Sierra Leone dag 5: Kinderarbeid in diamantmijnen




Wekenlang zijn de kinderen en volwassenen bezig met het afgraven van de ertslaag. Dag in dag uit, in de brandende zon. ‘s Avonds slapen ze op de opgegraven ertslaag, bang als ze zijn voor dieven. Daarna wordt de erts in zakken gedaan, die ze op hun rug enkele honderden meters verder tillen naar de rivier. Daar wordt alles gezeefd. En soms, heel soms, vinden ze een diamant. Met de hele lokale gemeenschap, vaak een mannetje of 20-25, wordt de winst dan gedeeld. Daar moeten ze dan met zijn allen van leven. Vinden ze niks -zoals zo vaak- dan eten ze slechts mango’s.

Bij de rivier maken we foto’s en filmpjes. We krijgen mango’s aangeboden. Ze worden gewassen in de rivier. Steeds vaker komen we in situaties terecht waarin we geen invloed meer hebben op ons eten en drinken. We weten dat we ziek kunnen worden, maar we hebben geen keus. We hebben geen water bij ons en het is bloedheet. De mango’s zijn de enige uitkomst. Dus we eten ze. Ze zijn nog lekker ook. Insecticiden worden nergens gebruikt natuurlijk. Tijdens het eten duikt een jongen in de rivier telkens naar de bodem om daar zand op te vissen. Ook daar kunnen diamanten in zitten. De hele dag zit hij in het sterk vervuilde water.

Op de terugweg lopen we langs gigantische bossen bamboe. En weer in het dorp staan tientallen kinderen alweer paraat om ons te begroeten.

De dag duurt maar voort. In Kenema bezoeken we nog wat kinderdagverblijven en ‘s avonds worden we gedwongen naar het internet cafe te gaan. Er is mail van Shed, de baas van CRTPD, die we moeten lezen. Hij blijkt zich ongerust te maken over onze veiligheid, ook vanwege de onrust in Guinee. Op internet lees ik ook dat staatssecretaris Nebahat Albayrak vluchtelingen uit Guinee voorlopig laat blijven. Gek genoeg is de onrust daar alweer enige maanden geleden. Het is nu net zo rustig als in Sierra Leone zelf. De vraag is alleen of het rustig blijft, met de verkiezingen in aantocht, maar daarover later meer. Met Abdul en Akim praten we in het guesthouse nog lang na over de dag en over de burgeroorlog.

This entry was posted in Reizen, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*