Het is beter te streven naar het onmogelijke,
dan te berusten in het haalbare
-
Dag 18: nog steeds ziek & studie
Eigenwijs als ik ben, ben ik gisteren toch gaan schaatsen terwijl ik ziek was. Kon het niet laten. ’s Avonds vervolgens naar ‘Residence Idols’, wat met veel bombarie was aangekondigd. Er was zo’n 250 man aan publiek aanwezig (zie eerste foto), waaronder ons groepje Spaanstaligen, waar ik ook bij hoor, zonder de taal te spreken. Logisch he?…
-
Koud!
Een uurtje geschaatst, maar het grootste deel van het kanaal is nog afgesloten en het deel dat wel open is, is erg bobbelig. Maar het was wel weer gezellig! (van links naar rechts: Thomas, Nelson, Rene, Denisse, Cecilia, Javiera, ik, Joaquin)
-
Dag 17: ziek
Gisteravond zouden we gaan bowlen. Dat werd dus in de praktijk kegelen. Tenminste, als er 5 pins staan en je mag drie keer gooien met een belachelijk klein balletje, dan is het toch kegelen? Twee ronden gespeeld, twee ronden gewonnen, dat dan weer wel. 🙂 Daarna ging iedereen nog uit, maar ik vond dat even…
-
Dag 16: ZzZZzZ
-
Onverbeterlijk
Ik ben echt onverbeterlijk. Eindelijk weg uit dat gekke Nederland waar ik altijd 1001 dingen regel, kom ik aan in Canada, kan ik het nog niet laten. Ik ben al twee weken adressen aan het verzamelen van internationale studenten en spam ze nu regelmatig. En dat vinden ze nog prettig ook. Mijn agenda blijft zo…
