Een dagje Tweede Kamer

Ik begin me steeds meer af te vragen of mijn hele leven niet een grote campagne is. Tijdens de gemeenteraadscampagne heb ik gedurende zeven maanden tijd elke dag 16 uur (soms langer!) aan de PvdA-campagne in Rotterdam gewerkt. Daarna heb ik drie maanden lang vanuit China gelobbied om geld in te zamelen voor de zwaar gehandicapte kinderen in een weeshuis daar. En nu is het tijd om zoveel mogelijk mensen te mobiliseren die op 22 november kunnen laten horen dat er een socialer geluid nodig is in Nederland. En dat doe ik nu vanuit het kennisbureau van het landelijke campagneteam.

Normaal gesproken houd ik me vanuit het kennisbureau alleen bezig met het voorbereiden van allerlei inhoudelijke standpunten. Over dierenwelzijn, verpleegzorg, terrorisme of woningmarktbeleid. Alles komt langs. Vanmorgen was ik dan ook druk bezig met het schrijven van een artikel over ‘Bouwen in Eigen Beheer’. Dat houdt in dat starters op de woningmarkt zelf hun huis laten bouwen, waardoor de prijzen van nieuwbouwwoningen tot tientallen procenten lager uitkomen dan normaal. Je schakelt immers de projectontwikkelaar uit. En die is duur. De PvdA vindt dat deze vorm van bouwen gesteund moet worden door de landelijke overheid. Het is immers een van de beste manieren om de impasse in de woningmarkt voor starters te doorbreken.

Ik begon thuis aan het artikel, maar kreeg het pas af in de trein naar Den Haag. Daar was namelijk een bijeenkomst voor nieuwe vrijwilligers georganiseerd. In het Tweede Kamergebouw legden ik en Saskia van de vrijwilligersorganisatie aan een groep enthousiaste jonge PvdA-leden uit hoe de campagne in elkaar steekt en wat we voor vrijwilligers allemaal te doen hebben. Wouter Bos kwam vlak nadat we begonnen waren binnenvallen, met de mededeling dat hij maar heel even de tijd had om zelf iets te vertellen en eventuele vragen te beantwoorden. Maar uiteindelijk bleef hij heel enthousiast ruim een half uur in gesprek met de vrijwilligers. Na veel inhoudelijke uitleg benadrukte hij nog eens het belang van vrijwilligers in de partij. ‘Het zal bloedstollend spannend worden tussen het CDA en de PvdA in de laatste weken’, zo vertelde hij. ‘We moeten met zoveel mogelijk mensen de straat op. Het gebeurt niet hier in Den Haag, maar in het land. En campagne voeren in het land kan ik niet in mijn eentje’.

Na Wouter’s vertrek legde Tweede-Kamerlid Martijn van Dam uit hoe en waarom hij had gereageerd op het CDA-plan om de collegegelden te vervijfvoudigen. ‘Studeren wordt zo onbetaalbaar!’ riep iemand uit de zaal. Een terechte opmerking, zeker gezien het feit dat de PvdA juist stevig wil investeren in het onderwijs. Maar er zijn dan ook wel meer onbegrijpelijke dingen te vinden in het CDA-verkiezingsprogramma. Wie heeft daar bedacht dat er vier miljard bezuinigd moet worden op de zorg in een volgende periode? Dat is vier keer zoveel als de afgelopen periode. Moet zelfs de huisarts dan uit het basispakket?

Na de uitleg van Martijn kwam Wouter Glaser van www.ikstemsociaal.nl nog aan het woord, die op zoek is naar mensen die filmpjes voor die site kunnen maken. En vervolgens was er een uitgebreide rondleiding door het Kamergebouw. De plenaire zaal was duidelijk het hoogtepunt. Velen maakten van de gelegenheid gebruik om zelf eens in een zetel te gaan zitten van een kamerlid. Ik nam zelf met enige schroom plaats op de stoel van de kamervoorzitter. Als je dan toch de kans hebt om zoiets een keer te doen…

Na de rondleiding nog een borrel en daarna naar huis. En daar ben ik nu nog steeds aan het werk. Mailen, bellen en nog meer mailen en bellen. Het houdt nooit op! Nu ja, op 22 november. Eventjes.

This entry was posted in Politiek, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*