Hoogte- en dieptepunten van 2021

Voor de 17e keer blik ik op 31 december terug op mijn jaar. 2021 was helaas een beetje een herhaling van 2020 qua corona, maar verder sloegen we ons er wel weer doorheen.

Het jaar begon met een goed voornemen: meer sporten! Afijn, na één keer op de racefiets in januari was dat het ook meteen weer. Het was teveel gedoe met lockdowns en werk en kinderen en de bestorming van het Capitool meteen al op 6 januari. De zwanenzang van Trump’s presidentschap kostte ook mij zowaar veel tijd, doordat ik ook van dit laatste staartje nog uitgebreid verslag deed op Twitter en radio en tv. Leuk om te doen, maar wel een trieste aangelegenheid. Later in het jaar zou ik in de media veelal over vaccineren in het nieuws zijn.

Halverwege januari startte ik op Twitter een crowdfundactie als reactie op een vliegtuigje dat met een tekst tégen vaccineren rondvloog. Binnen korte tijd haalden we 5000 euro op voor een korte ‘Vaccineren redt levens’ advertentie-actie op diverse drukbezochte sites.

Ook kregen we in dit coronajaar ineens te maken met een andere virale ziekte: Mera kreeg waterpokken. Gelukkig had ze er maar een paar dagen last van, maar een 2-jarig zielig hoopje peuter blijft… zielig.

De lockdown waar we in januari in zaten was voor ons thuis erger dan die van 2020. Thule zat inmiddels in groep 3 en moest precies in januari elke dag een nieuwe letter van het alfabet leren. Dan kun je dus geen dag missen. Ik moest haar dus les geven, waar ze geen zin in had, terwijl Geert gewoon naar zijn werk moest, Doke als groep 2 leerling óók les moest krijgen en Mera als 2-jarige overal doorheen denderde. En alsof dat niet al kansloos genoeg was, moest ik zelf gewoon werken… uitzicht op snelle verbetering was er nog niet, op 18 januari waren er in heel Nederland pas 75.000 mensen gevaccineerd. Dus hup, daar kwam de avondklok er nog bij. Gelukkig werd Mathieu op de valreep van januari nog even wereldkampioen veldrijden.

In februari viel er sneeuw. Dus sleeën. En schaatsen. Wat intens geweldig was dat. Wat een ijs. Wat een weer. De polders bij de Veen blijven spectaculair mooi, om nog maar te zwijgen over het Braassemermeer, waar we zowaar ook overheen konden. Toch elk jaar weer opgelucht dat ook onze kinderen sneeuw en ijs mee mogen maken. Dat wordt toch steeds minder vanzelfsprekend. Overigens was het bij het schaatsen wel even minder dat er voor onze neus een man met zijn hoofd tegen een brug knalde, maar die konden we snel richting eerste hulp helpen. Op de terugweg kwam ik met Thule langs een ongelooflijk lang en groot wak: waar we tien minuten eerder geschaatst hadden was nu iemand door het ijs gegaan. Had hem of haar vijftien meter gekost om er weer uit te komen. Een paar dagen later waren we in de Leistert, waar Doke uitgleed en van de kant af door het ijs zakte tot aan zijn knieën. Een paar uur later waren we honderd meter verderop bij een zwemvijver. Het was zó warm, dat de kinderen daar gingen zwemmen. Het contrast kon op één dag niet groter zijn.

In maart werd neefje Stijn geboren, hoera! Diezelfde dag bedacht de 6-jarige dat het wel een leuk idee was als ze het haar van haar broertje zelf zou knippen. Oeps. Intussen gold de avondklok nog steeds, maar die mocht ik trotseren vanwege een optreden bij Radio 1. Dat was ook wel een ontnuchterende ervaring, want het was gewoon knetterdruk op de weg. Tja.

Het werd april. Wereldwijd stond de teller inmiddels op meer dan een half miljard vaccinaties. Ik testte me intussen een ongeluk, omdat ik voortdurend allerlei keelpijntjes en dergelijke had. Maar nooit was het positief. Dat was dus positief (…). Ik twitterde dat mensen uit geboortejaar 1951 ook zonder uitnodigingsbrief al een vaccinatieafspraak konden maken. Dat leverde een storm van retweets op en een telefoontje van de GGD: of ik het telefoonnummer weg wilde halen, want anders zouden ze het zo druk krijgen bij het callcenter. Dat was nu juist net de bedoeling.. lang verhaal kort: het telefoonnummer bleef, de GGD schakelde extra capaciteit bij en vermeldde uiteindelijk het nummer zelf ook online. Maar de vraag was zó groot naar snelle vaccinatiemogelijkheden, dat ik me al snel in de situatie bevond dat ik doorlopend mensen aan het voorlichten was over waar ze op welke wijze het snelste aan een prik konden komen en welk geboortejaar aan de beurt was. Kamerlid Jan Paternotte kopieerde mijn dagelijkse aankondigingen en uiteindelijk Hugo de Jonge en de GGD ook. Het kostte me zeeën van tijd, maar ja: elke prik die eerder gezet kon worden was potentieel weer iemand minder in het ziekenhuis.

Verder was het gewoon druk met werk, waar ik inmiddels ook in gesprek was om partner te worden. Dat wilde ik de afgelopen jaren niet, omdat ik het al druk genoeg had met de kinderen, maar nu die langzaam groter werden durfde ik het wel aan. Ook gingen we langzaam weer op zoek naar een nieuw huis, omdat het kleinste kamertje in onze woning toch wel erg klein werd voor de snel groter wordende 3-jarige. Er stonden echter maar weinig huizen te koop en wat te koop stond, was duur. Maar ja, weinig keus, dus gingen we maar mee in de gekte van de markt en kochten we een nieuw huis, in het centrum. Ons oude huis was ook in een vloek en een zucht weg.

In mei stond de legendarische Ronald Waterman paginagroot op de voorpagina van de volkskrant. Ronald is al jarenlang een hele goede vriend van me en ik kon niet trotser zijn dan ik in mei was. Voor wie het stuk nog niet gelezen heeft: dat kan hier.

Thule kreeg haar duim tussen een deur die haar broertje dicht gooide. Kort samengevat: au au au… We zijn nu een half jaar, diverse spalks en wat fysiotherapie verder, maar hij blijft waarschijnlijk wel wat dikker dan normaal. Gelukkig heeft ze alle functionaliteit weer. Niet de eerste keer dat ze zoveel pech heeft..

Begin juni kreeg ik dan eindelijk zelf mijn eerste vaccinatie. Dat voelde wel als een opluchting. Eindelijk wat basisbescherming. Intussen kondigde ik op social media nog steeds de vaccinatiejaren af, wat me naast dankberichtjes en de door een twitteraar geopperde titel ‘vaccinatieomroeper’ ook gezellige verwensingen opleverde als ‘vacciNazi’. Taalstaat vroeg me zelfs in de uitzending om te praten over deze eh.. creatieve uitspattingen.

Het bleef maar druk met werk, met 1001 zaken regelen met betrekking tot de verkoop van ons huis en de aankoop van het nieuwe huis, maar toch bleef ik op vrijdagochtenden zoveel als kon met Mera naar musea gaan, wat we al een paar jaar deden. Dat was dan weer het enige voordeel van de coronacrisis, dat je in een compleet verlaten Anne Frankhuis rond kunt lopen of eveneens helemaal alleen met zijn tweetjes voor de Nachtwacht staat. Ook fijn in juni: de vroege start van de Tour, met de gele trui voor Mathieu. Maakte ook veel goed dit jaar (maar toen wisten we nog niet van Het Plankje op de Spelen).

1 juli was het dan zo ver: ik werd partner bij Dr2. Een klein feestje dus, in coronatijd. Maar het slechte nieuws diende zich helaas ook al snel weer aan: de aanslag op Peter R de Vries. Net als heel Nederland keek ook ik elke ochtend meteen het nieuws om te kijken of hij het wellicht toch zou redden. Maar helaas.

Begin augustus kregen we de sleutels van ons nieuwe huis, waar nog veel in geklust moest worden. Dat deed vooral mijn vader, zo ongeveer de rest van het jaar. De zonnepanelen werden op het dak gelegd in dezelfde maand dat het IPCC meldde dat een wereldwijde temperatuurstijging van vijf graden Celsius niet eens ondenkbaar was. Omdat het wéér dit jaar redelijk normaal verliep, was dat niet het hele jaar top of mind, maar ook dit jaar waren er natuurlijk weer veel signalen, met enorme overstromingen, zelfs in ons eigen Nederland. En het jaar zou eindigen met een oudjaarsdag waarop wij 15 graden op de thermometer zagen staan. Tja.. :/

Het tapijt van de vorige eigenaren dat nog in ons nieuwe huis leidde tot een extreme allergische reactie van Doke. Dat was nieuw, dat hij allergisch was voor honden (want het tapijt was doordrenkt met hondengeur -en haren). Gelukkig waren we er snel achter wat de oorzaak van zijn niesbuien was. Wel vervelend.

In september kreeg ik oorlog met Whirpool, dat 179 euro vroeg voor de reparatie van het koelkastlampje. De verhalen daarover op Twitter leverden dusdanig veel respons en herkenning op, dat de Consumentenbond me een column aanbood in de Consumentengids. Daarin schrijf ik nu maandelijks over mijn ervaringen als consument, waar ik er nogal veel van heb in zo’n verhuisjaar als nu.

In september overleed ook Bert Cremers, die ik had leren kennen in Rotterdam. Eerder dit jaar overleed ook al Gerrit Sprikkelman en ik had slecht nieuws gekregen over ziektes bij meerdere andere vrienden. Harry van Donge (Bona) bleek ook te zijn overleden, oud-buurman Mekkie overleed aan corona en zowel mijn tante Nel als ome Jan haalden het eind van 2021 niet. Waardeloos.

Inmiddels was de eerste vaccinatieronde afgelopen, dus ik had het weer rustiger. Begin oktober kwam eindelijk de nieuwste James Bond film uit: No Time To Die. Daar had ik naar uitgekeken, want zeker de Daniel Craig Bond films zijn altijd goed. En veel goede films waren er niet uitgekomen in de pandemie. Ik vond het einde zo ontluisterend en de muziek zo goed, dat ik de film nog twee keer helemaal keek in de bios en enkele keren deels. En van de weeromstuit keek ik ook álle 25 Bond films nog maar eens, op chronologische volgorde. Dat krijg je, met teveel vrije tijd, kennelijk. 😉

Doke haalde zijn A-diploma, en later zijn B-diploma. Hij had een gouden jaar, want hij was ook al Buikschuifkampioen geworden in de categorie kinderen tot 8 jaar in Roelofarendsveen. Beat that!

In november begon de boostercampagne. Veel te traag, dus toen iemand vroeg of ik weer geboortejaren om zou gaan roepen besloot ik dat maar weer te doen. Tot zover de net met veel moeite herwonnen vrije tijd. 😉

December bracht de Grote FAPSO-reunie van het Bona, na 25 jaar. En een overstroming in de straat. Alsof we ineens aan een rivier woonden. Uiteraard was er weer de traditionele december-corona-lockdown (zucht). En de stekker ging definitief uit XS4ALL (wat nu echt alleen nog als merknaam bestaat), waarop we ons actiecomité voor behoud van XS4ALL ophieven. De eveneens door ons opgerichte provider Freedom bestaat inmiddels twee jaar, dus gelukkig kunnen klanten en (aardig wat) medewerkers daar nu terecht.

En zo doofde 2021 als een nachtkaars weer uit. Met dus de eerdergenoemde 15 graden en meer dan 16.000 positieve tests op 31 december. Corona en klimaat blijven domineren. Voorzichtig op naar 2022..

Hieronder zoals elk jaar het lijstje hoogte- en dieptepunten, dit keer dus van 2020. De jaaroverzichten van voorgaande jaren kun je vinden door hier te klikken: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 20132014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 en 2020:

In 2021 bezochte landen
01. Duitsland
02. Nederland
03. België
04. Frankrijk

Beste film in de bioscoop
No Time To Die (zie hier alle films die ik dit jaar in de bios zag)

Slechtste film
The Last Duel

Beste Actrice
Hannah Waddingham

Beste Acteur
Daniel Craig

Boeken
Harry Mulisch – Twee Vrouwen
Stephen King – Billy Summers

Sporthelden 
Mathieu van der Poel
Bibian Mentel

Concert
Green Lizard ft. Rudeboy

TV (zie hier de complete lijst series en films die ik thuis zag):
10 Promenade
9 It’s A Sin
9 Even Tot Hier
9 The Handmaid’s Tale
9 Clarkson’s Farm
9 Being James Bond (docu)
9 Skyfall (film)
9 Casino Royale (film)
9 Spectre (film)
8 Goldeneye (film)
8 Exterminate All The Brutes
8 This Is Us
8 Ted Lasso
8 Your Honor
8 Nine Perfect Strangers
8 The White Lotus
8 Palm Springs (film)
8 The Stand
8 In And Of Itself (film)
8 Foundation

Vrouw van het jaar
Angela Merkel

Man van het jaar
Peter R. de Vries

Hoogtepunten
Vakanties ondanks lockdown
Doke’s diploma’s
Iedereen in gezin gezond

Dieptepunten
Overlijdens vrienden en familie
Moord op Peter R de Vries
Het plankje!
Bestorming Capitool

Things I thought I’d never do
Partner worden
Een tweet krijgen van de bedenker van Sledgehammer
Maandenlang vaccinatie-informatie twitteren
Een vrijstaand huis kopen
Gespreksonderwerp zijn in de Taalstaat

Posted in Uncategorized | Leave a comment

21 films in de bioscoop in 2021

Voor het zestiende jaar op rij houd ik bij hoeveel en welke films ik in de bioscoop heb gezien. Dit jaar waren het er 21, waarvan ik er eentje drie keer zag (nou ja, eigenlijk drie keer helemaal en een aantal keer stukjes ervan). De score voor dit jaar, met het door mij gegeven cijfer voorop, waarbij de ‘nvt’ er is omdat ik die films niet echt gekeken heb, die waren meer voor de kinderen:

10 No Time To Die (3x)
8 Free Guy
8 Dune
8 The Father
8 The Rescue
8 Qua Vadis, Aida?
7 De Slag Om De Schelde
7 Nobody
6 Don’t Look Up
6 Spider-Man: No Way Home
6 Ghostbusters After Life
6 The French Dispatch
6 Encanto
6 The Addams Family
6 Tom & Jerry
4 West Side Story
4 Eternals
3 House Of Gucci
2 The Last Duel
nvt Paw Patrol
nvt De Grote Baby Shark Show

No Time To Die was géén perfecte film (slappe villain, plot niet altijd even sterk), maar door het einde, door Daniel Craig, door de muziek toch een dikke vette tien. Want een film die er toe leidt dat je én nog meerdere keren gaat én alle James Bond films op chronologische volgorde nog een keer wilt kijken én je wekenlang op pad stuurt langs YouTube interviews en muziekstukjes uit pure nostalgie is gewoon een perfecte film, tóch. 😉

Hier de lijst van voorgaande jaren:
2020 – 15 films
2019 – 22 films
2018 – 18 films
2017 – 23 films
2016 – 14 films
2015 – 23 films
2014 – 37 films
2013 – 58 films
2012 – 78 films
2011 – 150 films
2010 – 58 films
2009 – 47 films
2008 – 143 films
2007 – 100 films
2006 – 61 films (helaas geen overzicht meer van)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Series die ik thuis gezien heb in 2021

Ik houd al zestien jaar lang bij welke films ik in de bioscoop zie, maar omdat er steeds meer films en series naar streaming platforms verhuizen en series een soort langgerekte films worden, houd ik vanaf vorig jaar ook een overzicht bij van series die ik heb gezien. Ook de films die ik online zag in plaats van in de bioscoop neem ik hierin mee. Hier de lijst van 2021:

10 Promenade
9 It’s A Sin
9 Even Tot Hier
9 The Handmaid’s Tale
9 Clarkson’s Farm
9 Being James Bond (docu)
9 Skyfall (film)
9 Casino Royale (film)
9 Spectre (film)
8 Goldeneye (film)
8 Exterminate All The Brutes
8 This Is Us
8 Ted Lasso
8 Your Honor
8 Nine Perfect Strangers
8 The White Lotus
8 Palm Springs (film)
8 The Stand
8 In And Of Itself (film)
8 Foundation
7 For All Mankind
7 1883
7 Maid
7 The Mosquito Coast
7 Mare Of Easton
7 Get Back (docu)
7 Friends Reunion (docu)
7 The Now
7 The Witcher
7 The Crown
7 See
7 Narcos: Mexico
7 Heel Holland Bakt
7 Y The Last Man
7 Wandavision
7 Only Murders In The Building
7 De Avondetappe
7 Billions
7 De Beentjes van Sint Hildegard (film)
7 Nomadland (film)
7 Succession
7 Quantum of Solace (film)
7 From Russia With Love (film)
7 Goldfinger (film)
7 On Her Majesty’s Secret Service (film)
7 The Spy Who Loved Me (film)
7 Die Another Day (film)
7 Moonraker (film)
7 Never Say Never Again (film)
6 The Walking Dead
6 The Expanse
6 Squid Game
6 Wonder Woman 1984 (film)
6 Dexter: New Blood
6 Fear The Walking Dead
6 The Graham Norton Show
6 Star Trek Discovery
6 Heels
6 The Morning Show
6 The Good Doctor
6 Boer Zoekt Vrouw
6 Snowpiercer
6 I Know This Much Is True
6 Euphoria
6 Ginny & Georgia
6 News Of The World (film)
6 Lisey’s Story
6 The Problem With Jon Stewart
6 Behind Her Eyes
6 Nuevo Cinema Paradiso (film)
6 A View To A Kill (film)
6 For Your Eyes Only (film)
6 Dr. No (film)
6 Thunderball (film)
6 You Only Live Twice (film)
6 Diamonds Are Forever (film)
6 Tomorrow Never Dies (film)
6 The World Is Not Enough (film)
6 Live And Let Die (film)
6 The Living Daylights (film)
5 Hawkeye
5 The Lighthouse (film)
5 Godfather Of Harlem
5 Styx (film)
5 Clickbait
5 Sweet Tooth
5 Stowaway (film)
5 License To Kill (film)
5 Octopussy (film)
5 The Man With The Golden Gun (film)
4 Expeditie Robinson
4 Thuisfront
4 Mr. Corman
4 BMF
4 The Wonder Years
4 The Falcon And The Winter Soldier
4 Rutherford Falls
4 Calls
4 Counterpart
4 Servant
3 King Of Boys Return Of The King
3 Big Shot
3 Leonardo
3 Leverage: Redemption
3 Debris
3 Bridge And Tunnel
3 Casino Royale (1967)
2 Girls 5Eva

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Full inauguration speech Joe Biden (transcript)

Chief Justice Roberts, Vice-President Harris, Speaker Pelosi, Leader Schumer, Leader McConnell, Vice-President Pence. My distinguished guests, my fellow Americans.

This is America’s day. This is democracy’s day. A day of history and hope, of renewal and resolve. Through a crucible for the ages, America has been tested anew and America has risen to the challenge. Today we celebrate the triumph not of a candidate but of a cause, a cause of democracy. The people – the will of the people – has been heard, and the will of the people has been heeded.

We’ve learned again that democracy is precious, democracy is fragile and, at this hour my friends, democracy has prevailed. So now on this hallowed ground, where just a few days ago violence sought to shake the Capitol’s very foundations, we come together as one nation under God, indivisible, to carry out the peaceful transfer of power as we have for more than two centuries.

As we look ahead in our uniquely American way, restless, bold, optimistic, and set our sights on a nation we know we can be and must be, I thank my predecessors of both parties. I thank them from the bottom of my heart. And I know the resilience of our Constitution and the strength, the strength of our nation, as does President Carter, who I spoke with last night who cannot be with us today, but who we salute for his lifetime of service.

I’ve just taken a sacred oath each of those patriots have taken. The oath first sworn by George Washington. But the American story depends not on any one of us, not on some of us, but on all of us. On we the people who seek a more perfect union. This is a great nation, we are good people. And over the centuries through storm and strife in peace and in war we’ve come so far. But we still have far to go.

We’ll press forward with speed and urgency for we have much to do in this winter of peril and significant possibility. Much to do, much to heal, much to restore, much to build and much to gain. Few people in our nation’s history have been more challenged or found a time more challenging or difficult than the time we’re in now. A once in a century virus that silently stalks the country has taken as many lives in one year as in all of World War II.

Millions of jobs have been lost. Hundreds of thousands of businesses closed. A cry for racial justice, some 400 years in the making, moves us. The dream of justice for all will be deferred no longer. A cry for survival comes from the planet itself, a cry that can’t be any more desperate or any more clear now. The rise of political extremism, white supremacy, domestic terrorism, that we must confront and we will defeat.

To overcome these challenges, to restore the soul and secure the future of America, requires so much more than words. It requires the most elusive of all things in a democracy: unity. Unity. In another January on New Year’s Day in 1863, Abraham Lincoln signed the Emancipation Proclamation. When he put pen to paper the president said, and I quote: ‘if my name ever goes down in history, it’ll be for this act, and my whole soul is in it’.

My whole soul is in it today, on this January day. My whole soul is in this. Bringing America together, uniting our people, uniting our nation. And I ask every American to join me in this cause. Uniting to fight the foes we face – anger, resentment and hatred. Extremism, lawlessness, violence, disease, joblessness, and hopelessness.

With unity we can do great things, important things. We can right wrongs, we can put people to work in good jobs, we can teach our children in safe schools. We can overcome the deadly virus, we can rebuild work, we can rebuild the middle class and make work secure, we can secure racial justice and we can make America once again the leading force for good in the world.

I know speaking of unity can sound to some like a foolish fantasy these days. I know the forces that divide us are deep and they are real. But I also know they are not new. Our history has been a constant struggle between the American ideal, that we are all created equal, and the harsh ugly reality that racism, nativism and fear have torn us apart. The battle is perennial and victory is never secure.

Through civil war, the Great Depression, World Wars, 9/11, through struggle, sacrifice and setback, our better angels have always prevailed. In each of our moments enough of us have come together to carry all of us forward and we can do that now. History, faith and reason show the way. The way of unity.

We can see each other not as adversaries but as neighbours. We can treat each other with dignity and respect. We can join forces, stop the shouting and lower the temperature. For without unity there is no peace, only bitterness and fury, no progress, only exhausting outrage. No nation, only a state of chaos. This is our historic moment of crisis and challenge. And unity is the path forward. And we must meet this moment as the United States of America.

If we do that, I guarantee we will not fail. We have never, ever, ever, ever failed in America when we’ve acted together. And so today at this time in this place, let’s start afresh, all of us. Let’s begin to listen to one another again, hear one another, see one another. Show respect to one another. Politics doesn’t have to be a raging fire destroying everything in its path. Every disagreement doesn’t have to be a cause for total war and we must reject the culture in which facts themselves are manipulated and even manufactured.

My fellow Americans, we have to be different than this. We have to be better than this and I believe America is so much better than this. Just look around. Here we stand in the shadow of the Capitol dome. As mentioned earlier, completed in the shadow of the Civil War, when the union itself was literally hanging in the balance. We endure, we prevail. Here we stand, looking out on the great Mall, where Dr. King spoke of his dream.

Here we stand, where 108 years ago at another inaugural, thousands of protesters tried to block brave women marching for the right to vote. And today we mark the swearing in of the first woman elected to national office, Vice President Kamala Harris. Don’t tell me things can change. Here we stand where heroes who gave the last full measure of devotion rest in eternal peace.

And here we stand just days after a riotous mob thought they could use violence to silence the will of the people, to stop the work of our democracy, to drive us from this sacred ground. It did not happen, it will never happen, not today, not tomorrow, not ever. Not ever.

To all those who supported our campaign, I’m humbled by the faith you placed in us. To all those who did not support us, let me say this. Hear us out as we move forward. Take a measure of me and my heart.

If you still disagree, so be it. That’s democracy. That’s America. The right to dissent peacefully. And the guardrail of our democracy is perhaps our nation’s greatest strength. If you hear me clearly, disagreement must not lead to disunion. And I pledge this to you. I will be a President for all Americans, all Americans. And I promise you I will fight for those who did not support me as for those who did.

Many centuries ago, St Augustine – the saint of my church – wrote that a people was a multitude defined by the common objects of their love. What are the common objects we as Americans love, that define us as Americans? I think we know. Opportunity, security, liberty, dignity, respect, honour, and yes, the truth.

Recent weeks and months have taught us a painful lesson. There is truth and there are lies. Lies told for power and for profit. And each of us has a duty and a responsibility as citizens as Americans and especially as leaders. Leaders who are pledged to honour our Constitution to protect our nation. To defend the truth and defeat the lies.

Look, I understand that many of my fellow Americans view the future with fear and trepidation. I understand they worry about their jobs. I understand like their dad they lay in bed at night staring at the ceiling thinking: ‘Can I keep my healthcare? Can I pay my mortgage?’ Thinking about their families, about what comes next. I promise you, I get it. But the answer is not to turn inward. To retreat into competing factions. Distrusting those who don’t look like you, or worship the way you do, who don’t get their news from the same source as you do.

We must end this uncivil war that pits red against blue, rural versus urban, conservative versus liberal. We can do this if we open our souls instead of hardening our hearts, if we show a little tolerance and humility, and if we’re willing to stand in the other person’s shoes, as my mom would say. Just for a moment, stand in their shoes.

Because here’s the thing about life. There’s no accounting for what fate will deal you. Some days you need a hand. There are other days when we’re called to lend a hand. That’s how it has to be, that’s what we do for one another. And if we are that way our country will be stronger, more prosperous, more ready for the future. And we can still disagree.

My fellow Americans, in the work ahead of us we’re going to need each other. We need all our strength to persevere through this dark winter. We’re entering what may be the darkest and deadliest period of the virus. We must set aside politics and finally face this pandemic as one nation, one nation. And I promise this, as the Bible says, ‘Weeping may endure for a night, joy cometh in the morning’. We will get through this together. Together.

Look folks, all my colleagues I serve with in the House and the Senate up here, we all understand the world is watching. Watching all of us today. So here’s my message to those beyond our borders. America has been tested and we’ve come out stronger for it. We will repair our alliances, and engage with the world once again. Not to meet yesterday’s challenges but today’s and tomorrow’s challenges. And we’ll lead not merely by the example of our power but the power of our example.

Fellow Americans, moms, dads, sons, daughters, friends, neighbours and co-workers. We will honour them by becoming the people and the nation we can and should be. So I ask you let’s say a silent prayer for those who lost their lives, those left behind and for our country. Amen.

Folks, it’s a time of testing. We face an attack on our democracy, and on truth, a raging virus, a stinging inequity, systemic racism, a climate in crisis, America’s role in the world. Any one of these would be enough to challenge us in profound ways. But the fact is we face them all at once, presenting this nation with one of the greatest responsibilities we’ve had. Now we’re going to be tested. Are we going to step up?

It’s time for boldness for there is so much to do. And this is certain, I promise you. We will be judged, you and I, by how we resolve these cascading crises of our era. We will rise to the occasion. Will we master this rare and difficult hour? Will we meet our obligations and pass along a new and better world to our children? I believe we must and I’m sure you do as well. I believe we will, and when we do, we’ll write the next great chapter in the history of the United States of America. The American story.

A story that might sound like a song that means a lot to me, it’s called American Anthem. And there’s one verse that stands out at least for me and it goes like this:

‘The work and prayers of centuries have brought us to this day, which shall be our legacy, what will our children say? Let me know in my heart when my days are through, America, America, I gave my best to you.’

Let us add our own work and prayers to the unfolding story of our great nation. If we do this, then when our days are through, our children and our children’s children will say of us: ‘They gave their best, they did their duty, they healed a broken land.’

My fellow Americans I close the day where I began, with a sacred oath. Before God and all of you, I give you my word. I will always level with you. I will defend the Constitution, I’ll defend our democracy.

I’ll defend America and I will give all – all of you – keep everything I do in your service. Thinking not of power but of possibilities. Not of personal interest but of public good.

And together we will write an American story of hope, not fear. Of unity not division, of light not darkness. A story of decency and dignity, love and healing, greatness and goodness. May this be the story that guides us. The story that inspires us. And the story that tells ages yet to come that we answered the call of history, we met the moment. Democracy and hope, truth and justice, did not die on our watch but thrive.

That America secured liberty at home and stood once again as a beacon to the world. That is what we owe our forbearers, one another, and generations to follow.

So with purpose and resolve, we turn to those tasks of our time. Sustained by faith, driven by conviction and devoted to one another and the country we love with all our hearts. May God bless America and God protect our troops.

Thank you, America.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

Biden’s inauguratiespeech: America united?

Morgenmiddag om 15:40 uur zit ik even op Radio 1, om iets te vertellen over een historische inauguratie naar keuze. Ik heb het alvast even op een rijtje gezet: het zal gaan over de vergelijking van de ‘slogan’speech van John F. Kennedy met de speeches van Obama, Trump en woensdag Biden.

Op 20 januari 1961 (precies 60 jaar geleden dus woensdag als Biden wordt geïnaugureerd) gaf Kennedy zijn inauguratiespeech. Die bevat maar liefst drie passages die veel mensen vandaag de dag nóg weten/herkennen:

  • Over buitenlands beleid: ‘Let every nation know, whether it wishes us well or ill, that we shall pay any price, bear any burden, meet any hardship, support any friend, oppose any foe, in order to assure the survival and the success of liberty.’
  • En: ‘Let us never negotiate out of fear. But let us never fear to negotiate.’
  • Over het feit dat Amerika ‘freedom’ in de wereld verdedigt en daar een voorbeeldrol in kan en moet spelen: ‘And so, my fellow Americans: ask not what your country can do for you–ask what you can do for your country.’

Nee, dan Obama, die op 20 januari 2009 zijn eerste inauguratiespeech afleverde. Alles ging over ’samen’ en ‘gedeelde verantwoordelijkheid’:

  • Samen: ‘Together, we discovered that a free market only thrives when there are rules to ensure competition and fair play.’   ‘Together, we resolved that a great nation must care for the vulnerable, and protect its people from life’s worst hazards and misfortune.’
  • Nog meer samen: ‘For the American people can no more meet the demands of today’s world by acting alone than American soldiers could have met the forces of fascism or communism with muskets and militias.  No single person can train all the math and science teachers we’ll need to equip our children for the future, or build the roads and networks and research labs that will bring new jobs and businesses to our shores.  Now, more than ever, we must do these things together, as one nation and one people.’
  • En nóg meer samen: ‘My fellow Americans, we are made for this moment, and we will seize it — so long as we seize it together.’
  • En: het wordt vet moeilijk, dus: ‘With common effort and common purpose, with passion and dedication, let us answer the call of history and carry into an uncertain future that precious light of freedom.’

En daarmee beëindigde Obama zijn speech. Waaruit dus verder geen enkele zin bleef hangen. Dat was een bewuste keus: hij wílde dat er niet een simpele slogan over zou blijven, waardoor het er bij wijze van spreken op zou lijken alsof met één simpele boodschap alles in Amerika wel goed zou komen. Nee, zijn verhaal was er een van gedeelde verantwoordelijkheid, van samen doen en van een lange, ingewikkelde reis. Daar pasten geen slogans bij. Ook niet bij zijn tweede inauguratie, vier jaar later. Dat was dus een grote tegenstelling met zijn campagne, waarvan zelfs jongeren nu nog weten dat de slogans ‘Hope’, ‘Change’ en ‘Yes we can’ waren.

Trump leverde op 20 januari 2017 zijn inauguratiespeech af. Daar zaten wel twee slogans in die zijn blijven hangen: ‘America First’ en ‘Make America Great Again’. Je kunt van Trump denken wat je wilt, maar hij is wel consistent in zijn boodschappen. Hij ging met name met die tweede ook zijn campagne voor het afgelopen jaar in.

De speech van Biden, zoals gebruikelijk dus op 20 januari, zal als thema ‘America united hebben’. Hij zal het vrijwel zeker gaan hebben over de vragen: ‘hoe gaan we pandemie tackelen, hoe gaan we de economie herbouwen, hoe gaan we polarisatie stoppen (ook qua racisme) en healing starten?’ Kortom: een beetje een vervolg op Obama. Verwacht niet per se slogans, maar ik sluit het ook niet helemaal uit.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

15 films in de bioscoop in 2020

Voor het vijftiende jaar op rij houd ik bij hoeveel en welke films ik in de bioscoop heb gezien. Dit jaar waren het er 15.

De score voor dit jaar, met het door mij gegeven cijfer voorop (het was natuurlijk een dramatisch bioscoopjaar, dankzij de coronacrisis:

8 Jojo Rabbit
8 The Trial Of The Chicago Seven
7 Tenet
7 1917
7 Richard Jewell
7 King of Staten Island
7 Mank
6 The Tobacconist
6 The Outpost
6 The Last Full Measure
6 On The Rocks
6 Honest Thief
6 The Comeback Trail
5 The Gentlemen
4 De Grote Sinterklaas Film

Hier de lijst van voorgaande jaren:
2019 – 22 films
2018 – 18 films
2017 – 23 films
2016 – 14 films
2015 – 23 films
2014 – 37 films
2013 – 58 films
2012 – 78 films
2011 – 150 films
2010 – 58 films
2009 – 47 films
2008 – 143 films
2007 – 100 films
2006 – 61 films (helaas geen overzicht meer van)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

68 series die ik in 2020 zag

Ik houd al vijftien jaar lang bij welke films ik in de bioscoop zie, maar omdat er steeds meer films en series naar streaming platforms verhuizen en series een soort langgerekte films worden, houd ik vanaf dit jaar ook een overzicht bij van series die ik heb gezien. De films die ik online zag heb ik níet bijgehouden dit jaar, vanaf 2021 neem ik die ook mee. Hieronder de lijst series die ik in 2020 zag, met daarvoor ook mijn beoordeling:

10 Better Call Saul
10 Promenade
9 This Is Us
9 Black Earth Rising
9 Ozark
9 The Mandalorian
9 For All Mankind
8 Upload
8 Devs
8 Billions
8 I May Destroy You
8 The Good Doctor
8 Years and Years
8 Raised By Wolves
8 See
8 The Last Dance
8 Dead To Me
8 Space Force
8 After Life
8 The Witcher
8 Westworld
8 The Long Way Up
8 Challenger: Final Flight
8 Mars
8 Your Honor
8 Fear The Walking Dead
8 The Grand Tour
8 The Stand
8 Even Tot Hier
7 Narcos Mexico
7 The Undoing
7 Messiah
7 Tiger King
7 Gangs of London
7 Six Feet Under
7 Brave New World
7 High Score
7 The Walking Dead
7 Heaven’s Gate: The Cult of Cults
7 The Flight Attendant
7 The Hardy Boys
7 The Queen’s Gambit
6 Lost in Space
6 Star Trek: Picard
6 Room 2806
6 Hunters
6 Who Killed Malcolm X?
6 Defending Jacob
6 The Boys
6 Teenage Bounty Hunters
6 Star Trek Discovery
6 The Graham Norton Show
6 The Plot Against America
5 The Stranger
5 Amazing Stories
5 Almost Paradise
5 Snowpiercer
5 Next
5 The Right Stuff
5 Deadwood
5 Schitt’s Creek
5 Dave
5 Tales From The Loop
4 Into The Night
2 Council of Dads
2 The Walking Dead: World Beyond
2 Moonbase 8


Posted in Uncategorized | 1 Comment

Hoogte- en dieptepunten van 2020

Voor de 16e keer blik ik op 31 december terug op mijn jaar. 2020 was natuurlijk een beetje saai en voorspelbaar: alle verwachtingen kwamen uit: Biden won de verkiezingen, Robben raakte geblesseerd en de wereld warmde weer een beetje verder op. Verder weinig bijzonderheden geloof ik.

Aaaaaaaaanyhow…

We hadden kunnen weten hoe 2020 zou verlopen: we gingen het nieuwe jaar immers in met de bosbranden in Australië. En toen 2020 nog geen twee weken oud was, overleed Aart Staartjes. Verder ging het thuis zoals het ging: Thule had zwemles, we gingen naar binnenspeeltuinen, hell, we maakten zelfs een puzzel thuis van 1000 stukjes. Zó saai. Het etentje met oud-XS4ALL-medewerkers dat ik elk jaar in januari organiseer trok dit keer 110 mensen, was weer gezellig.

Half januari maakte ik het eerste gekke ding mee: in de bioscoop probeerde iemand mijn laptop te stelen toen ik aan het eind van de film even weg was gelopen om een telefoontje op te nemen. Ik had het niet zien gebeuren, maar toen de film afgelopen was en mensen de zaal uit liepen had ik een raar gevoel en ik zag precies op dat moment dat iemand iets achter zijn jas stak terwijl hij naar buiten liep. Ik liep zaal in, en jawel: laptop weg. Dus ik terug rennen naar de man die al bijna buiten was: ‘heb jij mijn laptop? Hij: ‘Eh ja die ging ik naar de balie brengen hoor.’ RIGHT. Daarom verstop je hem achter je jas. Maar ik was nog steeds aan het bellen, dus griste hem terug en liep weg. Pffff.

Nog steeds half januari. Op het werk bleek een collega malaria te hebben. Goh, een gekke ziekte, in 2020. Wie verwacht dat nou?

Een week later had eerst Doke 40 graden koorts, een paar dagen later Thule en Mera. Kan gebeuren. Het was per slot van rekening eind januari. Winter enzo. Dan zijn mensen wel eens ziek. Hmmm… zoals in Wuhan ook: 2000 besmettingen met een of ander nieuw virus, 50 doden… en dat op 26 januari. Nou ja, dat is allemaal ver weg, zo’n Chinees virus kan natuurlijk niet naar Nederland komen. Tóch? Een paar dagen later zat ik bij Radio 1 om het nieuws van de week door te spreken. Toch maar even gewaarschuwd voor dat virus. Ik luisterde het een half jaar later nog eens terug. Met de kennis van toen klopte niet alles wat ik zei, maar ik klonk wel gealarmeerd. Maar ja, dat is zo ongeveer mijn default setting, zoals jullie weten.

Net als vorig jaar was ik intussen weer bezig met mijn maandelijkse etentje voor dorpsgenoten: Eten met Veenders. Elke maand met iets meer mensen; in januari met 40 mensen, super gezellig. Op 1 februari werd Doke 4 en Mera 2. Dus: Mera naar een andere groep bij de kinderopvang en Doke voor het eerst naar school. Toch weer spannend. Meer voor ons als ouders dan voor de kinderen zelf, lijkt het vaak. Ook spannend: Thule die mocht afzwemmen voor haar A-diploma. Appeltje eitje natuurlijk. 😉 Intussen werd de Gerardusschool, mijn oude school, letterlijk gesloopt. Weer een stukje jeugd weg. En Flevonice ook al dicht, de fantastische 3 kilometer lange buitenijsbaan in Flevoland. Was niet meer te doen met de steeds hogere temperaturen in de winter. Weer die stomme klimaatverandering…

Met Eten met Veenders in februari braken we weer een nieuw record: 55 mensen. Nou, dat voorspelde ook veel goeds voor de rest van het jaar! Vlak daarna vertrokken we naar België, voor een korte vakantie in Koksijde. Daar klapte ik zo hard met mijn hoofd op de bodem van een zwembad (of op mijn zoontje, dat is tot op de dag van vandaag niet helemaal duidelijk) dat ik bijna out ging. Ik wankelde Hollywoodstyle het zwembad uit en liet de dag uiteindelijk achter me met een blauw oog. Epische vakantie overigens: in het restaurant dat bij het hotel hoorde kon je geen drinken bestellen bij het eten. Maar dan ook echt niet. Je kon water pakken. Dat was het. Fascinerende ervaring. Op de terugweg wilden we eigenlijk naar het carnaval in Tilburg, maar vanwege het slechte weer reden we door naar Leidschendam, waarvan ik op internet had gezien dat er een indoor kindercarnaval ergens was. Dat bleek een geweldige middag voor de kinderen op te leveren. Oké, oké, en voor ons.

Eenmaal thuis lazen we dat het virus uit Wuhan nu ook in Oostenrijk gevonden was. En in Kroatië. En op Tenerife. Hmmm.

Geert kocht intussen een nieuwe motor en verkocht zijn oude. Weer een stukje jeugd weg… ofzo.

Het werd maart. Ik was bezig met de voorbereiding van de officiële lancering van Freedom Internet, dat we in november 2019 hadden opgericht nadat KPN had geweigerd XS4ALL als zelfstandig bedrijf te laten bestaan. Eind maart zou de launch party zijn, in Paradiso. Paradiso had aangeboden dat we ons feestje er om niet mochten organiseren. Echt fantastisch. Ook tal van andere bedrijven en organisaties hadden hulp aangeboden. Ik regelde 1500 stukken appeltaart voor de bezoekers en Erik van Muiswinkel gaf aan bereid te zijn op te treden op het openingsfeest. Echt geweldig allemaal. De aanmeldingen voor het (gratis) feest stroomden snel binnen: de zaal was uitverkocht! 1500 mensen die aanwezig wilden zijn bij de lancering van een nieuwe provider, wie bedenkt dat!

Maar het virus was inmiddels ook Nederland ingeglipt en een ziekenhuis in Gorinchem werd zelfs gesloten omdat daar iemand met het zogeheten coronavirus was aangetroffen. Ik begon mij zo langzamerhand steeds meer af te vragen of dat feest wel door kon gaan. Er waren inmiddels al 38 coronagevallen geconstateerd in Nederland.

Met Geert ging ik een dagje naar Valkenburg. Even iets zonder de kinderen. En dat je dan de hele tijd dingen ziet waarvan je tegen elkaar zegt: ‘oh, dit zouden de kinderen ook leuk hebben gevonden om te doen!’ Vier dagen na dat 38e coronageval waren we weer thuis. De teller stond ineens op 188. Oef…?

Het werk op kantoor ging ook door: pleiten voor meer betaalbare woningen, voor jeugdzorg, beter onderwijs, het openhouden van een museum dat dreigde te moeten sluiten en af en toe het verzorgen van een mediatraining. Een bizar druk jaar. Op datzelfde werk meldde iemand ziek te zijn. Hij had geskied in Oostenrijk en daarna carnaval gevierd in Tilburg. Zijn symptomen kwamen 100% overeen met de symptomen van COVID-19. Maar hij mocht niet worden getest. Want als je niet in Noord-Italië was geweest, voldeed je niet aan de criteria voor een test. Check.

In Amerika was de campagne voor de presidentsverkiezingen intussen in volle gang. Ik werd dan ook steeds vaker door media gevraagd om commentaar te leveren op de race. Ik zat regelmatig bij Radio 1 over de kansen van Biden en Trump, maar de verkiezingen sneeuwden in Nederland een beetje onder in het coronageweld. Het bleek in Nederland onhoudbaar: er kwam een lockdown. In de supermarkt waren veel schappen meteen leeg. Ik moest 1500 mensen en evenzovele taartstukken afzeggen, en voelde me een paar dagen later zelf ook niet goed: grieperig gevoel, koorts, moe. Hmmm. Ook Geert weer ziek, terwijl het nieuws binnen kwam dat de scholen ook zouden sluiten. Testen was nog steeds niet mogelijk.

Terwijl ik nog ziek was, moest ik beginnen aan het verzorgen van thuisonderwijs. Volstrekt kansloos, met een 5-jarige die echt al op een ander niveau moet acteren dan de 4-jarige en een 2-jarige die overal tussendoor fietst en continu aandacht wil. En dan moest ik zogenaamd ook nog werken. Right… Intussen kwam er steeds meer nieuws binnen, waaronder over annuleringen van tal van events, zoals Glastonbury, waar ik na zeven jaar proberen eindelijk kaarten voor had weten te bemachtigen. 2020 begon steeds vervelender te worden. Behalve dan die bijzondere blauwe luchten die er ineens waren. Die had ik sinds de jaren ’80 niet meer gezien. Het gebrek aan vliegverkeer leverde een lichtpuntje op in een jaar wat steeds idioter werd.

Op vakantie gaan kon natuurlijk niet meer, maar we konden wel een paar dagen voor belachelijk weinig geld terecht in een huisje met nota bene een privé binnenzwembad in een bos. Volledig geïsoleerd van andere mensen, maar toch in een setting die aanvoelde als een echte vakantie. Daar waren we na alle stress en gedoe wel even aan toe.

April werd heel saai: thuis’werken’, les geven, op (k)raamvisite bij een nichtje die een dochter had gekregen (buiten voor het raam zwaaien is toch anders dan je zou willen, maar ja), in de voortuin met de buurvrouw praten die al wekenlang haar geur- en reukvermogen kwijt was, en lezen dat er wereldwijd inmiddels meer dan 2 miljoen bevestigde besmettingen waren. Het was half april nu. En mooi weer. Dus we zochten rustige strandjes en meertjes op met buitenspeeltuinen. We vonden zelfs een fietscrossbaan, waar Doke ongeveer 7834673 keer onderuit ging. Maar telkens opnieuw op de fiets klom. Avontuur. 😉

Deze maand bleek ook dat 2020 het jaar was waarin alles stuk ging: vaatwasser, gasfornuis, douchebak, cv-ketel, telefoon, internetmodem, voor mijn gevoel bestond het halve jaar uit gedoe met klantenservices, technici en installateurs. En toen gooide Doke nog een volle beker melk over mijn MacBook… dat werd dus een nieuwe regelen. Zucht.

Op 1 mei startte Freedom Internet met het aanbieden van internetverbindingen. In de eerste batch in deze live testfase mochten maximaal 128 mensen klant worden. Die waren er binnen anderhalve minuut. Goed nieuws dus. De dag er na kwam wat slechter nieuws: Geert belde dat Thule was gevallen en dat ik nú moest komen. Ik sprong in de auto en racete naar de plek toe waar ze uit de fietskar was gevallen. Ze zat huilend op de grond, haar gezicht helemaal onder het bloed en met een groot gapend gat in haar voorhoofd. Uiteraard was het weekend, want dit soort dingen gebeuren altijd in het weekend, dus belde ik direct de huisartsenpost. De telefoon bleef eindeloos over gaan: er werd niet opgenomen. Dus snel naar het ziekenhuis. Eenmaal daar werd gezegd dat we toch écht de huisartsenpost moesten bellen? Que…?? Dus ik in de hal van het ziekenhuis bellen. Tien minuten in de wacht. Tien minuten exact uitleggen wat de situatie was (gat. in. hoofd.) en dat we al in het ziekenhuis waren etc. Dat ik haar schedel zelfs kon zien. En daarna… werd gezegd dat we naar een ánder ziekenhuis moesten, omdat dit ziekenhuis alleen voor coronapatiënten was. Dat zeiden ze dus niet aan het begin, toen we net binnen waren gekomen, maar aan het eind van het gesprek. En Thule daar maar zitten met dat gat. Na nog twintig minuten rijden en nog langer wachten in een wachtruimte eindelijk aan de beurt. Drie hechtingen verder konden we pas naar huis. Zucht.

In de meivakantie zochten we weer een plek op waar we zonder andere mensen in de buurt toch nog even naar buiten konden. Krieghuusbelten bleek open, waar we een huisje konden krijgen pal voor een speelplek. Er was geen kip, maar de kids hadden er de grootste lol. En er liepen kamelen in de buurt. Want 2020. Dus kamelen.

Op de momenten dat bioscopen dit jaar open mochten zijn, bezocht ik deze zo vaak als er een potentieel goede film leek te draaien. Omdat vrijwel alle echt goede films uitgesteld werden, was het een karig bioscoopjaar. Ik zag zowaar toch nog 15 films in de bioscoop. Het grootste aantal mensen dat gelijktijdig met me in een zaal zat was elf. Vaak was het minder dan vijf personen. Dat was ook wel tekenend voor de uitjes die we met de kinderen maakten: zo werden dinosaurussen een beetje een thema: Dinosaurierland in Rügen, World of Dinos in de Jaarbeurshal, De Dino Experience in Gouda, Dinoland in Zwolle. Ook weer heel erg leuk en bijna geen sterveling te bekennen. Het werd ook wel een doel op zich om noodlijdende musea en speeltuinen en dergelijke de crisis door te helpen, voor zover dat plekken waren waarvan we wisten dat het er rustig zou zijn. Met Mera toog ik daarom op veel vrijdagen naar bijvoorbeeld het Louwman Museum, het Museum van Oudheden, het Archeon, het Omniversum, Voorlinden, et cetera. In sommige musea waren we zelfs de enige aanwezigen. Bizar om mee te maken.

Het werd juni. Voor het eerst in maanden zetten we Mera op schoot bij opa. Het aantal besmettingen was hard gedaald en zowel opa en oma als wij kwamen niet bij anderen in de buurt, dus we durfden het wel aan. Mera’s mond werd een harde streep van verlegenheid. Bijna een uur lang bleef ze op opa’s schoot zitten. Ze wilde absoluut niet bij hem weg. Pokkevirus…

Half juni kreeg ik leuk nieuws: ik had de Publieksprijs gewonnen bij de Communicatie m/v van het Jaar verkiezingen. Hoera! De prijs bleek ook nog eens gepaard te gaan met een hoop felicitaties én taarten van allerlei mensen en organisaties die het nieuws hadden vernomen. Kids thuis ook blij. 😉

Doke begon ook met zwemles. Mooi op tijd voor de zomervakantie, die dankzij de enorm teruggevallen coronacijfers met allerlei beperkingen door kon gaan: we gingen naar Rügen in Duitsland, waar we voor het eerst overal in publieke binnenruimtes met mondkapjes op moesten rondlopen. Daar waren we binnen een minuut aan gewend. Viel weer mee. In Friesland huurden we een boot en voeren daarmee nog een tijdje rond. Allemaal tripjes onder het mom: hoe houden we afstand én lol? In augustus meldden we Thule aan voor schaatsles. Want hoogzomer en want 2020 en want whythellnot en want we misten Wim. Ze kon alvast droogtrainen en ze vond het meteen leuk. Mijn zusje Lilian belde: ze was zwanger! Hoera…. een neefje of nichtje voor de kids er bij in maart 2021. Maar ook triest nieuws dit jaar over vrienden en familie: Leo Bruijn, Harvey Naarendorp en Jeroen van Berkel overleden, evenals ome Simon en oudoom Arie.

Eind augustus moesten de kinderen weer naar school. Doke mocht naar groep 2, hoewel hij daar qua leeftijd op papier nog te jong voor was. Met name de Muiswerk app had wonderen gedaan in de lockdown periode. Hij leerde er in enkele weken tijd door rekenen en leerde ook letters dankzij deze geweldige app. Het slingerde hem zo die groep 2 in. Thule haalde intussen ook haar B-diploma.

September bevatte de grootste teleurstelling van dit jaar voor iedereen in de Veen: de kermisweek en dus ook het bloemencorso gingen zoals verwacht ook al niet door. Van alle annuleringen dit jaar, was dit toch wel de vervelendste. Recalcitrant kochten we een bakje met zes viooltjes, zetten die op de motorkap en reden in wandeltempo en met knipperlichten aan een stuk van de eigenlijke corsoroute, tot hilariteit van omwonenden.

Nu het schooljaar en de bijbehorende herfst weer begonnen waren, sloop het virus ook steeds dichterbij. Tot dan toe waren er nauwelijks besmettingen in de hele gemeente geweest, maar nu raakten er steeds meer bekenden besmet. Juffen van de kinderen, maar liefst zestien of zeventien medewerkers van de kinderopvang, klasgenootjes van Thule en Doke, nog twee collega’s op mijn werk, op Geert’s werk eveneens. We zagen de bui dus al weer hangen voor het najaar. En we hielden de kinderen thuis bij nies- of hoestbuien. Wat natuurlijk regelmatig gebeurde. Want herfst. Doke kreeg maar liefst drie coronatests te verstouwen, waarvan eentje omdat hij geopereerd moest worden aan een navelbreuk. Ondanks de toenemende corona-opnames in ziekenhuizen ging die operatie door. De narcose werkte pas na bijna een minuut en na afloop kreeg hij pas minder pijn na maar liefst drie doses morfine. Maar… hij wilde na afloop weer terug naar het ziekenhuis, want daar mocht hij van de verpleegkundigen met de knopjes van het bed spelen. Dat het bed daarbij was omgelazerd, was hij kennelijk al weer vergeten. 😉

Ook de Amerikaanse presidentsverkiezingen slopen dichterbij. Niet alleen duidde ik regelmatig in de media wat de situatie precies was en gaf ik (digitale) lezingen over de verkiezingen, ook op Twitter leefde ik me steeds meer uit. Dat liep een beetje uit de hand, met meer dan 400 tweets op de verkiezingsdag zelf en nog veel meer in de weken voorafgaand aan die dag en de maanden er na. Want zoals verwacht en voorspeld verliet Trump het politieke toneel niet op gracieuze wijze, maar besloot hij om alle winst als logisch te bestempelen en alle plekken waar hij had verloren als frauduleus. Dat leverde een hoop entertainment voor ons als Amerikavolgers op, maar stemde ook droevig: dat zo’n narcist doodleuk de democratie en de bijbehorende instituties de nek om probeert te draaien én dat tientallen miljoenen mensen daar nog in meegaan ook… ongelooflijk.

Thule haalde haar C-diploma, tussen alle coronalockdowns door. Dat was net op tijd, want half december kwam de nieuwste lockdown. We vroegen of we weer een paar dagen in ons inmiddels traditionele lockdownbosverblijf terecht konden. Dat kon nog net twee nachtjes. En dat werd onze kerstvakantie dus. De rest werd weer binnen blijven. En zo sizzlede 2020 een beetje uit: met regen, Netflix (wat hébben we veel series gekeken dit jaar) lockdown en het vooruitzicht op weer thuisonderwijs geven in combinatie met werk. Maar goed: er is in ieder geval een vaccin op komst, zodat 2021 preventief alvast beter zou móeten worden. Tóch?

Hieronder zoals elk jaar het lijstje hoogte- en dieptepunten, dit keer dus van 2020. De jaaroverzichten van voorgaande jaren kun je vinden door hier te klikken: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 20132014, 2015, 2016, 2017, 2018 en 2019:

In 2020 bezochte landen
01. Duitsland
02. Nederland
03. België

Beste films in de bioscoop (in willekeurige volgorde, beide een 8, zie ook andere blogpost van vandaag)
Jojo Rabbit
The Trial Of The Chicago 7

Slechtste film
De Grote Sinterklaas Film

Beste Actrice
Michaela Coel

Gelezen boeken
Alan Moore – Watchmen
Corrie Hafkamp – De Terugtocht
Johan Harstad – Max, Mischa en het TET-offensief
Szczepan Twardoch – De Koning
Michael Ende – The Neverending Story
Peter Middendorp – Jij Bent Van Mij

Sportheld
Mathieu van der Poel

Concert
HET WAS 2020!!!

TV (min of meer in volgorde van ‘goed’ naar ‘iets minder goed maar nog steeds erg leuk’, zie ook andere post van vandaag)
Better Call Saul
Promenade
This Is Us
Black Earth Rising
Ozark
The Mandalorian
For All Mankind

Man van het jaar
Li Wenliang (de Chinese arts die waarschuwde voor corona en er zelf aan overleed)

Vrouw van het jaar
Zhang Zhan (de Chinese burgerjournaliste die vanuit Wuhan liet zien wat corona deed en daar vier jaar celstraf voor kreeg)

Hoogtepunten
Publieksprijs Communicatie m/v van het Jaar
Lancering Freedom Internet
Trump weg, Biden president
Lilian zwanger
Blauwe luchten tijdens de eerste lockdown

Dieptepunten
Coronacrisis
Niet doorgaan van Glastonbury, kermis, vakanties, Freedom launch party
Overlijden vrienden en familieleden
Laptop bijna gestolen
Videobellen. Seriously. De hel op aarde.
Thuiswerken met kinderen thuis (zie ‘videobellen’)
Buitenijsbaan Flevonice definitief dicht
Thule gat in d’r hoofd

Things I thought I’d never do
Noodgedwongen thuisonderwijs verzorgen
Kamelen zien grazen in een weiland in Nederland
Met mondkapje over straat

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Electoral College 14 december 2020

Vandaag (14/12) komt het Electoral College bij elkaar. Hier uitleg over hoe dat werkt, aangevuld met wat interessante weetjes. In Amerika worden presidenten niet rechtstreeks gekozen. Dat komt door een compromis dat op de Constitutionele Conventie in 1787 werd gesloten.

Het platteland wilde geen direct gekozen president omdat de steden dan een te grote stempel zouden drukken op de uitslag. Het zuiden -met slaven die niet stemgerechtigd waren- vreesde een sterk noorden en wilde het daarom niet.

Het alternatief had ook nadelen: als het congres de president zou kiezen, zou de president daarvan afhankelijk zijn ipv onafhankelijk: dat zou de scheiding der machten schaden. Dus: er werd op z’n Hollands gepolderd tot het compromis van het Electoral College er was.

Hoe werkt het Electoral College? Op verkiezingsdag stemmen kiezers op hun favoriete kandidaat. De kandidaat met de meeste stemmen in een staat wint. De staat kent vervolgens die winnaar alle electoral votes van de staat toe en geeft die aan de kiesmannen van de winnende partij.

Amerika heeft in totaal 538 electoral votes. Dit aantal is gelijk aan het aantal leden van het Huis (435) + Senaat (100) + DC (3). Elke staat heeft minstens drie electoral votes. Dat levert onbalans op: in Wyoming leveren zo’n 193.000 inwoners al een electoral vote op.

In California krijg je er pas een bij zo’n 718.000 inwoners. De kandidaat die het eerst 270 electoral votes heeft verzameld, wint. De winnaar is dus bekend zodra de uitslagen van de afzonderlijke staten binnen zijn. Het ‘stemmen’ door de kiesmannen is in principe een formaliteit.

Op de eerste maandag na de tweede woensdag in december komen in elke staat de Electors (kiesmannen) bij elkaar op een locatie (meestal de State Capitol) om hun ‘stemmen’ uit te brengen (tijdstip verschilt per staat). Kiesmannen zijn eerder dit jaar al aangewezen of gekozen door de politieke partijen.

Meestal zijn dat loyale partijgenoten. Bill en Hillary Clinton zijn bijv in New York kiesmannen namens de Democratische partij. Kiesmannen zijn gehouden aan de uitslag zoals die door de staat gecertificeerd is, wat dit jaar in alle staten voor of op 8 december gebeurd is.

In 32 staten en in DC moeten de kiesmannen verplicht hun stem uitbrengen op de winnaar van de popular vote. Maar ook in de overige staten mag niet zomaar een stem op iemand anders worden uitgebracht. Dat gebeurt dan ook zelden.

De Supreme Court oordeelde in juli dit jaar dat staten afwijkend stemmen mogen verbieden. Er is nog maar één uitzonderingssituatie waarbij je wel op iemand anders mág stemmen: ‘if a state fails to make a choice’. Maar dat is sinds sinds 1887 niet gebeurd.

Als een kiesman tóch iets anders doet dan stemmen op de winnaar van de popular vote, wordt zo’n kiesman een ‘faithless elector’ genoemd. Er zijn in totaal 165 faithless electors geweest. Bijvoorbeeld 23 in 1836 toen de delegatie uit Virginia zich onthield van stemming.

Er waren 63 faithless electors in 1872, toen Horace Greeley na de verkiezingen maar nog vóór het Electoral College samen kwam overleed. Recenter: in 2000 stemde een kiesman uit DC helemaal niet, in 2004 stemde iemand per ongeluk op Edwards in plaats van Kerry.

In 2016 waren er maar liefst zeven kiesmannen die anders stemden: Vijf kiesmannen die op Hillary Clinton moesten stemmen kozen voor Colin Powell (3x), Bernie Sanders (1x) en Faith Spotted Eagle (1x). Twee Trump kiesmannen kozen voor John Kasich en Ron Paul.

De redenen varieerden: de stemmen voor Powell waren een poging om Trump kiesmannen te verleiden niet op Trump te stemmen. Dat lukte, maar het was niet genoeg.

De stem op Faith Spotted Eagle was een proteststem: Faith Spotted Eagle is een bekend activiste uit Zuid-Dakota. Zij werd de eerste ‘native American’ die een electoral vote voor het presidentschap ontving. De kiesman die dat deed kreeg overigens 1000 dollar boete.

Belangrijk punt om op te merken: er is slechts één keer een kiesman geweest die op de kandidaat van de tégenpartij stemde. Dat was een stem voor Jefferson in plaats van Adams, in 1796. De kans dat kiesmannen die op Biden moeten stemmen dus ineens op Trump stemmen is dus nihil.

Biden heeft met de blauwe staten en de staten waar stemmen op de winnaar van de popular vote verplicht is al 199 electoral votes bij elkaar. Om Trump president te krijgen zouden vele tientallen Democratische kiesmannen op Trump moeten stemmen om de uitslag te wijzigen. Kansloos.

Wat gebeurt er vandaag? De kiesmannen brengen hun stem schriftelijk in zesvoud uit. De enveloppen met stemmen worden naar de Archivist of The United States gestuurd, die ze weer aan de voorzitter van de Senaat geeft: dat is Mike Pence nu.

Op 6/1 is een sessie met het hele congres (Huis+Senaat), waar op alfabetische volgorde de resultaten van alle staten worden gemeld. ‘Alabama, 9 votes for Trump’, etc. Als minstens 1 senator en 1 lid van het Huis schriftelijk (!) bezwaar maken bij een uitslag, volgt een debat.

We zullen vermoedelijk veel woordelijke bezwaren horen, maar zonder dat op papier vast te leggen betekent het niks voor de uitslag. De kans dat er kiesmannen naar een andere kandidaat dan de bedoeling is gaan is om in Trump termen te blijven ‘less than one in a quadrillion’.

Lees: Biden wordt vandaag voor de zoveelste keer bevestigt als winnaar van de verkiezingen. Wordt vervolgd op 6 januari.

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

Democratie in gevaar ondanks historische opkomst

Vier jaar lang hebben de Democraten uitgekeken naar de presidentsverkiezingen van 2020. Al die tijd hebben ze het vooral zichzelf verweten dat ze in 2016 niet genoeg enthousiasme op konden brengen om op Hillary Clinton te stemmen en daardoor onverwachts met Donald Trump opgescheept zaten.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

US Elections Night met Kirsten Verdel

Dinsdagavond werd ik een uur lang geïnterviewd over de Amerikaanse presidentsverkiezingen in Arminius in Rotterdam. Het werd live uitgezonden via Zoom en de uitzending is hieronder terug te kijken. Voor wie wat leuke anecdotes wil horen over het ontstaan van de Electoral College (dat ging op een ongelooflijk Néderlandse wijze) en voor wat beschouwingen over de campagne van dit jaar (van negative naar dirty campaigning).

Posted in Uncategorized | Leave a comment

De bizarre verschillen in coronamaatregelen in zwembaden

We hebben het in Nederland al ruim een half jaar over verwarrende maatregelen van de overheid om het coronavirus te bestrijden. Van het verplichten van mondkapjes in het OV terwijl tegelijkertijd wordt gezegd dat mondkapjes niet werken tot gesloten wc’s op campings, terwijl de wc’s in de horeca daar wel open zijn.

Een hele bijzondere in het lijstje Verwarrende Coronamaatregelen zijn de regels die in zwembaden gelden. De zwembranche kwam half mei met een protocol voor de heropening van zwembaden en daar is een ongelooflijke puinhoop aan eigen interpretaties en maatregelen uit ontstaan. Het afgelopen half jaar zijn wij met ons gezin regelmatig naar zwembaden in het hele land gegaan. Dat betrof telkens recreatief zwemmen in publieke zwembaden en in zwembaden op vakantieparken. Zie hieronder een overzicht van de verschillende regels die we tegenkwamen:

  • Er is geen recreatief zwemmen mogelijk
  • Recreatief zwemmen is alleen voor kinderen onder de 13 jaar
  • Recreatief zwemmen is alleen voor kinderen tot 18 jaar
  • U mag mee naar het zwembad, maar u mag zelf niet zwemmen
  • U bent de hele dag welkom
  • U mag niet douchen
  • U mag wel douchen, maar u mag geen shampoo gebruiken
  • U mag wel douchen, maar maximaal 1 minuut
  • U mag wel douchen, maar elke tweede douche staat uit
  • Alle douches zijn geopend
  • Het bubbelbad is dicht
  • Het bubbelbad is dicht, de bubbels in het recreatiebad staan aan
  • Het bubbelbad is dicht, de bubbels in het recreatiebad staan ook uit
  • Het bubbelbad is open
  • Individuele bubbelbaden (tegen betaling) staan aan
  • Individuele bubbelbaden (tegen betaling) staan uit
  • Je mag niet van de glijbaan
  • Je mag van de glijbaan
  • Alleen kinderen mogen van de glijbaan
  • De horeca is open
  • De horeca is gesloten
  • U moet van tevoren reserveren
  • U hoeft niet te reserveren
  • U moet voor uw hele gezin reserveren
  • U hoeft alleen voor de volwassenen te reserveren
  • U moet bellen voor een reservering
  • U moet online reserveren
  • U hoeft geen mondkapje te dragen in het zwembad
  • Mondkapjes worden geadviseerd in de publieke ruimtes, maar niet in de zwembadhal
  • Mondkapjes aub ook dragen in de zwembadhal als u niet aan het zwemmen bent
  • U mag maximaal 1,5 uur per dag zwemmen in ons zwembad
  • U bent maximaal 1,5 uur per dag welkom, inclusief omkleedtijd
  • U bent maximaal 1,5 uur per dag welkom, exclusief omkleedtijd
  • U mag maximaal 1,5 uur per verblijf zwemmen in ons zwembad
  • U mag maximaal 1 uur per verblijf zwemmen in ons zwembad
  • Er mogen maximaal 30 mensen binnen
  • Er mogen maximaal 100 mensen binnen
  • Er mogen maximaal 30 volwassenen binnen
  • Er mogen ongelimiteerd mensen binnen
  • Je mag je spullen meenemen in het zwembad
  • Je moet al je spullen in lockers doen
  • De lockers zijn gesloten
  • Er is extra chloor toegevoegd aan het zwemwater
  • Er is geen extra chloor toegevoegd aan het zwemwater
  • Je mag je niet omkleden in de grote kleedhokken
  • Je mag je omkleden in de grote kleedhokken
  • Tussen alle kleedhokjes is er telkens één gesloten
  • Alle kleedhokjes zijn open
  • Je moet je thuis al omkleden
  • Je mag je ter plekke omkleden
  • Alle objecten waar water uit wordt gespoten staan uit
  • Objecten waar water uit wordt gespoten staan aan, behalve douches
  • Het binnenzwembad is dicht, het buitenzwembad open
  • Het binnen- en buitenzwembad zijn open
  • Je mag maar één richting oplopen
  • Je mag lopen waar je wilt
  • U kunt alleen pinnen
  • U kunt contant betalen of pinnen
  • U moet voordat u komt al betalen
  • U moet aan de rand van het babybad blijven zitten
  • U mag het babybad inlopen om naar uw kind te gaan

Maar verder is het natuurlijk helemaal niet gek dat mensen de regels niet meer snappen. En let wel: dan hebben we het nu alleen over zwembaden, maar overal in Nederland op elk denkbaar thema zijn er dus 1001 regels, die elkaar vaak tegenspreken. Een beetje duidelijkheid en eenduidigheid zou wel fijn zijn. Ik houd wat dat betreft mijn hart vast voor ‘meer maatwerk in de regio’s’.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Wat kost het lidmaatschap van een politieke partij in Nederland (2020)?

In 2013 maakte ik een overzicht van de minimale contributiegelden voor lidmaatschappen van politieke partijen in Nederland. Er bleken grote verschillen te zijn. Ik heb de lijst nu bijgewerkt, want er zijn grote veranderingen bij een aantal partijen. Zie hieronder het lijstje van de bekendste partijen. Ik heb gekeken naar de reguliere prijzen per jaar voor volwassenen en heb dus bijv. niet gekeken naar kortingen voor het eerste jaar, kortingen voor jongeren, prijzen per inkomen of tijdelijke/speciale acties. Wat opvalt is dat alleen de SP de prijs heeft verlaagd. De SGP, CU, CDA en VVD gingen juist in prijs omhoog, het CDA zelfs met 41%.

Partij20132020
Partij voor de Dieren
SGP
PvdA
GroenLinks
SP
50+
ChristenUnie
CDA
D66
VVD
PVV
DENK
FVD
20 EUR
22,50 EUR
24 EUR
24 EUR
24 EUR
25 EUR
52 EUR
58 EUR
60 EUR
110,50 EUR
-*
nvt
nvt
20 EUR
26,50 EUR
24 EUR
24 EUR
20 EUR
25 EUR
58 EUR
82 EUR
66 EUR
118 EUR

12 EUR
25 EUR

* De PVV heeft slechts één lid (Geert Wilders). Het is mij onbekend of en welke contributie hij betaalt…

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | 1 Comment

Kirsten Verdel wint Publieksprijs bij Verkiezingen voor Communicatieman/vrouw van het Jaar

Kirsten Verdel is de winnares van de Publieksprijs bij de Verkiezingen voor de Communicatieman/vrouw van het Jaar 2020. De 42-jarige senior adviseur bij Dröge & van Drimmelen won de prijs voor haar inzet om de ideologische waarden van XS4ALL te behouden. Juryvoorzitter Noud Bex: ‘Kirsten is een vrouw met een missie. Wat ons opviel is haar onuitputtelijke energie; onwaarschijnlijk wat ze voor elkaar heeft gekregen.’ De verkiezingen worden jaarlijks georganiseerd door Logeion, de beroepsorganisatie voor communicatieprofessionals.

Verdel lanceerde begin 2019 een petitie om XS4ALL te behouden, nadat KPN bekend had gemaakt het merk te willen opheffen. 55.000 sympathisanten tekenden de petitie en (oud-)collega’s, klanten en sympathisanten die wilden helpen meldden zich. Kirsten nam het initiatief tot actiecomité XS4ALL Moet Blijven, omdat ze de waarden en ideologie van XS4ALL ‘linksom of rechtsom’ in stand wilde houden. Ze hield zich bezig met communicatie, woordvoering en organisatie van het actiecomité en beantwoordde meer dan 50.000 e-mails. De toon van de campagne probeerde ze positief, constructief, oplossingsgericht en betrokken te houden.

De vakjury gaf aan dat de campagne ‘een activistische signatuur’ had, ‘guerilla-achtig’. Dat laatste uitte zich onder andere in acties bij het Rijksmuseum, waar de KPN-top bij elkaar kwam: het actiecomité stond daar met grote ‘I AM XS4ALL letters’. Ook werden er lastige vragen gesteld bij de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering van KPN. Er werd echter ook achter de schermen geprobeerd KPN van mening te doen wijzigen: Het actiecomité sprak meerdere keren met de KPN en wist zelfs investeerders aan te trekken die bereid waren XS4ALL eventueel over te nemen van KPN.

Plan B
KPN hield echter voet bij stuk, waardoor Plan B op tafel kwam: een alternatieve provider. Verdel stelde voor een crowdfundingcampagne te organiseren, in de hoop voldoende startkapitaal op te halen voor die alternatieve provider. Binnen 3,5 dag werd daarbij 2,5 miljoen euro opgehaald. Op 11 november startte Freedom Internet. Binnen een week zat de nieuwe provider boven het dubbele van de gehoopte 5.000 founding members. Sindsdien groeit Freedom hard door. Kirsten is als lid van de Raad van Advies verbonden aan Freedom Internet.


Zie hier en hier en hier.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ik sta in de finale!

Ik sta in de finale van de Verkiezingen voor Communicatieman/vrouw van het jaar. Tot 13 juni kan er gestemd worden. Een vakjury heeft zes stemmen, het publiek de zevende stem. Een stem zou zeer gewaardeerd worden. Stemmen kan op: https://cday.nl/stemmen/communicatieman-vrouw-2020/?vid=2509.

De aanleiding is de hele casus rondom XS4ALL Moet Blijven. Meer daarover kun je lezen op dit adres.

Er is ook nog een leuke (vind ik) podcast opgenomen over dat hele verhaal. Die kun je terug luisteren op https://open.spotify.com/episode/6GtB6o9Hi2udGbhC8ifoUa

Posted in Uncategorized | Leave a comment