Dag 29/30: PaRtY

Iedereen bedankt voor de mailtjes, skype-gesprekken, msn- en IRC-berichten, e-cards, echte kaarten, en IRL felicitaties. Welk een multimediaspektakel is dat tegenwoordig zeg, jarig zijn!

Mijn verjaardag bestond overdag vooral uit een gevecht met de wasmachine, die pas na drie keer wassen (en dus ook pas na drie keer betalen) de was schoon kreeg. En daarna moest het drogen ook in twee keer. Kassa! En het kostte natuurlijk zeëen van tijd. Maar ja, je kunt niet alles hebben.

‘s Avonds vertrok ik samen met Alvin die ik in de wasserette had ontmoet en Guang naar Patty’s Pub, waar we een feestje zouden vieren. Eenmaal daar moest Guang onverrichterzake weer terug, want hij had geen ID bij zich. De vorige keer hadden ze daar niet naar gevraagd. Hij dus weer terug naar de universiteit, maar ik heb hem daarna helaas niet meer gezien. Afijn, om een lang, oninteressant verhaal kort te maken: het was Heel Erg gezellig, er speelden twee Ierse folkmuzikanten die best aardige covers speelden (en ook ‘happy birthday’ gingen zingen voor me, geen idee wie dat nou weer geregeld had) en het bier vloeide rijkelijk. Rond een uur of 1 gingen we vervolgens met de hele groep naar het volgende feest, bij ene Rene thuis. Dat werd dus een Latin/Salsa-avond, waar alle Spaanstaligen volledig uit hun dak gingen. Wat kunnen die mensen vreselijk goed dansen zeg! Zelfs ik werd overgehaald om de dansvloer op te gaan, maar ik bakte er uiteraard weinig van. 🙂

Voor ik u de foto’s presenteer moet ik nog één ding vertellen. Bij XS4ALL kreeg iedereen op de helpdesk in 2003 een mok met zijn/haar eigen naam erop. Nu raken er in het pand nog wel eens mokken zoek, en dan gaan er mailtjes naar alle (!) 250 medewerkers met de vraag ‘heeft iemand mijn mok gezien?’ Dat soort mailtjes levert altijd leuke discussies op. Mijn eigen mok was ik op een gegeven moment zat, dus die zette ik in een kast voor algemeen gebruik. Maar ja, toen kreeg ik dus ineens allemaal mailtjes van mensen die riepen ‘Ik heb je mok gevonden!’ Ja, grrr… die was ik niet kwijt!

Uiteindelijk liet ik Chester de mok bij Herman op zijn bureau zetten, nadat hij mijn mok had ‘gevonden’. En daarmee dacht ik dat de kous af was. Maar nee hoor, wat kreeg ik van de week als verjaardagscadeautje -inclusief (en dat is natuurlijk erg belangrijk) chokotoffs-? Juistem. Zie op de foto ook de verpakking, met ongeveer 50 postzegels. 🙂










This entry was posted in Reizen, Uncategorized. Bookmark the permalink.