Zijn wij burgers of slechts debiteuren? That is the question.

Natuurlijk moet er bezuinigd worden, natuurlijk moeten zorg- en sociale zekerheidsstelsels worden herzien met het oog op de vergrijzing. Maar als je dat dan doet, doe het dan alsjeblieft wel volgens het principe ‘de sterkste schouders dragen de zwaarste lasten’.

Ik hoef morgen helemaal niet naar Amsterdam om te demonstreren. Ik heb een goede baan bij een ronduit fantastische werkgever, ik heb voldoende geld om van rond te komen, ik ben hoog opgeleid en ik profiteer nu zélf juist van de hypotheekrente-aftrek. En van de studiefinanciëring waar ik ondanks mijn inkomen uit een fulltime baan recht op heb (dat vind ik net zo vreemd als de niet-inkomensafhankelijke kinderbijslag). Maar ik voel me wel absoluut solidair met de mensen die niet zo veel geluk hebben gehad als ik. Begrijp me niet verkeerd: mensen die misbruik maken van sociale voorzieningen moet je aanpakken. Maar de honderdduizenden mensen die echt niet zelf in de WW of de bijstand hadden willen zitten, die moet je steunen en niet de afgrond in trappen. De overheid hoeft geen vangnet te zijn, maar laat het dan op zijn minst een trampoline zijn. Geef mensen een kans en duw ze niet verder naar beneden. En dat is nu juist waar dit kabinet mee bezig is. En of de demonstratie nu concreet helpt, daar gaat het mij niet eens zozeer om. Het gaat mij er vooral om dat ik solidair ben met die mensen die nu bang zijn voor hun toekomst. En daarom sta ik er morgen ook. Met protestbord.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*