Chaos bij de IKEA (what else is new?)

Gisteren een drukke dag. ‘s Morgens naar het Westerpaviljoen, voor een interview over mijn China-reis met het AD/RD dat omstreeks het weekend zal verschijnen. Daarna naar de IKEA, om een kast op te halen, een plank te ruilen (‘Ik heb een probleem met Billy’) en om wat handvaten te kopen voor die kast. Die bleken uiteraard uit de collectie te zijn. ‘Maar ik heb ze twee weken geleden nog bij u besteld!’ ‘Dat kan niet mevrouw.’ Que? En uiteraard was het chaos bij de IKEA. De weg is opengebroken en door het slechte weer had heel Nederland verzonnen maar eens bij onze Zweedse vrienden te gaan kijken. Die combinatie was fataal. Toen ik op zoek was naar een parkeerplek, zag ik in de drukte en chaos een auto die van links achter me om de hoek (ja, dat klinkt raar en dat is het ook) kwam, niet aankomen. Dus reed ik vol tegen de zijkant aan. De andere auto flinke blik- en lakschade, bij mij lag mijn kenteken en het ophangsysteem daarvan eraf. Ben ik uiteraard ook niet tegen verzekerd, dus dat wordt weer leuk in de buidel tasten. Ook had ik mijn rijbewijs niet bij me en de chauffeur van de andere auto vond het erg nodig om dat zeer expliciet te melden bij de politie agenten die hij had opgetrommeld. De agenten waren echter ondanks het weer in een zomerse bui en wuifden dat gemis weg. Pfiew.

Na de IKEA reed ik -met kenteken achter de voorruit- door naar Den Haag. Gesprek met Peter ter Horst van Intermediair. Even leuk bijgepraat en afgesproken dat ik een afsluitend verhaal schrijf over China voor Intermediair. Dat moet maandag al af zijn. Wordt nog hard doorwerken! En toen weer terug naar Rotterdam, waar ik samen met Remco tot laat in de avond nog wat kastjes in elkaar probeerde te fietsen. En daar ben ik vandaag maar mee verder gegaan.

Ondertussen probeer ik ook nog voor een aantal Zoetermeerders te kijken of ik iets voor ze kan betekenen in het kopen van hun huurwoning. Ze willen hun woningen kopen van de woonstichting met de speciale KoopGarant regeling, maar die geeft niet thuis. Of ik als statenlid iets kan doen. Ik ben bang van niet, want de provincie heeft daar geen enkele zeggenschap over, maar ik probeer nu toch de wethouder aan de lijn te krijgen om te zien of er niet-toch-iets-geprobeerd-kan-worden-wellicht-eventueel. Niet geschoten altijd mis, en het eigen woningbezit moet zoveel mogelijk bevorderd worden!

En het regent maar en regent maar. Teveel zon is niks, maar dit is ook maar suf. Afijn, nog genoeg te klussen. Ik zit voorlopig nog wel even in huis. Als iemand zich verveelt en langs wil komen, be my guest. 🙂

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*