Niet praten over politiek

Het complex wordt elke vijf seconden schoongeveegd. Maar schijn bedriegt, wat dat betreft. In een van de uithoeken van de campus, midden tussen de studentenflats, ligt namelijk een gigantische afvalberg van eierschalen, stokjes, brandpitten en ander afval.

Wat direct opviel was dat we nauwelijks studenten rond zagen lopen buiten. Het stikte wel overal van de basketbalveldjes waar fanatiek gespeeld werd. Maar slenterende, rondhangende of pratende studenten zie je bijna niet. Die zitten allemaal binnen in de bibliotheek of op hun kamer om te studeren. De prestatiedruk schijnt groot te zijn. En studeren is dan ook relatief duur. Ongeveer 400 euro per jaar, dus pakweg 1/3 van wat we in Nederland moeten betalen. Relatief duur dus, want veel andere zaken zijn hier 7 keer of meer goedkoper dan in Nederland.

Tijdens de rondleiding kwamen we ook langs een soort dorp binnen de campus. Maar het werd ons sterk afgeraden om die wirwar van nauwe straatjes en winkeltjes in te gaan. Te gevaarlijk. We geloofden de gidsen vanmiddag op hun woord. Maar eerlijk gezegd ben ik nu des te meer nieuwsgierig naar wat er achter de ingang schuil gaat. Veel enger dan de paar Chinezen die ons anderhalf uur lang achtervolgden omdat we als buitenlanders blijkbaar zo gek zijn dat dat interessant genoeg is om te doen, kan het niet zijn.

This entry was posted in Politiek, Uncategorized. Bookmark the permalink.