Televisie in Canada

The Daily Show

En om in de categorie humor (…) te blijven: Amerikanen hebben soms humor! Het kan echt, het bestaat, and it goes by the name of Jon Stewart. ‘The Daily Show’ wordt vrijwel dagelijks uitgezonden op de Comedy Channel en lijkt qua format erg op shows als die van David Letterman of Jay Leno. Met als grootste verschil dat The Daily Show een stuk minder onschuldig is dan die andere twee. Jon Stewart is genadeloos voor links en rechts, zwart en wit, goed en kwaad. Zonder aanzien des persoons maakt hij simpelweg iedereen met de grond gelijk die iets doms doet of zegt. En dat met name George Bush er vaak van langs krijgt, daar kan hij zelf weinig aan doen. Dat doet Bush echt helemaal zelf door vrijwel dagelijks uit de bocht te vliegen. 

Stewart hoeft vaak zelf helemaal niets toe te voegen aan de beelden die hij laat zien. Zijn opgetrokken wenkbrauwen en verdere lichaamstaal spreken veelal boekdelen en doen het publiek al direct in lachen uitbarsten. Er zitten typetjes in de show, zogenaamde live reportages uit Irak met allerlei vage special reporters, er zijn beroemde gasten in de studio en het nieuws van de dag wordt op kritische, humoristische wijze doorgelicht. Het lijkt eigenlijk best wel op onze enige echte eigen Keek op de Week! Jon Stewart: ‘Sure he [Bush II] drove us into a wall, but godammit he didn’t blink!’

Romeo Dallaire

En dan was er vorige week ook nog een dubbele documentaire over Romeo Dallaire, het (Canadese) hoofd van de VN-vredesmacht in Rwanda ten tijde van de genocide daar. Toevallig had ik net daarvoor de film Hotel Rwanda gezien, die een ongelooflijke indruk op me maakte (als die film in maart in Nederland in de bioscoop komt: gaat dat zien… het is net Schindler’s List, met als meest angstaanjagende verschil dat dit amper elf jaar geleden gebeurd is!). De rol van Dallaire in de film is niet zo heel erg groot, maar wel accuraat als ik de echte Dallaire zo in de documentaire op televisie zag. Met 300 man moest hij zorgen dat het vredesakkoord in Rwanda nageleefd werd in 1994. Een ongemogelijke taak. Toen de Hutu’s de Tutsi’s begonnen uit te moorden smeekte Dallaire bij de Verenigde Naties in New York om hulp. Hij probeerde zelfs buiten de officiële kanalen om via de pers de schijnwerpers op Rwanda te laten richten, maar dit faalde omdat de wereld simpelweg de andere kant op keek. Met lede ogen moest Dallaire toezien dat een miljoen Tutsi’s en een deel van zijn VN-soldaten afgeslacht werden.

http://www.cbc.ca/news/background/dallaire/.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*