Sierra Leone dag 8: Naar het ziekenhuis


Weer door, dit keer naar een basisschool met de naam St. Monica’s. Er zitten 150 kinderen op de school. Sommigen van hen durven op te staan en vragen aan ons te stellen. Ze vertellen ook over het schoolgeld, dat 9000 Leones per jaar is. Ongeveer 3 euro. Maar teveel voor een aantal voor hen. Ook vertellen ze over hun eten. Zeker de weeskinderen hebben daar problemen mee. Ze moeten naar school en daarna werken. Pas als ze -ver weg- water hebben gehaald voor hun familie/opvang, krijgen ze te eten. Soms krijgen ze niks. Er blijken 200 scholen te zijn in Kambia die meedoen aan het World Food Program. Maar ook zo’n 200 die daar niet aan mee mogen doen. Er blijken 5 regels te zijn waar je aan moet voldoen om als school in aanmerking te komen voor het WFP: Er moet een keuken zijn, een fornuis, een waterput, een bewaker en nog iets. Helaas vergeten. Maar juist de armste scholen krijgen zelfs dat niet voor elkaar. En krijgen dus geen voedselhulp.

We rijden verder en MF vertelt over ‘MSF Holland’. We hebben eerst geen idee waar hij het over heeft. Langzaam valt het kwartje. MSF staat voor Medecins Sans Frontieres. Artsen Zonder Grenzen dus! Ze blijken een post in Kambia te hebben, inclusief een provisorisch ziekenhuis. Daar willen we wel even heen. We ontmoeten er Maite, een Nederlandse arts. Er zijn drie andere dokters van MSF. Een uit Turkmenistan (een van de paar honderd mensen uit Turkmenistan die dat rare land uberhaupt uit mogen), een Zwitser en iemand uit de Filippijnen. Maite vertelt ons over het ziekenhuis. En ze geeft me een cocktail aan pillen voor mijn inmiddels uiterst pijnlijke ontsteking. Probeer maar wat, is zo ongeveer de boodschap.

We maken wat foto’s in het ziekenhuis. Onder andere van een klein jongetje die met ondervoedingsverschijnselen en bloedarmoede midden in een open ruimte op de grond zit. Malaria en slechte voeding zijn de belangrijkste redenen waarom mensen hier in het ziekenhuis opgenomen worden.

Maite vertelt dat MSF met ongeveer 22 mensen in heel Sierra Leone zit. En dat er slechts 15 afgestudeerde Sierra Leonese artsen zijn, waarvan er 9 al naar het buitenland zijn vertrokken. Er is dus maar 1 arts op elke miljoen inwoners. Tot mijn schrik meldt ze ook dat MSF over vijf weken vertrekt uit Sierra Leone. MSF is namelijk alleen actief in gebieden waar geen alternatief voorhanden is. En daar het Sierra Leonese ministerie van gezondheid heeft gezegd dat ze de ziekenhuizen van MSF overnemen, vertrekken ze dus. Ik vraag of ze denkt dat de Sierra Leonese overheid daadwerkelijk de ziekenhuizen zal en kan overnemen. Maar dat betwijfelt ze heel duidelijk. ‘Maar wie beslist zoiets dan?’ vraag ik me enigszins wanhopig af. Want MSF is voor veel mensen de enige hoop. ‘Het hoofdkantoor in Amsterdam en de overheid hier’, meldt Maite. Zij kan er ook niks aan doen.

We rijden weer verder. Langs de vele uitgebrande gebouwen die ruim 5 jaar naar de oorlog nog steeds herinneren aan een verschrikkelijke tijd.



This entry was posted in Reizen, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*