Sierra Leone dag 1: Aankomst in Freetown

Het is inmiddels alweer bijna drie weken geleden dat Sander en ik aan kwamen in Freetown, Sierra Leone. Ik heb geen mogelijkheid gehad om in die tijd te bloggen, om voornamelijk hele praktische redenen zoals het ontbreken van computers, stroom en tijd. Maar ik zal het in de komende dagen goed maken. Van dag tot dag volgt hier een uitgebreid verslag. Ik hoop dat ik alles nog weet.

Abdul en Mohamed van de organisatie CRTPD bleken al bijna 5 uur op ons te staan wachten. De controle op het vliegveld bestond uit het openritsen van een van mijn tassen. En daarna weer dicht. Scanapparatuur was er uiteraard niet. Abdul en Mohamed namen ons direct mee naar hun auto, waarmee we vervolgens naar de veerboot reden. Je kunt Lungi Airport alleen af met helikopter of veerboot. En daar we hadden begrepen dat er vorige week nog vonken uit een helikopter waren gekomen en er een jaar geleden een helikopter was neergestort, hadden we besloten maar met de veerboot te gaan. Die was echter al vol, waardoor we nog eens 3 uur moesten wachten. Ik vond het allemaal prima. Toen we even buiten rond gingen lopen kwam er direct een agent naar ons toe die waarschuwde voor zo ongeveer alles wat je maar kunt bedenken. Ik voelde me echter niet onveilig. Eenmaal aan de overkant werden we de donkere stad doorgereden naar guesthouse Jay’s. Donkere stad? Jazeker, want al sinds begin jaren ’80 is er geen elektriciteit in heel Sierra Leone. Alle lichtjes die je ziet zijn van lampen die worden gevoerd door de stroom van generatoren, die weer op petroleum werken. Het is een bizarre gewaarwording: een stad met 1,3 miljoen mensen zonder stroom.

‘s Avonds reden we nog door naar Paddy’s, een soort openlucht restaurant/cafe waar we direct al werden geconfronteerd met een van de smerigste praktijken in Sierra Leone: sekstoerisme. Blanke mannen van middelbare leeftijd die met meisjes vanaf een jaar of 13 dwepen om er later op de avond met hen vandoor te gaan. Te walgelijk voor woorden. En vreselijk om te beseffen dat dit de enige vorm van toerisme is die ze in Sierra Leone kennen, want gewoon toerisme komt er in het geheel niet voor, ook al hebben ze zo ongeveer de mooiste stranden ter wereld.

Het hotel/guesthouse kost ongeveer 40 dollar per nacht. Maar dan heb je ook wat: een werkende douche met alleen koud water, een wc die niet doortrekt en airco die tussen 11 uur ‘s avonds en 7 uur ‘s morgens aanstaat. We wisten het toen nog niet, maar dit was een voor Sierra Leonese begrippen ongekende luxe.

This entry was posted in Reizen, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*