De PvdA zit in de lift! (en waarom dat niet goed is)

Ik had mijn dag gisteren. Not. Het begon ‘s morgens al met een dik half uur vertraging met de trein. Onduidelijk waarom er vertraging was. Uiteraard. Eenmaal op het partijbureau begon een van de meest hectische dagen tot nu toe. Ik moest eerst de tekst doorkijken van een boekje over respect dat over een paar weken in een oplage van 150.000 verspreid wordt. Daarna organiseren dat Kamerlid Harm Evert Waalkens vandaag met de dierenambulance in Haarlem mee kon rijden. Het is dierendag vandaag en Harm Evert wordt vanavond uitgeroepen tot dierenbeschermer van het jaar. Hij prolongeert die titel. Dat zegt wel wat lijkt mij. Ik raakte bij het regelen van het meerijden aan de praat met een mevrouw van de dierenambulance in Rotterdam. Zij meldde me dat alle dierenambulances in feite los van elkaar staan. Ze hebben allemaal hun eigen boekhouding. De ambulance in Rotterdam staat op de rand van faillissement, terwijl ze in Den Haag en Amsterdam miljoenen te besteden hebben dankzij erfenissen. Lekker krom. Gaat het nu om het helpen van dieren of niet? Schijnbaar niet, want er komt geen cent uit die andere steden richting Rotterdam.

Vervolgens ging ik aan de slag met een verhaal over wat de PvdA voor alleenstaanden doet. Eergisteren meldde het Centraal Bureau voor de Statistiek dat er zo’n 2,5 miljoen alleenstaanden zijn. Het betalen van vaste lasten als huur of hypotheek, gas, water en licht is voor hen vaak een stuk lastiger. Ik kwam al snel op een hele waslijst aan maatregelen die de PvdA wil treffen die extra goed uitpakken voor juist die groep mensen. Een goede bescherming tegen inkomensverlies bij werkloosheid en arbeidsongeschiktheid, alleenstaande ouders uit de bijstand halen door hen een werkbonus te geven, kinderopvang als basisvoorziening, de overdrachtsbelasting voor starters op de woningmarkt verlagen, de AOW moet weer meegroeien met de lonen van werknemers (van het allergrootste belang voor de 750.000 alleenstaanden ouder dan 65 jaar), etc.

En ten slotte regelde ik de KlimaatNeutraal-actie. Diederik Samsom en Nebahat Albayrak planten donderdag de eerste van 4700 bomen die de PvdA gekocht heeft om de verkiezingscampagne klimaat-neutraal te maken. Klimaat-neutraal campagne voeren betekent dat de CO2-uitstoot, veroorzaakt door onder meer het energieverbruik tijdens het congres dat afgelopen weekend is gehouden, en het vervoer van alle PvdA’ers die op campagne gaan in de aankomende weken, wordt gecompenseerd door investering in de duurzame bosprojecten van de KlimaatNeutraal Groep. Zo kan de schadelijke uitstoot van de campagne worden gecompenseerd. Er is berekend dat om de hele campagne en het congres van de PvdA klimaat-neutraal te maken er 4700 bomen moeten worden geplant waarmee 94 ton CO2 wordt gecompenseerd. En dat doen we dus. Ik vind het zelf een geweldige actie. En hoop dat het navolging vindt bij andere politieke partijen en wellicht ook bedrijven in het land…

Afijn, ik had het dus erg druk. En was gesloopt rond half vijf. Dus besloot ik om iets eerder naar huis te gaan. Big mistake. Want omdat er een stremming was bij Lisse, duurde mijn treinreis ineens anderhalf uur langer dan gepland. Onderweg kreeg ik ook te horen dat de vlucht waarmee ik volgende week dinsdag naar Istanbul zou vertrekken geannuleerd is. Nu vliegen we zomaar ineens een dag later, op het onmogelijke tijdstip van 08:15 uur. Dat betekent dat we zes uur ‘s morgens in Eindhoven moeten zijn. Hoe dan?! Zucht.

Eenmaal thuis snel door naar de afdelingsvergadering, waar een nieuw bestuur werd gekozen. Marja Bijl werd daar tot nieuwe voorzitter gekozen. Feest dus, en op naar cafe Pol. Dachten we. Veel mensen met de trap het museum uit, maar ik en een aantal anderen stapten in de lift. Een lift van het merk Otis. Waar een bordje in hangt waarop staat: Als Otis in nood is, is Redding nabij. Welnu, toen de lift tussen de begane grond en eerste verdieping ineens vast kwam te zitten, bleek die Redding helemaal uit Dordrecht te moeten komen. Daar kwamen we althans achter toen we het alarmnummer gingen bellen. Het wachten duurde heel lang en binnen een paar minuten werd het al heel benauwd in de lift. We zaten er dan ook met z’n 9-en in. Ik zelf, en ook mensen als Hamit Karakus (wethouder), Ocker van Munster (voormalig voorzitter afdeling en net als ik kandidaat-Kamerlid), Duco Hoogland (lid gemeenteraad) en een aantal andere afdelingsleden. Waarvan er eentje claustrofobisch bleek te zijn. Daar zit je dan. Of beter gezegd: sta je. Er werden veel grappen gemaakt (‘De PvdA zit in de lift!’), maar ondertussen ook gewerkt aan een oplossing. Een groepje PvdA’ers die buiten de lift stonden forceerden de onderkant van de deur, waardoor er zuurstof door een kiertje kon komen. En soms kregen ze die zo breed dat er een flesje water door kon.

Dat was allemaal wel nodig ook, want het was vreselijk benauwd en elke keer als de deur dicht moest omdat ze weer wat gingen proberen in de machinekamer, liep de temperatuur binnen seconden weer op. Ik moet er niet aan denken dat die kier niet mogelijk was geweest. Toen na weer eens bellen bleek dat de man van Otis pas bij Dordrecht was, besloot iemand om toch de brandweer maar te bellen. Die kwam net voor de man van Otis uiteindelijk aan. En daarna waren we er in tien minuten uit. Op naar cafe Pol, na een dik uur vast in De Lift. Je maakt nog eens wat mee… :/

This entry was posted in Politiek, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*