We hebben een zoon -en broertje- erbij: Doke!

doke1Thule heeft een broertje! En hoe weer..

Al vanaf de kerst dacht ik dat de nieuwe baby elk moment geboren zou kunnen worden. Zo voelde het althans. Met name de avonden waren best wel pijnlijk. Elke avond weer. En eerlijk gezegd was het ook een rottijd: eerst was Thule een week lang doodziek, daarna ik zelf tien dagen lang, en aansluitend was ik steeds vaker misselijk, had ik last van buikpijn en allerlei andere denkbare zwangerschapskwaaltjes. Daar kwam uiteindelijk ook nog een ontstoken kies bij (zwangere vrouwen zijn daar veel ontvankelijker voor), maar de tandarts durfde de benodigde wortelkanaalbehandeling vanwege de status van de zwangerschap niet aan. Dus dan maar een antibioticakuur. Niet iets wat je wilt hebben in de laatste dagen van je zwangerschap.

Omdat Thule 9 dagen te vroeg was geboren, dachten we dat nummer 2 hoogstwaarschijnlijk nóg vroeger geboren zou worden. Maar niets was minder waar. De dagen verstreken en mijn verjaardag kroop steeds dichterbij: 29 januari. Zou de baby op mijn verjaardag komen…? Maar ook die dag verstreek zonder nieuws. De officieel uitgerekende datum, 31 januari, verstreek ook.

Ik voelde me inmiddels zo slecht, dat ik al drie dagen de deur niet meer uit was geweest. Daar kwam vandaag verandering in: tijd voor een familieuitje, naar… de Albert Heijn. Veel meer kon ik niet opbrengen. Toen we daar bij de kassa stonden en ik een zware tas in de winkelwagen moest tillen dacht ik… ‘hmm, dat moest ik maar even niet doen’, want ik voelde vaag iets wat leek op een wee. Het zou toch niet…?

kirstendokethule

Om 11:50 uur waren we thuis. En toen ging het snel: weer een vaag soort wee. Toch maar even een klokje er bij pakken. Zodra je met regelmaat elke pakweg vier minuten een wee hebt die ongeveer 45 seconden duurt, hoor je de verloskundige te bellen. Maar ik voelde iets wat 12 seconden duurde, en twee minuten later een -toch wel steeds duidelijkere- wee die 30 seconden duurde, toen weer vier minuten niks, daarna na een minuut weer… dit werd te vaag. Dus snel maar bellen. De verloskundige zei dat ze er aan kwam, voor de zekerheid. Ik belde snel naar Monique, die op Thule zou passen, mocht dat nodig zijn. ‘Ja, ik weet niet zeker of ik weeën heb, maar houd er voor de zekerheid maar rekening mee dat je ergens vandaag misschien langs moet komen.’

De verloskundige was er om 12:10 uur. Ze constateerde binnen no time dat ik al 4 centimeter ontsluiting had en dus nú naar het ziekenhuis moest. Paniek! Dus Monique weer bellen, spullen pakken, en tig keer naar de voordeur lopen om te kijken of ze er al aan kwam. Thule hadden we net op bed gelegd, maar die was nog aan het zingen en zat rechtop in bed, dus die haalden we er met slaapzak en al -waar ze in ging lopen- maar uit bed. Om 12:32 uur -we stonden al in de gang- werd ik gebeld: het bleek RTL Z te zijn. Een mevrouw vroeg of ze stoorde, waarop ik antwoordde: ‘Eh… nou, ik geloof dat ik aan het bevallen ben…’ Nog even overwoog ik om gewoon te vragen waar ze over belde, maar ze was een beetje geschrokken van mijn bericht geloof ik, en ik had zelf het idee dat ik Geen Tijd meer had, dus was het toch maar einde gesprek. Achteraf bleek dat ze me voor de volgende avond in de uitzending bij Van Liempt Live wilden hebben over de Amerikaanse presidentsverkiezingen, maar die moeten nog maar heel eventjes wachten. Tot november gebeurt er nog genoeg. 😉

Monique was er om 12:34 uur, waarop we vrijwel direct in de auto sprongen. En toen werd het haasten, want inmiddels deed het echt héél erg pijn. De weeën kwamen nu om de paar minuten, en gezien de reistijd naar het IJssellandziekenhuis begon ik me zorgen te maken of we er wel op tijd zouden zijn. We reden dus ‘iets te hard.’ De verloskundige zat als een bumperklever achter ons. Die reed lekker mee zeg maar.

Om 12:55 uur kwamen we aan. Geert dropte me voor de deur af, waarna ik snel naar binnen liep. Ik meende me te herinneren dat de afdeling verloskunde op de eerste verdieping zat, dus ik dacht nog wel even snel de trap op te kunnen lopen. Ik dacht…. fout, fout, fout… Het was zeven trappen op, naar de derde verdieping! Onderweg moest ik meerdere keren stoppen. Dom, dom, dom. Zelfs een meter of vijf voor de verloskamer moest ik nog stoppen.

Van verdoving, de ruggeprik die ik héél graag wilde, kwam niets meer terecht: inmiddels 7 centimeter ontsluiting, er was geen tijd meer. De persweeën begonnen al. Bij Thule duurde het toen nog 1 uur en 10 minuten, in dit geval duurde het vijf minuten: bij de derde wee was Doke er al, om stipt 13:20 uur. 3670 gram zwaar, 50 cm lang, en zo te zien kerngezond.

1:35 uur na de eerste wee geboren. Dus.

geertdoke

Zijn temperatuur was te laag om snel naar huis te kunnen, dus puur om die reden gingen we pas (…) een uur of drie na binnenkomst de deur weer uit, door regen, kou en harde wind naar huis. Zo snel al…

En daar zit ik nu op de bank. Het eerste bezoek is al geweest (Geert’s vader loste Monique af, de buurvrouw viel met haar neus in de boter en mijn ouders kwamen langs), Thule is zwaar onder de indruk (en heeft zich de hele middag en avond flink uitgesloofd en kusjes gegeven) en Doke slaapt tot nu toe vooral, of is met grote ogen om zich heen aan het kijken.

De kraamverzorgster gaat zo naar huis, dus ik moet afronden. Nog wat laatste puntjes dan: ‘waar komt die naam vandaan?’ Welnu, ik had een shortlist gemaakt met een stuk of 17 namen, waar Doke ook bij stond. Geert koos deze uit die lijst. We kennen maar één Doke, de oud-directeur van XS4ALL, maar dat blijkt ook al bijzonder te zijn: de naam ‘Doke’ is namelijk minder dan vijf keer ooit aan een jongen gegeven in Nederland. En de grap is, dat hetzelfde voor Thule gold: die naam was ook minder dan vijf keer ooit uitgedeeld in Nederland. Past mooi bij elkaar dus. ‘Doke’ is een Friese naam, en betekent daarnaast ook nog eens ‘volk van wolven’, toevallig net mijn lievelingsdier. :)

Nog een grappig extra detail aan vandaag: we hadden een Duitse IIFR-gast in onze logeerkamer, die een dag eerder was aangekomen. Hij dacht oorspronkelijk dat ik rond 25 januari al bevallen was, dus hij was enigszins verbaasd toen hij zondag mijn nog dikke buik zag. Daar hij twee nachten zou blijven, was er natuurlijk nog wel van alles mogelijk. En dat gebeurde dus: ik moest hem overdag ook melden dat we de tweede nacht van zijn verblijf met +1 zouden zijn (update 2-2: vanmorgen vroeg onze gast uitgezwaaid. Hij was laat thuisgekomen en was in de veronderstelling dat we nog in het ziekenhuis waren, hij wist niet dat we gewoon de hele nacht thuis waren geweest. Hij had niks gehoord… ik zelf helaas wel, vannacht maar twee uur geslapen. Veel last van naweeën, en Doke óf Thule gingen net telkens als ik bijna sliep piepen, dus dat was een beetje jammer).

Enige vervelende detail aan vandaag is dat er precies vanmorgen is ingebroken bij mijn zusje! Laptops weg, spaarpotten van de kinderen weg… zul je net zien zeg! We hopen dat Doke een beetje een goedmakertje is. :)

thuledoke

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , | 4 Comments

Hoogte- en dieptepunten van 2015

Voor de elfde keer blik ik op mijn blog op 31 december terug op mijn jaar. Dat begon met een treinreis naar Berlijn, waar we bij Peter Bijl logeerden en naar Tropical Islands gingen, het meer dan ge-wel-di-ge overdekte zwemparadijs in een zeppelinfabriek op 50 minuten van Berlijn af. Terug in Nederland moest ik na vijf maanden zwangerschapsverlof weer aan het werk. Dat betekende ook dat Thule voor het eerst naar de kinderopvang moest. Een groot succes. Op mijn werk zou ik dit jaar in totaal maar liefst 23 verschillende klanten helpen, een record. Het jaarlijkse ex-XS4ALL-etentje was weer ontzettend leuk, dit keer met weer ruim 100 oud-collega’s.

Voor Lokaal Bestuur interviewde ik weer diverse (PvdA-)politici, waaronder dit jaar Aboutaleb, Plasterk, Van Rijn en Samsom. In het begin van het jaar was ik even actief in het becommentariëren van de Amerikaanse presidentsverkiezingen bij PAUW, Een Vandaag en Radio 1 etc, maar mijn werk en met name Thule namen zoveel tijd in beslag dat ik daar verder nauwelijks aan toe kwam. Komend verkiezingsjaar komt dat misschien wel weer. Ik zag door alle drukte ‘slechts’ 23 films in de bioscoop (zie blog van gisteren) en van sporten kwam al helemaal niets terecht: op 8 maart reed ik 25,2 km op mijn racefiets, en dat was het. Daarna was ik weer zwanger… tja. Nog wel drie rondjes geschaatst bij Flevonice ergens dit jaar, maar dat was het dan ook echt wel. Te gênant voor woorden eigenlijk.

Op 31 januari kwam Thule’s eerste tandje door. Weer een mijlpaal. Eind van het jaar stond de teller op 12. Dat eerste tandje ging vlekkeloos, bij de rest was ze vaak eerst ziek. Zoals ik dit jaar ook wat vaker ziek was: in februari zelfs koorts, wat niks voor mij is. Maar over het algemeen viel het wel mee. Alleen jammer dat ik nu net sinds de kerst doodziek ben. Ziek 2016 in is toch een beetje jammer.

Wat met name Thule en ik dit jaar ook veel deden: zwemmen! De meeste zwembaden in en om Rotterdam hebben we wel gezien. Maar stiekem wil ik vooral terug naar Tropical Islands.

Het eerste half jaar van 2015 was ik eigenlijk vooral druk met Thule en met werk. Zo druk, dat er verder weinig noemenswaardigs daarbuiten te melden is! Geert was goed bezig bij Falck, maar zijn werk werd tijdelijk onderbroken door de knie-operatie die hij in maart moest ondergaan naar aanleiding van zijn val met de motor in december 2014. Vervelende tijd, lastig herstel. Nu, eind 2015, gaat het wel weer, maar helemaal 100% zal zijn knie nooit meer zijn.

Wat wel grappig was, was onze deelname aan de Prison Escape. Ik was natuurlijk (…) als eerste ontsnapt. Zo snel, dat ze me weer naar binnen lieten onder voorbehoud dat ik niemand mocht vertellen hoe ik het voor elkaar had gekregen. Het eerste wat ik deed toen ik weer binnen vier muren was, was iedereen vertellen hoe ze ook konden ontsnappen. Ja zeg, je gaat gevangenen toch niet vertrouwen? :)

In mei kon ik Geert op de Coolsingel opwachten, die als masseur met het Falck Roparun team mee had gedaan. Daarna gingen we met z’n drietjes naar Canada, waar we de belachelijke hoeveelheid van 4200 km reden in drie weken tijd. Iets teveel. Maar toch leuk. Vooral leuk om Joaquin & familie weer te zien! Op 30 mei stonden we bij een uitkijkpunt bij Vernon. En ineens was ik supermisselijk. Het ebde snel weer weg. Een paar dagen later werd het duidelijk: ik was weer zwanger! Binnen een paar seconden kleurden de twee streepjes op de test al paars. Geen enkele twijfel mogelijk. Wauw.

In juli kwam de Tour langs in Rotterdam, in augustus reden we met de camper van Geert’s ouders naar twee Molecaten campings. Dat ik dat ooit nog zou doen… maar het was eigenlijk hartstikke leuk.

In september leert Thule lopen. Geweldig moment. En we hebben het nog op video ook. September is ook de maand dat het nieuws- dat ik normaal gesproken niet in mijn jaaroverzichten meeneem- zo heftig binnenkomt dat het niet meer uit mijn geheugen weggebrand kan worden: Aylan, dood, op dat strand… verschrikkelijk. Dát is ook 2015.

Ergens tussendoor zegt Thule haar eerste woordje. Ik weet alleen niet goed meer wat het is. Ik denk ‘aa’, waar ze ‘aai’ mee bedoelt. Het hele jaar door zegt ze om de haverklap ‘papa, papa’. ‘Mama’ komt er maar bekaaid af. Arme ik. 😉

Ook in september krijg ik een telefoontje: ik heb een 16-daagse motorreis door West-Amerika gewonnen! Dat hadden ze eigenlijk al in maart (!) moeten melden, maar dat was er bij ingeschoten… maar ja, nu ben ik zwanger, dus na de initiële blijdschap wordt het ineens een heel raar soort domper: ik kán helemaal geen 16 dagen weg… na maanden gedoe weet ik de reis over te doen aan iemand anders. Mooi opgelost, als het goed is.

En over motorrijden gesproken: eind september laat ik bij het wegrijden van een stoepje met extreem lage snelheid mijn motor weer eens vallen. Weer kapotte remhendel, en nu ook kapotte spiegel. Zucht.

Maandenlang twijfelen we over verhuizen. We bekijken tig woningen, maar uiteindelijk zijn ze allemaal te ver van Geert’s werk af. Hij heeft nu een half uur reistijd op de motor naar de Maasvlakte, alle leuke woningen die we zien zitten op een uur. Niet fijn op de motor. En dat ‘uur’ is alleen als er geen file is. Geen file. Op de A4 en A13. Hahaha. De plannen gaan dus in de ijskast.

De rest van het jaar werd het met werk drukker en drukker, en lag ik vanwege de vorderende zwangerschap steeds vroeger op bed: al vanaf 4-5 maanden zwangerschap was dat in principe ergens tussen 19:00-20:00 uur. Mijn leven werd er dus niet echt spannender op. Gelukkig was ik wel minder misselijk dan bij Thule’s zwangerschap.

December was een krankzinnige maand. Begon leuk, met sinterklaasvieringen en een verrassingsfeestje voor Geert’s verjaardag: hij werd 34 en had zijn verjaardag sinds zijn 17e niet meer gevierd. Die blik van hem toen het eerste bezoek voor de deur stond… haha.

Ik moest letterlijk tot en met vandaag, 31 december werken, voordat mijn zwangerschapsverlof in ging, en ik hoopte dat ik in december langzaam een beetje af kon bouwen. Niets was minder waar: het werd de drukste week van het jaar voor mij (ik geloof dat ik de enige op kantoor was die zelfs vandaag nog serieus aan het werk was), met zelfs nog werksessies in Den Haag om 07:30 uur ‘s morgens enzo. En daar kwam bij dat Thule precies met Kerst heel ziek werd. Vier dagen lang had ze koorts, die steeds verder opliep. Dus werd ik een paar minuten voor aankomst op werk gebeld door de kinderopvang -waar ze die ochtend koortsvrij heen was gegaan-; of ik haar weer op kon halen. Hoop geregel om een huisarts te vinden die er op 24 december nog wél was, en daarna was Geert net op tijd bij de apotheek (de rolluiken waren al naar beneden) om antibiotica te krijgen. Die sloeg gelukkig aan, maar dat was allemaal pas ná de Kerstdagen. Ik zelf had superveel last van kabouter 2, die het leuk vond feestjes in mijn buik te vieren, en dat gecombineerd met de zorg voor Thule leverde veel stress op. Direct nadat Thule eindelijk beter werd werd ík ziek. Griep, en goed ook. En die heb ik nu nog. Dus 2016 eindigt een beetje ziek, zwak en misselijk. En dan ook nog met het nieuws dat mijn oma ineens erg ziek is. Ik hoop dat alles goed komt..

2015 was al met al eigenlijk gewoon een goed jaar. En 2016 wordt super spannend: 31 januari ben ik uitgerekend, maar de kans is denk ik groot dat kabouter 2 zich al wat eerder dan dat meldt. We’ll see..

Hieronder zoals elk jaar het lijstje hoogte- en dieptepunten van 2015. De jaaroverzichten van voorgaande jaren kun je vinden door hier te klikken: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 en 2014.

In 2015 bezochte landen
01. Nederland
02. Duitsland (Berlijn, Winterberg)
03. België (Brugge)
04. Canada

Beste films
Son of Saul
The Martian
Spectre

Slechtste film
The Hunger Games: Mockingjay

Beste Acteur
Tom Hardy (Mad Max)

Sport
De 25,2km die ik op 8 maart op mijn racefiets zat. Enige keer van het jaar…

Eten
Loempia’s

TV
The Leftovers (seizoen 2 is absurd goed)
Better Call Saul
The Daily Show (met Jon Stewart)
The Colbert Report
Game of Thrones
Top Gear
Last Man On Earth
Narcos

Hoogtepunten
Tropical Islands
Winnen 16-daagse motorreis naar West-Amerika
1e verjaardag Thule
Verrassingsfeestje Geert
Ketting met motorhelmpjes
Wolf gezien in Canada

Dieptepunten
Aylan, als symbool voor de vluchtelingencrisis
Poging tot diefstal van mijn motor
Oma ziek
Knie-operatie Geert
Plotselinge overlijden Femke Julsing
Overlijden Felipe

Woord van het jaar
Meuh

Things I thought I’d never do
Een twee weken lange jetlag hebben na Canadareis
Drie weken een autorondreis maken met een baby
Met een camper op pad naar campings in Nederland
Tot drie keer toe in een jaar tijd auto-ongeluk op dezelfde plek voor de voordeur zien
Gevraagd worden of ik partijvoorzitter van de PvdA wilde worden (nee)
Op een elektrische fiets rijden
Midden in de nacht (onnodig) naar het ziekenhuis met Thule

Dagen van het jaar
4 juni (Zwangerschapstest)
20 juli (Thule staat)
28 juli (1 jaar getrouwd)
12 augustus (Thule 1 jaar oud)
1 september (Krijg mijn eerste kusje van Thule én ze loopt voor het eerst)

Media-optredens
Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, PAUW, Een Vandaag, PAUW, SBS Shownieuws, Radio 1, Volkskrant, Lokaal Bestuur.

Posted in Uncategorized | Tagged , | Leave a comment

23 films in de bioscoop in 2015

Voor het tiende jaar op rij houd ik bij hoeveel en welke films ik in de bioscoop heb gezien. Dit jaar werden het er slechts 23, een nieuw dieptepunt. Vorig jaar waren het er ook al weinig, slechts 37. In 2013 stokte de teller op 58, in 2012 waren het er nog 78, het jaar daar weer voor was mijn absolute record met maar liefst 150 films. Dat terwijl ik er in 2010 ‘maar’ 58 zag. 2009 telde slechts 47 stuks. In 2008 waren het er nog 123, toen mijn record (zie hier voor de lijst). In 2007 zat ik op exact 100 (zie hier), in 2006 zag ik ook nog steeds 61 films in de bios (helaas geen overzicht van). Mijn excuus voor 2015? Het in leven houden van een baby.

Dan de inhoud: 2015 was een middelmatig filmjaar, zoals kenmerkend voor de laatste jaren: veel standaard fluff, standaard plots, voorspelbare Hollywood bagger. Toch maar liefst vier achten dit keer. Speciale aandacht graag voor Son of Saul, de eerste film in jaren die me serieus aan het denken zette, en die ook een tijdlang doormaalde in mijn hoofd. Er zit zo ongelooflijk veel meer in die film dan wat je puur ziet. Vreselijk knap. En een verschrikkelijk verhaal, helaas.

Ook aandacht voor een film die ‘maar’ een 7 kreeg, maar eigenlijk een dikke 9 verdient voor het eerste half uur: Mad Max Fury Road. Zelden zo’n visueel overweldigend spektakel gezien. De film wordt daarna iets meer standaard, maar dat eerste half uur… fantastisch.. must see!

8 Son of Saul
8 Spectre
8 The Martian
8 The Imitation Game
7 Mad Max Fury Road
7 Birdman
7 Straight Outta Compton
7 Southpaw
7 Er Ist Wieder Da
7 Michiel de Ruyter
7 Mission Impossible: Rogue Nation
7 Bridge of Spies
6 Star Wars The Force Awakens
6 Jurassic World
6 The Mazerunner: Scorch Trials
6 Sicario
6 No Escape
6 The Chinese Mayor
6 The Avengers: Ultron
6 Every 28 Days
5 Chappie
5 San Andreas
4 The Hunger Games: Mockingjay

Posted in Films | Tagged , , | Leave a comment

Tegen de bakker – Wat opdrachtgevers tegen freelancers zeggen, maar niet tegen de bakker

Vanmorgen lanceerde @frankahummels op Twitter zonder het te weten een nieuw trending topic, door het plaatsen van deze tweet:

Ik wil wel de hashtag lanceren. Dingen die opdrachtgevers wel tegen hun freelancers zeggen, maar niet .

Haar tweet leverde een spervuur aan reacties op. De één nog grappiger en tragischer dan de ander. Hieronder een willekeurige best of:

  • @frankahummels: We betalen uw factuur over zes weken. #tegendebakker
  • @frankahummels: Ik kan je echt niet meer bieden. Maar je moet het ook gewoon leuk vinden, natuurlijk. #tegendebakker
  • @frankahummels: We hebben geen vergoeding beschikbaar, maar je krijgt wel een heel leuk podium, goed voor je exposure #tegendebakker
  • @toscasel: Nee joh, juist hartstikke leuk om met je te werken. Doen we wel de eerste klus ‘no cure, no pay’ om te zien hoe het werkt. #tegendebakker
  • @jaapdenouden: Natuurlijk heb je recht op een percentage als ik je brood doorverkoop! #blendle  #tegendebakker
  • @eefjerammeloo: ‘Mogelijk veranderen we je werk voor we je naam erboven zetten en het openbaar maken. Teken hier even dat je dat goed vindt.’ #tegendebakker
  • @zezunja: Welk brood? Laat ik aan jou over. Is dit het? Dan liever een stokbrood. O, kun je van dat stokbrood toch een pistolet maken?#tegendebakker
  • @minouopdenvelde: Kun je een dag-avond-middag gratis komen brainstormen? Wij betalen de drankjes! Nee, je reiskosten worden niet vergoed’ #tegendebakker
  • @juuleke70: Maar als het straks gaat lopen betalen we je wel hoor. Zie het als een investering in jezelf. #tegendebakker
  • @artoek: Wat? Is dat de prijs? Als ik het zelf doe is het veel goedkoper #tegendebakker
  • @corinetoussaint: “Je kunt nooit veel overhead of bedrijfskosten hebben. Daar hoef ik dus ook niet voor te betalen.” #tegendebakker
  • @lauravink: Ik wil graag gebruikmaken van jouw dienst. Gratis, maar uiteraard wél met naamsvermelding op m’n website #tegendebakker
  • @markeikema: Hoezo kost dat geld? We kennen elkaar toch? #tegendebakker
  • @wezenberg038: Rekening zit in het systeem. We weten niet waar. Komt goed binnen een paar weken. #tegendebakker
  • @jannekevandermeer: Er staat geen vergoeding tegenover je aanwezigheid op de regiodag, maar het is goed voor je netwerk. Zie het als acquisitie! #tegendebakker
  • @mariekehoogwout: Er staat geen vergoeding tegenover je aanwezigheid op de regiodag, maar het is goed voor je netwerk. Zie het als acquisitie! #tegendebakker
  • @rianneklazinga: Ik ga je brood heus betalen, maar ik wacht nog op een handtekening van mijn CFO en die is vier weken op vakantie. Sorry! #tegendebakker
  • @elsbeth_twitt: ‘Er is helaas geen budget, maar we kunnen je website vermelden in de volgende nieuwsbrief.’ #tegendebakker
  • @getik: ‘Ik weet dat we slagroomtaart hadden besteld, maar de manager had eindelijk tijd om mee te denken en zij wil toch appeltaart’ #tegendebakker
  • @brunchik: “Nee, je mag natuurlijk geen brood aan mijn concurrent verkopen” #tegendebakker
  • @rafkes: Die 24u/w die je voor me zou werken de komende tijd, dat stellen we toch een paar maanden uit. Maar je wacht wel, he? #tegendebakker
  • @elsbeth_twitt: Die 24u/w die je voor me zou werken de komende tijd, dat stellen we toch een paar maanden uit. Maar je wacht wel, he? #tegendebakker
  • @rohy: ‘Als je wil dat ik je brood betaal, moet je wel van mijn factureringssysteem gebruikmaken. De codes daarvoor stuur ik later.’ #tegendebakker
  • @rachidalm: Wanneer je een krentebol maakt voor ons dan mag je het resultaat ervan niet meer gebruiken voor andere klanten #tegendebakker
  • @margaritesmit: Het eerste brood is gratis en dan kijken we of het bevalt #tegendebakker
  • @getik: “Reken maar een uur extra, want volgens mij ben je met dat brood veel langer bezig geweest dan normaal” #tegendebakker, #datdanweerwel
  • @rohy: ‘Je mag me pas een factuur sturen als je alle broden voor deze maand hebt geleverd.’ #tegendebakker
  • @rohy: ‘Kun je mij je VAR en een kopie van je paspoort sturen.’ #tegendebakker
  • @barrysmit: “Ja, dat is het bedrag dat ik vooraf noemde, alleen is het budget aangepast, vandaar. Maar we zijn erg tevreden, compliment!” #tegendebakker
  • @vertaalster_m: ‘Ik wil graag voor morgenochtend 20.000 broden hebben. Hoezo dat lukt niet?’ #tegendebakker
  • @esther_305: #tegendebakker ‘Hoe is je tarief opgebouwd? Kun je dat specificeren?’
  • @myrthemarieke: Als ik nou beloof dat ik elke maand kom, mag ik dan deze broden gratis meenemen?  #tegendebakker
  • @claudiahelsloot: Als je nou een paar verschillende versies maakt, leg ik ze voor en kijken we of er wat bij zit dat we willen afnemen. #tegendebakker
  • @lisabouyeure: Vijf bakkers een brood laten pitchen, uit allemaal een hap nemen en alleen de beste betalen. #tegendebakker
  • @bvermond: Ik heb de kosten voor de tijgerbol uit de factuur geschrapt. Dit hadden we zelf in huis. Dit geldt ook voor het stokbrood. #tegendebakker
  • @arjanelfassed: ‘nee, voor dat brood is geen budget. we kunnen alleen je reiskosten vergoeden’ #tegendebakker
  • @rohy: ‘Een kilo aardbeien graag.’ #tegendebakker
  • @oscarkocken: “Heeft u witbrood van gisteren? Het is voor de eendjes.”#tegendebakker
  • @chrisklomp: ‘Sorry, het betaalmoment deze maand was gisteren. Volgende maand ben je de eerste’ #tegendebakker
  • @sachadeboer: Iedereen kent je nog als slager, maar hiermee weten ze dan ook dat je brood bakt. Met naamsvermelding hoor! #tegendebakker
  • @vic23: Mijn neefje is ook begonnen met brood bakken. Wil je hem eens op weg helpen met uitleggen hoe je deeg maakt? #tegendebakker
  • @perriehoekstra: Dat deeg hoeft toch niet te rijzen? Je kunt het toch zo wel ff in de oven donderen? Wordt het brood veel goedkoper van! #tegendebakker
  • @carlamondig: dank voor t bedenken van dit speciale recept voor mij, Maar héél toevallig kwamen mijn eigen mensen met hetzelfde, dus doei!. #tegendebakker
  • @annejantoonstra: We betalen je gewoon. Verder krijg je ook nog een fles wijn, bloemen en een staande ovatie.’ #tegendebakker
  • @robertlagendijk: zou je dat nog even in een mailtje willen zetten? #tegendebakker

Overigens zeggen opdrachtgevers dit ook regen reguliere bedrijven, maar dat terzijde. Herkenbaar is in het ieder geval!

Posted in Uncategorized | Tagged , | 12 Comments

Plasterk: ‘Iedereen moet met zijn poten van onze politici afblijven.’

Autobranden, poederbrieven, fysiek geweld en intimidatie; iedereen heeft de verhalen en beelden op het nieuws voorbij zien komen. Het aantal bedreigde politici in Nederland neemt toe, evenals de zwaarte van de bedreigingen.Hoe ga je daar als volksvertegenwoordiger of bestuurder mee om? ‘Blijf altijd praten en luisteren. Probeer de echte reden van dergelijk gedrag te achterhalen’, zegt Yvonne Hagenaars (raadslid Rijswijk). Ook Marc Witteman (burgemeester Stichtse Vecht) en minister Ronald Plasterk geven hun visie.

Wie: Yvonne Hagenaars
Wat: Raadslid Rijswijk

Je bent recentelijk bedreigd, wat is er precies gebeurd?
‘Naar aanleiding van de komst van een azc hier in het dorp kreeg ik een handgeschreven envelop in de bus met daarin een onsmakelijke brief gericht aan mijn dochters. De brief bevatte de mededeling dat ik nog maar eens goed over dat azcmoest nadenken, anders zou de briefschrijver mijn dochters een keer een bezoekje op school brengen.’

Wat was je eerste gedachte?
‘Ik was er eigenlijk best nuchter onder. Weer zo’n gek, dacht ik. Ik ben al vaker bedreigd en ook in mijn omgevinghebben mensen te maken gehad met bedreigingen, zoals Joodse raadsleden in Amsterdam en Adri Duivesteijn die poederbrieven kreeg. Ik heb zelfs een tijdje een stalker gehad die ook wist waar mijn kinderen op school zaten. In de raadszaal ben ik eens doodgewenst en tijdens het flyeren voor een campagnezei iemand op een afstand van twee meter: “Ze moeten jou in de fik steken”. De brief die we kregen paste wat dat betreft in het beeld dat kennelijk veel mensen de behoefte hebben dit soort dingen te doen. De buitenwereld was er meer door geschokt.’

Had je dat verwacht?
‘Nou, zo’n hevige storm aan media-aandacht had ik niet voorzien. Maar de brief is natuurlijk erg heftig. Je moet als volksvertegenwoordiger laten zien dat je niet zwicht voor dit soort vreemde bedreigingen. Dat is precies de reden dat ik de inhoud publiekelijk bekend heb gemaakt. Ik vind dat het democratisch proces voor iedereen onverstoord en onbelemmerd moet verlopen. Dus bedreigingen moet je altijd melden. Dat wordt tegenwoordig overigens heel serieus opgepakt: er is zelfs een team Bedreigde Politici bij de politie. Zij zijn verantwoordelijk voor dit soort zaken en geven steun.’

Wat kun je collega-politici aanraden?
‘Raak niet in paniek. Probeer nuchter te kijken naar de motivatie van zo iemand. Meestal voelen deze mensen zich ongehoord en onbegrepen. En soms is het een verward persoon. In ieder geval maakt zo’n brief duidelijk dat je niet genoeg kunt blijven praten en luisteren.Zolang het mensen zijn met enige ratio is het behapbaar, als het om verwarde mensen gaat is het een ander verhaal. Maar dat weet je natuurlijk van tevoren niet. Alleen al daarom moet je altijd eerst aangifte doen. Zit bovendien nergens met je vingers aan, bel de politie en stel de burgemeester op de hoogte. Daar zijn overigens in iedere gemeente protocollen voor. Als je die niet hebt, regel dit dan in je gemeente of provincie.’

Zit er verschil tussen beledigingen en bedreigingen?
‘Dat vind ik lastig, de lijn is soms moeilijk te trekken. Bij duidelijke bedreigingen, ook al komt daar geen geweld aan te pas, moet je in ieder geval aangifte doen. Ook als het jou zelf niet zo heel erg shockeert. We moeten voortdurend duidelijk blijven maken dat bedreigingen niet kunnen. De redenering van dit soort types, dat politici niet luisteren, klopt bovendien niet. We luisteren wel, maar we zijn het niet met iedere boodschap eens. Dat is iets anders. Het mag natuurlijk nooit zo zijn dat degene met de grootste bek, de engste brieven of de grootste branden gelijk krijgt.’

Wie: Marc Witteman
Wat: Burgemeester Stichtse Vecht

In 2007, toen je nog wethouder was in Leiden, werd je bedreigd. Hoe ging je daarmee om?
‘Een ondernemer had opgeroepen een steen bij mij door de ramen te gooien. Eventuele boetes zou hij betalen. In eerste instantie besloot ik geen aangifte te doen. Zijn advocaat verzekerde mij ervan dat de persoon in kwestie verkeerd was geciteerd. Later bleek dat de uitspraken wel degelijk gedaan waren. Toen er opnieuw dreigende uitspraken gedaan werden, heb ik alsnog aangifte gedaan. Het Openbaar Ministerie en de politie haalden mij daar eigenlijk toe over.’

Hoe serieus nam je de dreigementen?
‘Zolang de agressie zich tegen mij richtte, kon ik er wel mee leven. Maar nu moest ik thuis aan de kinderen vertellen dat ze uit de buurt van de ramen moesten blijven. Dat heeft toch wel impact op je gemoedstoestand. Bovendien ga je je afvragen of je een volgende keer een andere beslissing zou nemen. Ik had en heb nog steeds het gevoel dat ik onafhankelijk ben in mijn beslissingen. Maar wanneer iemand je familie erbij betrekt, is dat wel de meest smerige manier van aandacht vragen en dreigen.’

Hoe serieus gingen de autoriteiten vervolgens met je aangifte om?
‘Het OM en de politie steunden me heel erg tot het moment dat ik aangifte deed. Maar daarna hoorde ik niets meer. Niemand hield me op de hoogte en als ik zelf informeerde, was het OM erg terughoudend. Het werd een slepende zaak. In augustus 2007 deed ik aangifte, ruim een jaar later werd de betreffende ondernemer veroordeeld tot drie maanden voorwaardelijk en 5000 euro geldboete. Hij ging in hoger beroep. Pas in februari 2010 volgde de uitspraak: vrijspraak! Dan voel je je behoorlijk in de steek gelaten.’

Je bent nu burgemeester. Zou je het op dezelfde manier aanpakken? 
‘Ja, ik vind het ook echt een standaardprotocol. Zodra er sprake is vanbedreiging moet je aangifte doen. Sinds 2007 is er wel veel veranderd. Vooral in de periode ná een aangifte is er nu betere begeleiding. Maar als ik toen had geweten hoe het proces was verlopen, had ik misschien geen aangifte gedaan. Want kennelijk moest ik toen, gezien de uitspraak van de rechter, maar accepteren dat mensen een oproep mogen doen om je ramen in te gooien. Ik zou er nu in ieder geval niet meer over bloggen, wat ik toentertijd wel deed. Dan voed je de aandacht alleen maar en dat is juist waar dit soort figuren op uit is: publiciteit.’

Hoe belangrijk is het dat er nu snellere en zwaardere uitspraken komen?
‘Heel belangrijk. Je moet je als bestuurder of volksvertegenwoordiger gesteund voelen. Het kabinet speelt daarin een belangrijke rol. Zij moeten duidelijk maken dat alle bedreigingen die je nu ziet in het kader van de vluchtelingendiscussie echt niet kunnen! Ik ben wel erg benieuwd of de wet ook werkelijk zo uitpakt dát er sneller en strenger gestraft wordt. Eerst zien dan geloven. En er moet zeker ook iemand zijn die met bedreigde politici meekijkt of zij nog wel een onafhankelijke rol kunnen vervullen. Daar moet je niet alleen voor staan.’

Merk je aan collega-bestuurders dat ze moeite hebben met de vraag wel of geen aangifte te doen?
‘Zeker. Er zijn ook collega’s die geen aangifte doen om ophef te vermijden. De gedachte dat het alleen maar een dreigement is en dat de daad toch niet bij het woord gevoegd zal worden, speelt dan op. Maar dat kun je nooit zeker weten. Als wij van inwoners verwachten dat ze aangifte doen bij bedreigingen, moeten we dat als bestuurders ook doen. In gelijke omstandigheden moet je gelijk acteren.’

Welke tip zou je collega’s mee willen geven?
‘Het helpt als je dichtbij bewoners staat. Zorg dat ze hun verhaal altijd bij je kwijt kunnen, wees open en ga het gesprek aan. Dat kan helpen voorkomen dat mensen hun frustratie op een andere manier gaan uiten. Maar helaas kun je niet alles voorkomen.’


Wie: Ronald Pl
asterk
Wat: Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties

Er is recent veel nieuws over bedreigingen en intimidatie van politici. De leidraad Veilig Bestuur is begin november gelanceerd, was er daarvoor ook al beleidomtrent dit soort bedreigingen?
‘Jazeker, dat is het programma Veilige Publieke Taak, dat breder gaat dan alleen politici. Het programma richt zich op allerlei mensen die een publieke functie vervullen waarbij ze met agressie, geweld of bedreiging worden geconfronteerd, dus bijvoorbeeld ook ambulance- en baliemedewerkers. Voor iedereen gelden dezelfde adviezen.’

Hoe zien die adviezen eruit?
‘Het begint ermee dat je binnen je organisatie, bijvoorbeeld een gemeente, van tevoren met elkaar afspreekt wat wel en niet acceptabel is. Ook moet je proberen goede werkafspraken te maken voor wanneer zich een incident voordoet. En je moet altijd aangifte doen als er sprake is van een strafbaar feit, ook al denk je misschien zelf dat je die bedreiging niet zo serieus hoeftte nemen. Het is totaal onacceptabel dat mensen worden bedreigd.Iedereen moet in volle vrijheid zijn of haar werk uit kunnen oefenen.’

Wijs je lokale politici zelf ook op de mogelijkheden die er zijn voor ondersteuning?
‘Ik zit hier nu drie jaar en ik wijs elke nieuwe burgemeester op zijn of haar wettelijke verantwoordelijkheid over integriteitsvraagstukkenén op de verantwoordelijkheid op het gebied van veilige publieke taken.’

Sommige politici zeggen: ‘Ik besteed liever geen aandacht aan mijn bedreiging, dan maak ik het alleen maar groter.’
‘Dat ontraad ik dus echt. Het risico bestaat dat mensen er aan gaan wennen en hetnormaal gaan vinden. Ik adviseer nadrukkelijk om wél aangifte te doen. Dat zeg ik ook omdat we dat in de hele sector van publieke taken willen aanmoedigen. Als een baliemedewerkster wordt bedreigd, adviseren wij als politici om aangifte te doen. Dan moeten diezelfde politici wel het goede voorbeeld geven. Overigens: het OM stelt bij bedreigingen aan mensen met een publieke taak een hogere strafmaat.’

Als aangifte wordt gedaan, hoe moeten mensen dan omgaan met de mediadruk die kan ontstaan waardoorer eventueel vervolgbedreigingen kunnen komen vanuit een bredere groep?
‘Die vraag is nu vooral relevant vanwege de vluchtelingenstroom. Daarom hebben we een hulpeenheid vanuit het ministerie beschikbaar gesteld om lokale bestuurders bij te staan met het organiseren van inspraak en betrokkenheid van bewoners. Die eenheid helpt ook met de vraag hoe om te gaan met agressie en geweld. Daar kunnen mensen altijd voor hulp aankloppen.’

Marc Witteman gaf aan dat pas na 2,5 jaar uitspraak kwam in een zaak die hij in zijn tijd als wethouder had aangespannen tegen een ondernemer die hem bedreigde. Duurt het nog steeds zo lang?
‘De vaste lijn in het programma Veilige Publieke Taak is dat na aangifte informatieverstrekking en terugkoppeling moet volgen. We zijn een aantal jaar verder dan die casus, dus als het goed is,moet dat nu beter zijn. Er zijn ook afspraken gemaakt over effectieve en snelle afhandeling van zaken. Het is belangrijk dat bedreigde politici zich gesteund voelen. Het kan al snel erg dichtbij komen, bedreigingen raken mensen vaak in de persoonlijke sfeer. En dat kan niet. Iedereen moet met zijn poten van onze politici afblijven.’

Gepubliceerd in: Lokaal Bestuur, november 2015

Posted in In de media, Politiek | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

Interview met Diederik Samsom (nov 2015)

IMG_5216Enkele weken na zijn aantreden als partijleider in 2012 sprak Lokaal Bestuur met Diederik Samsom. In september volgden er succesvolle verkiezing. We kregen 38 zetels in de Tweede Kamer en worden coalitiepartner in een kabinet met de VVD. Maar er komt ook kritiek. Het linkse geluid wordt te weinig gehoord en van de 38 zetels in de Kamer zijn in de huidige peilingen nog erg weinig over. Na ruim drie jaar is het tijd om Samsom opnieuw op te zoeken: wat is er terechtgekomen van zijn wensen en dromen van toen?

Je verzuchtte in 2012 dat je nieuwe werk weliswaar heel erg leuk was, maar ook extreem druk. Is dat nog steeds zo?
‘Haha, ik kon toen totaal niet overzien dat het nog veel erger zou worden. Hoe je het ook wendt of keert, in een coalitie zitten vereist veel concentratie. We hebben een minder in de Eerste Kamer, een rechtse regeringspartner en zaten in een economische crisis. Dat vereist allemaal extra werk.’

Heb je nog vrije tijd?
‘In de weekenden gaat het nog wel. We wennen aan het minderheidskabinet, de crisis is minder geworden, alleen de VVD is nog net zo rechts…’

Het is een voor de hand liggende vraag, maar ik wil hem toch stellen: hoe vind je het beleidsmatig gaan na drie jaar kabinet?
‘Toen we aan deze kabinetsperiode begonnen, namen we ons voor om in ieder geval alles op alles te zetten om Nederland uit de economische kuil te laten klimmen waarinhet gestort was. In de tweede helft van 2012, dus na ons eerste interview, kregen we het in heel Europa erg moeilijk. Ook in Nederland. En in het kabinet zaten we met twee partijen die verschillend dachten over de beste manier om uit die kuil te klimmen. Maar we wilden het wel samen doen. Inmiddels zijn we aan het opkrabbelen en groeit onze economie harder dan in de andere Europese landen. Dus dat is in ieder geval gelukt. En al die vreselijke cijfers over werkloosheid, ongelijkheid en armoede die toenam, zijn nu gedraaid. Maar de onderliggende problematiek bestaat nog steeds. We willen immers niet alleen een maatschappij waarin het economisch beter gaat, maar ook een maatschappij waarin de samenhang groter wordt, waarin we wat meer naar elkaar omkijken.’

Bas Heijne schreef onlangs in het NRC dat de huidige politici niet de essentie raken van wat Nederland nu nodig heeft: ‘Samenhang, samenleving, gemeenschap. Wat hebben wij in dit land met elkaar te maken? Wat zijn we elkaar verplicht? Wat zijn we elkaar verschuldigd? Dat zijn de grote vragen die het politieke establishment stug blijft negeren,’ stelt hij. Ben je het hiermee eens?
‘Ik voel me niet aangesproken, juist omdát ik dat een van de belangrijkste vragen vind! Maar dat is niet het enige. Ik ben graag bereid de economie als verwaarloosbare factor opzij te zetten, maar dat is niet de realiteit. Als je werkloos raakt en geen vooruitzicht hebt op een baan, dan verstikt dat je bestaan en koop je weinig voor dergelijke‘grote vragen’. Werk, een betaalbaar huis en goede zorg, dat is de basis. Tegelijkertijd denk ik wel dat we gemakzuchtig zijn geweest door te denken dat de samenhang in de samenleving zich laat betalen door economische groei.’

Het Van Waarde-verhaal gaat ook in op het realiseren van een samenleving waariniedereen mee kan doen. Hoe breng je de principes en uitgangspunten hiervan zelf in de praktijk?
‘Om dat te kunnen realiseren, moeten we zaken in beweging zetten. De paradox daarbij is dat zodra je dingen in beweging zet, de onzekerheid bij mensen toeneemt. En in een situatie van onzekerheid zijn mensen juist eerder geneigd in zichzelf te kruipen dan de hand uit te steken naar anderen. De reflex van het menselijk lichaam gaat ook op voor een samenleving. Hervorming zorgt bijna de facto voor reacties van onrust en zorg. Daar zitten we nog middenin.’

In 2012 gaf je aan dat het een mogelijke valkuil voor je was om te ver voor de troepen uit te lopen. Terwijl het voor een partijleider toch belangrijk is dat mensen met je mee kunnen komenen achter je aan blijven lopen. Momenteel lijkt de partij echter veel steun te zijn kwijtgeraakt.
‘De PvdA zelf is natuurlijk niet het doel, maar wel zo’n belangrijk middel dat het zorgen baart als het slecht gaat met de partij. Iedereen is het erover eens dat er, bijvoorbeeld in de zorg, iets moest veranderen. Uit de hand gelopen bureaucratie en zorgconglomeraten als Meavita dreigden ons te overspoelen. Iedereen is het ook wel eens over het eindpunt, de meest wenselijke situatie: kleinere zorgaanbieders die hun wortels in de buurt hebben en mensen thuis zorg bieden. Maar de brug ertussen is doodeng.Je weet wat je loslaat, maar niet wat je terugkrijgt. Het is een beetje zoals ik was toen ik als klein jongetje over een sloot wilde springen: je weet niet zeker of je de andere oever haalt.’

In hoeverre zijn er mensen die de overkant nu niet halen?
‘Die mensen zijn er. Dat probleem zie je bijvoorbeeld bij de problematiek rond het persoonsgebonden budget (pgb). Het is vaak bijsturen, niemand heeft de wijsheid in pacht. Het bruggetje is smal en, eerlijk is eerlijk, dat komt ook omdat politici te lang hebben gewacht met ingrijpen. Deze verandering had tien jaar geleden ingezet moeten worden. Maar er is helaas gewacht tot het laatste moment, tot de motor vastliep. En het werk dat we onder de motorkap verricht hebben, vertaalt zich in de praktijk nog niet altijd in een soepel rijdende auto.’

Is het ook een probleem dat VVD en PvdA beide iets anders willen? Om de vergelijking door te trekken: de VVD wil een snellere auto en de PvdA een milieuvriendelijkere?
‘De VVD is bij de meeste compromissen niet het grootste probleem geweest, de realiteit was dat veel vaker. De VVD wil ook dat de pgb’s gewoon overgemaakt worden. We lopen vooral tegen een economische crisis, administratieve problemen en tien jaar achterstallig onderhoud aan. Dat geldt voor alle onderdelen van de verzorgingsstaat. We hebben daardoor meer haast dan comfortabel is. We koesteren de verzorgingsstaat, maar hebben te lang aangenomen dat we die konden blijven betalen met 3% groei. Die groei is sinds het begin van deze eeuw weg. Dus alles liep tegelijk vast: zorg, woningbouw en werkgelegenheid.’

Wat er onder de motorkap gebeurt, is redelijk onzichtbaar.Wat is onze grote toekomstvisie voor de samenleving?
‘Ik wil een samenleving waar plek is voor iedereen. Ik snap dat mensen gefrustreerd zijn, ben het ermee eens dat de hervormingen veel praktische problemen opleveren en niet altijd snel genoeg gaan. Maar als ze stellen dat het niet de goede kant op gaat, ben ik het niet met ze eens. Er is straks minder armoede, meer werk en er is economische groei. Vanuit deze basis moeten we werk maken vansamenhang in de samenleving.’

Is het niet heel kwetsbaar dat verbetering in die samenhang zo afhangt van de economische situatie? 
‘Ja, maar het is wel de werkelijkheid.’

Wat zou je met de kennis van nu anders hebben gedaan bij de coalitie-onderhandelingen?
‘We zijn nu veel akkoorden aan het bijstellen. De realiteit is weerbarstig; soms moet ergens meer geld bij en soms worden doelstellingen gematigd, zoals de huurstijgingen uit het loonakkoord. Dat soort problemen kun je vooraf niet altijd voorzien, want dan hadden we ze natuurlijk toen meteen opgevangen. Maar per saldo zou er geen wezenlijk ander resultaat zijn geweest.’

Nog even terug naar die grote visie: in 2012 gaf je aan dat het creëren van een duurzame economie de belangrijkste opgave is voor de komende decennia. Maar de kolenbelasting wordt afgeschaft, het plaatsen van windmolens is op veel plaatsen lastig en de Nederlandse klimaatdoelstellingen voor 2020 zijn lager dan tussen 195 landen is afgesproken.
‘Met grotere ambities gaan we de eerste honderd meter niet sneller rijden. Wat vooral van belang is, is dat er weer beweging in het beleid komt. Het uitgangspunt voor duurzame energie was in 2012 slechts 4%. We zijn bezig met een inhaalslag. Het energiebeleid was niet zozeer te links of te rechts, het veranderde simpelweg te vaak. Dat is funest voor investeringen. Na jaren stilstand hebben we de zaak in beweging gebracht. We gaan vooruit, en wat mij betreft steeds sneller.’

Zetten ambitieuzere doelstellingen niet juist aan tot de nodige innovatie?
‘Ja, maar op de korte termijn, tot 2020, is dat niet te realiseren. We zetten nu in op het maximaal haalbare tot dat moment. En we halen in 2020 Duitsland in met groene elektriciteit, dat is toch positief. Op wat langere termijn moeten onze kinderen aan de slag. Het is niet voor niets dat de overheidsuitgave op onderwijs de enige is die we fors hebben opgevoerd. Het neerzetten van windmolens is cruciaal. Maar het is nog belangrijker dat we ervoor zorgen dat onze kinderen slimmer worden dan wij, zodat zij nieuwe vormen van duurzame energie kunnen ontwikkelen.’

Een andere belangrijke doelstelling waar je in 2012 over sprak, was de wens om mensen te helpen die afhankelijk zijn van de sociale werkplaats, maar de Participatiewet stevent volgens velen af op een mislukking.
‘Als je het hebt over een economie waarin plek is voor iedereen, dan is het niet gek dat we ontzettend trots waren op de sociale werkvoorziening. Dat was ik ook, tot ik in Groningen aan drie jongens vroeg wat ze wilden worden. ‘Brandweerman, politieagent en Wedeka-medewerker’, waren de antwoorden. Wedeka is in Stadskanaal de grootste werkgever. Als je een economie creëert waarin je mensen alleen nog een plek kunt bieden omdat de sociale werkvoorziening de grootste werkgever is, dan doe je iets niet goed. Mensen moeten op de reguliere arbeidsmarkt mee kunnen draaien.’

In de praktijk worden er nog maar weinig participatiebanen gerealiseerd.
‘De cultuur van bedrijven moet veranderen. Dat gaat niet snel. We hebben gezegd: voor elke deur die in de sociale werkvoorziening dichtgaat, moet ergens anders een deur open. Vanuit Den Haag is deze cultuurverandering lastig te realiseren. Wij hebben alleen lompe middelen: een regeling, een wet of een heffing. Dat is niet efficiënt, maar wel effectief. De Quotumwet is daar natuurlijk een voorbeeld van. Maar let wel, veel bedrijven geven al het goede voorbeeld. Dat begint bijvoorbeeld met het in dienst nemen van een familielid met een beperking, maar dit moet nog verder uitgebreid worden. Ook een willekeurig ander iemand zou zo binnen moeten kunnen komen. Maar het kost tijd. En er is soms een dwingende handvoor nodig.’

Wat weinig tijd lijkt te kosten, is het overdragen van taken van het Rijk naar gemeenten. In 2012 gaf je aan dat de dominantie van het Rijk ten opzichte van gemeenten af zou moeten nemen naar gelang het aantal taken dat wordt overgeheveld. In de praktijk gaat dit gepaard met fors minder budget voor de gemeenten. Hoe zit dat?
‘Dat klopt, dat is niet handig maar wel noodzakelijk. De snelheid en bezuinigingen zijn afgedwongen door de realiteit: we hebben de boel tien jaar laten versloffen en er is simpelweg minder geld beschikbaar.’

Over gemeenten gesproken, je hebt meegelopen met een wijkverpleegkundige. Wat neem je hiervan mee naar Den Haag?
‘Alles wat ik lees en hoor over de veranderingen in de zorg is natuurlijk leuk, maar pas als je zelf meeloopt voel je echt hoe het in elkaar zit. De noodzaak van wat er moest veranderen is pregnanter voor me geworden, maar ook de problemen. Wat ik gezien en gehoord heb, helpt mij om hier in Den Haag bij te sturen.’

Tot slot: je stelde in 2012 dat de PvdA over vijf jaar, dus bij de eerstkomende Kamerverkiezingen, de grootste partij van Nederland zou zijn. Is dat nog haalbaar?
‘Drie weken voor de vorige verkiezingen waren we de zevende partij van het land. Dus alles is mogelijk zolang we maar leveren op onze eigen waarden. Mijn grootste zorg op dit moment is dat we een samenleving dreigen te worden waarin niet voor iedereen een plek is. Als we het op zijn beloop laten, zoals onze coalitiepartner zou willen, krijg je een maatschappij waarin steeds minder mensen mee kunnen komen. Dat gaat wat mij betreft niet gebeuren!’

Gepubliceerd in: Lokaal Bestuur, november 2015

Posted in In de media, Politiek | Tagged , , , | 1 Comment

Vijf maanden zwanger

Nu ik toch aan het bloggen ben: ik ben inmiddels dus al weer vijf maanden zwanger van kabouter nummer twee! En waar ik de vorige zwangerschap last van bijna elk denkbaar zwangerschapskwaaltje had (zie deze blog, is het nu behoorlijk beter. Veel minder misselijk, veel minder pijn, etc. Ik heb eigenlijk vooral last van twee zaken nu: vermoeidheid (lig elke dag al rond 20:00 uur op bed!) en zwangerschapsdementie.

Voor de mensen die dat begrip niet kennen: het bestaat echt, en het gaat over de vergeetachtigheid die zwangere en/of net bevallen vrouwen kunnen hebben. Bij Thule had ik daar vooral ná de bevalling last van, maar nu heb ik het tijdens de zwangerschap al. En echt, het is hilarisch. En soms erg lastig. Hieronder de meest suffe voorbeelden van zwangerschapsdementie uit de laatste weken. Jullie grootste les: vertrouw niets meer wat ik zeg de komende tijd. 😉

1. Onnadenkend de sleutels van onze huisgasten gepakt, deur van buitenaf daarmee op slot gedraaid en weggereden. 35 minuten rijden verder werden we gebeld: ‘we kunnen het huis niet uit.’ Dus weer terug…
2. Attachment vergeten bij te sluiten bij een mail.
3. Een week later krijg ik reactie op een ándere mail: ‘hee, ben je weer een attachment vergeten bij te sluiten?’ Ik triomfantelijk: ‘nee hoor, dit keer klopt het dat er niks bij zat!’ Half uur later stuur ik weer een andere mail, naar diezelfde persoon. En drie keer raden wat ik daarbij vergat…
4. Simpele Twitterberichten vijf keer moeten herlezen -en ze dan nog niet begrijpen.
5. Vergeten belangrijke presentatie op een USB-stick te zetten.
6. Opzet voor een stuk gemaakt, net op tijd voor de deadline, en die vervolgens vergeten te mailen.
7. Met agenda voor mijn neus tóch momenten afspreken waar al een afspraak staat (en dat gewoon niet zien).
8. Na 20 weken kregen we de 20-weken echo mee op DVD van de verloskundige. Die vergat ik dus mee te nemen.
9. Thule gaat een ochtendje uit logeren: ik pak een tas met spullen in die mee moeten, doe daar ook eten in, en vlak voor ik de deur uit ga haal ik dat eten er uit en ik laat de tas staan ?!?!
10. Laptop op kantoor laten liggen. Uiteraard.

En dan doe ik ook nog best erg veel dingen wél goed. Kun je nagaan. 😉

Nog vier maanden te gaan!

Posted in Uncategorized | 1 Comment

SurveyMonkey wil geen nieuwe klanten

Soms zijn contacten met bedrijven zó hilarisch/tragisch, dat ik er wel over móet bloggen. Vandaag was ik voor een klant op zoek naar goede enquetesoftware. Ik kwam al snel op SurveyMonkey uit, wat redelijk veel opties zou bieden. De enquete is echter nogal specifiek en waarschijnlijk sowieso eenmalig, dus ik kwam niet helemaal uit de vraag welk product ik nu het beste kon afnemen. Dat het een betaald product zou zijn, stond buiten kijf. Dus probeerde ik op de site van SurveyMonkey een telefoonnummer te vinden zodat ik wat meer informatie kon krijgen.

Geen telefoonnummer te vinden, alleen een contactformulier. ‘Alleen Platina en Enterprise klanten worden telefonisch te woord gestaan,’ zo meldde het formulier. Ik vulde het in en gaf aan dat ik op het punt stond juist voor één van die twee abonnementen te kiezen, maar dat ik daar graag iemand over wilde spreken van de afdeling verkoop.

Het antwoord kwam al snel:

Beste Kirsten,

Hartelijk dan voor uw email. Omdat telefonische ondersteuning alleen wordt aangeboden aan Platina of Enterprise accounts, helpen ik u graag verder via de mail. Wij bieden 7 dagen per week en 24 uur per dag ondersteuning per e-mail voor alle klanten

Met vriendelijke groet/Best regards,

Femke 
Customer Engagement Representative

Ik viel van mijn stoel. Wat een klantvriendelijkheid, not. Het is wat mij betreft al een zwaktebod om klanten die een betaalde account hebben die niet meteen Platina of Enterprise is niet telefonisch te woord willen staan, maar mogelijke NIEUWE klanten zo het bos in sturen… ja doei… Dus mijn reactie was simpel (ik was er helemaal klaar mee):

Ha Femke,
Kennelijk hebben jullie geen serieuze interesse in nieuwe, betalende klanten. Ik ga wel naar SurveyGizmo. Ik vind dit echt een tamelijk bizarre salesstrategie van jullie.

Kirsten

Op Twitter probeerde ik een Nederlandse SurveyMonkey account te vinden die iets over deze gang van zaken kon zeggen, maar er bleek alleen een Engelstalige wereldwijde account te zijn. Die las op Twitter mijn -Nederlandstalige- klacht dat ik als mogelijk nieuwe klant naar een formuliertje was verwezen en reageerde:

 Hi! My Dutch is pretty bad but we do offer Dutch support, would you mind contacting my colleagues here?

Waarna een link naar… een contactformulier volgde.
Het werd nog mooier, want ook Femke reageerde weer, ze ging double down op haar eerdere antwoord:

Beste Kirsten,

Bedankt voor uw reactie. Mocht u geïnteresseerd zijn in een Platina of Enterprise plan, dan is het mogelijk om contact op te nemen met ons Sales Team. Het Sales Team zal dan contact met u opnemen en zo nodig een telefoongesprek regelen. Zie volgende link voor het formulier: https://smenterprise.surveymonkey.com/Contactsales_en

Momenteel zijn wij een groeiend bedrijf, waardoor wij nog niet de mogelijkheid bieden om iedereen telefonisch te ondersteunen. We helpen u graag verder via de mail.

Met vriendelijke groet/Best regards,

Femke
Customer Engagement Representative

Of ik dus even -via een formulier- contact op wilde nemen met het Sales Team.
Ik geloof niet dat ik hier verder nog op reageer. Stelletje Customer Engagement Representatives.

Posted in Uncategorized | Tagged , | 3 Comments

Door: Kirsten Verdel – CO2-uitstoot: Hoe vervullen gemeente en provincie hun zorgplicht?

Nederland is een van de 195 ondertekenaars van het klimaatakkoord, waarin is afgesproken dat de CO2-uitstoot in 2020 met 25% tot 40% moet worden teruggebracht. De ondergrens ligt dus op 25%. Maar met het huidige Nederlandse beleid wordt dat minimumniveau niet gehaald. Sterker nog: het kabinet heeft een reductie van 16% als doelstelling voor 2020 bepaald. De staat voldoet hiermee niet aan haar zorgplicht, zo concludeerde de rechtbank onlangs in een rechtszaak die was aangespannen door Urgenda, een organisatie voor duurzaamheid en innovatie. Lokaal Bestuur vroeg Chris Vonk, fractievoorzitter Haarlemmerliede en Stijn Smeulder, fractievoorzitter Brabant wat zij van die uitspraak vinden en hoe zij zelf de CO2-uitstoot reduceren in hun gemeente of provincie.

Wie: Stijn Smeulders
Wat: Fractievoorzitter
Waar: Provincie Brabant

Wat vind je van het standpunt van Urgenda?
‘Ik ben het met hun eens. Het klimaatprobleem bestaat al jaren. We zijn wereldwijd al ongeveer twee decennia bezig met het verminderen van de CO2-uitstoot, maar echt concrete afspraken die ook te handhaven zijn, zijn daar niet over gemaakt. In Nederland hebben we sinds dit kabinet eigenlijk pas een ambitieus klimaatbeleid, met een concreet uitvoeringsprogramma in de vorm van het energieakkoord.’

Een doelstelling van 16% terwijl de ondergrens volgens het akkoord 25% is, dat kunnen we toch niet ambitieus noemen?
‘Nu ja, je kunt niet alles in één keer doen. Het moet allemaal wel kunnen en op korte termijn uitvoerbaar zijn. Nederland moet van ver komen, we maakten als Nederland echt deel uit van de Europese achterhoede. En onze coalitiepartner de VVD kijkt er natuurlijk heel anders tegenaan. De uitspraak van de rechter kan ons nu wel helpen.’

Wat doen jullie in Brabant om CO2-uitstoot terug te dringen?
‘We hebben op provinciaal niveau een energieakkoord gesloten met het bedrijfsleven, gemeenten en milieuorganisaties. Daarin zijn concrete doelstellingen opgenomen die in lijn liggen met het landelijke energieakkoord. In het Brabantse energieakkoord is ‘nul op de meter’ belangrijk. Met steun van de provincie worden tot 2021 40.000 woningen energieneutraal gemaakt. Ook de industrie doet mee en zal 10% van de gebruikte energie opwekken via zonnepanelen. Daarnaast zijn er afspraken gemaakt over het duurzaam maken van stallen, het realiseren van windmolens, een energiebesparing van 30% op maatschappelijk vastgoed als scholen en overheidsgebouwen en meer van dat soort praktische zaken. Bovendien levert het Brabantse energieakkoord minimaal 5.000 nieuwe banen op.’

Zijn die stappen voldoende om aan de doelstellingen te voldoen?
‘Ik denk niet dat dat het geval is. Om 25% CO2-reductie te halen in 2020 moet er nog meer gebeuren, maar wij doen echt al heel veel. CO2-reductie is geen wettelijke taak voor provincies, maar toch hebben we uit de opbrengsten van de verkoop van onze aandelen in Essent 60 miljoen in een fonds gestopt om de energietransitie te ondersteunen. Ook is er in het nieuwe provinciale bestuursakkoord acht miljoen gereserveerd voor energiebesparing en is er 20 miljoen euro extra om de transitie naar hernieuwbare grondstoffen te ondersteunen. Ik denk dat we een van de weinige provincies zijn die daar speciaal een akkoord voor hebben gesloten en ook boter bij de vis levert, dus we zien onze inzet wel degelijk als ambitieus.’

Wat zouden jullie nog meer willen doen?
‘We zouden graag particulieren helpen met voorfinanciering van investeringen in warmtepompen, zonnepanelen en andere middelen die tot energiebesparing en CO2-reductie kunnen leiden. Uiteindelijk moeten we natuurlijk streven naar die 40% reductie. Maar als provincie hebben wij uiteindelijk niet de bevoegdheden en middelen om dat af te dwingen. We doen wat we kunnen doen.’

Wie: Chris Vonk
Wat: Fractievoorzitter
Waar: Gemeente Haarlemmermeer

Wat vind je van het standpunt van Urgenda?
‘Urgenda wil niet alleen de CO2-uitstoot reduceren, zij wil ook dat Nederland versnelt met de klimaataanpak. Wij vinden dat een heel goed en haalbaar idee.’

Brabant vindt de 16% waar het kabinet naar streeft al bewonderenswaardig. Hoe denken jullie hierover?
‘Wij denken dat 25% realistisch en haalbaar is als je niet op de rem trapt.’

Wat doen jullie om CO2-uitstoot terug te dringen?
‘We hebben drie miljoen in een fonds gestopt waaruit duurzame maatregelen konden worden gefinancierd. Dat fonds moest groeien, andere partijen moesten daar ook aan bijdragen. Inmiddels zit er 33 miljoen in waarmee bijvoorbeeld 3000 huurwoningen worden voorzien van zonnepanelen. Dat betaalt zichzelf weer terug.
Verder hebben we een bedrijventerrein, Park 2020, waar alleen energieneutrale gebouwen staan. Deze gebouwen zijn bovendien cradle-to-cradle: alle materialen moeten recyclebaar zijn. Het gebied kan zijn eigen water zuiveren en zijn eigen energie opwekken. Ook tijdens de economische crisis was dit bedrijventerrein rendabel. Ondernemers verwachtten dat het geld zou kosten, maar het blijkt juist een unique selling point te zijn. Dat kunnen we ook op nationale schaal uitrollen. Als we kijken naar de technologische ontwikkelingen dan is 25% echt haalbaar. Het gaat dus puur om politieke wil. Veranderen kost tijd.’

Wat zouden jullie nog meer willen doen?
‘We willen ook onze inwoners en bedrijven inzetten. Er is bijvoorbeeld een algenkwekerij die recent gestart is, dat levert echt CO2-reductie op. Wat nog níet lukt is een rendabel duurzaam energiebedrijf runnen dat bijvoorbeeld gebruik maakt van aardwarmte. Het is wel gestart, maar het loopt niet lekker. Je kunt als gemeente niet goed op grote schaal reclame maken of uitleggen waarom het lokale energiebedrijf beter is dan bijvoorbeeld een Greenchoice. Wezenlijk is het ook niet beter, het is alleen een garantie voor ons als gemeente dat we 100% duurzame energie opwekken. En je ziet dat de grote energiebedrijven ook proberen te greenwashen (voor het oog groener voordoen dan de werkelijkheid is, red.), daar kunnen wij niet tegen opboksen als gemeente. Verder willen we graag windturbines plaatsen, maar het provinciale beleid zegt: “geen windmolens meer op het land.” Dus ja, wij vechten hier een beetje tegen de provincie.’

Welke rol kunnen of moeten gemeenten spelen in het klimaatdebat?
‘Gemeenten kunnen informeren en enthousiasmeren. Ze moeten mensen de ruimte geven om te innoveren, om te investeren in duurzame maatregelen. Er zijn allerlei samenwerkingsprojecten zoals het kweken van olifantsgras, wat vervolgens kan dienen als grondstof voor bijvoorbeeld papier, biobrandstof en bioplastic, en proeven met het kweken van milieuvriendelijke koel- en ontdooiingsmiddelen. Samenwerking opzoeken en organiseren is typisch iets wat gemeenten kunnen doen. De rijksoverheid krijgt het in zijn eentje nooit voor elkaar.’

Gepubliceerd in: Lokaal Bestuur, september 2015
G
eschreven door Kirsten Verdel

Posted in In de media | Tagged , , , | Leave a comment

Ik ben weer zwanger!

Jaja, Thule krijgt een broertje of zusje, zo rond eind januari 2016! We hebben het lang geheim gehouden, want we wilden het nieuws graag op Thule’s verjaardag (gisteren) aan de wederzijdse families melden. Intussen ben ik dus al 3,5 maand zwanger. De zwangerschap verloopt minder heftig dan de vorige: nog wel misselijk, maar niet zo extreem als de vorige keer. Ach ja!

Geert is er blij mee, ik ben er blij mee, en ons kleine kaboutertje weet nog niet wat een mening überhaupt is, maar zij is er vast ook blij mee. Ze kan er in ieder geval om lachen, zoals jullie zien.

Ideeën voor een leuke jongens- of meisjesnaam die past bij Thule zijn welkom. Dat wordt misschien nog de lastigste uitdaging het komende half jaar. :)

kabouter2

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

Crowdfunding platforms in Nederland – met welke in zee gaan?

In 2008 wist ik nog spaargeld vast te zetten tegen een rente van maar liefst 5,25%, bij diverse banken die onder het depositogarantiestelsel vielen. Maar sindsdien is het alleen maar downhill gegaan. Letterlijk, want sinds die tijd is er geen één bank geweest die de spaarrente heeft verhoogd. Sterker nog, hij is nog steeds verder omlaag te gaan. Bij de grootbanken krijg je inmiddels zelfs minder dan 1%. Maar ook bij de wat meer competitieve partijen als Leaseplanbank, OHRA, ASN, Crediteurope, MoneYou en ATbank (waaronder overigens dus ook labels van grootbanken) is je spaargeld momenteel nauwelijks geld meer waard. Een deposito openen (waarbij je geld voor langere tijd vast zet) levert nog steeds het meest op, maar ook daar zijn de rentes nu zo laag, dat het beste wat je kunt krijgen 2,45% is als je je geld 17 jaar (!) vastzet. Dat kan bij Regiobank. Kortom: dit gaat echt nergens meer over. Tijd voor een alternatief.

Beleggen in aandelen en fondsen heb ik een jaar of wat geleden geprobeerd, maar ik heb er simpelweg te weinig tijd voor om me er echt goed in te verdiepen, dus dat werd een sof: op de aandelen verloor ik bakken geld, op de fondsen won ik juist veel, per saldo kwam ik na een jaar of vijf op nul uit. Daar ben ik maar mee gestopt.

Maar wat dan? Het enige echt interessante alternatief dat ik nog zag en zie is crowdfunding. Maar dat was in Nederland lange tijd een onderontwikkeld fenomeen. Ongeveer twee jaar geleden verdiepte ik me een beetje in de platforms die in Nederland beschikbaar waren, maar daar haakte ik op af. Er zijn überhaupt verrassend weinig grotere platforms in Nederland. Er zijn zo’n 80 crowdfund websites in Nederland, maar het gros krijgt praktisch geen leningsaanvraag of investeerder binnen. Hier een mini-overzichtje van de wat bekendere/grotere, plus mijn oordeel daarover. Met als laatste de voor mij vooralsnog enige ‘winnaar.’

Lendex.nl
Consumenten en kleine bedrijven kunnen leningen aanbieden. Ik haak echter direct af: je kunt pas zien welke leningen open staan als je een account hebt aangemaakt. Een belachelijk hoge drempel.

Aygodutch.com
Richt zich op MKB-leningen. Ze hebben er echter pas vier op hun site staan. Er staat uitgebreide informatie bij elk project, inclusief een risico-inschatting. Op zich prima, maar het is dus nog wat klein.

Capitalcircle.nl
Richt zich eveneens op MKB-leningen. Maar op de site is nergens een overzicht te vinden van die leningen. Daarvoor moet je eerst weer een account aanmaken. Ja doei.

Symbid.nl
Een van de bekendere, maar ik vind ze irritant. Grote foto’s overal, een onduidelijke navigatiestructuur, en als je bij ‘over ons’ kijkt, staat daar een niet fatsoenlijk opgemaakt visieverhaal in het Engels. Terwijl de rest van de site in het Nederlands is. Veel leningaanvragen staan nog open, maar lopen niet vol. Veel andere wel overigens. Je kunt hier niet alleen geld uitlenen, maar ook aandelen kopen, waarbij je dus alleen dividend uitgekeerd krijgt. Dat kan interessant zijn, maar ik ben daar (nog?) niet echt naar op zoek.

Zencap.nl
Loopt zo te zien ook aardig, maar ook hier word je weer gedwongen eerst een account aan te maken voordat je belangrijke gegevens in mag zien. Dat jaagt mij dus weg. Ik wil transparantie.

Crowdaboutnow.nl
Een van de grotere, maar ik heb er onvoldoende vertrouwen in. Alleen al omdat er wordt gezegd dat je 20% rendement krijgt, ‘omdat je vier jaar lang 5% terug krijgt.’ Zo werkt dat niet in de communicatie… los daarvan: een project dat de benodigde 30.000 euro ophaalt en puur daarom maar doorgaat voor de 60.000 euro, dat klinkt ook weinig professioneel. Je had toch maar 30.000 euro nodig? Kennelijk staat crowdaboutnow.nl dit ook zomaar toe en is er bijvoorbeeld geen extra check of ze een dergelijk bedrag dan ook terug kunnen betalen.

Geldvoorelkaar.nl
Geld Voor Elkaar is het grootste crowdfundplatform in Nederland. Op zich een prima site, met zeer uitgebreide informatie over de projecten, governance structuur, winst en omzet van de bedrijven en diverse kredietwaardigheids- en risicoscores.

Collincrowdfund.nl
Maar dan mijn winnaar: Collin. Een zeer overzichtelijke site, waarop direct op de voorpagina al de openstaande investeringsaanvragen te zien zijn (zonder dat je daar voor moet inloggen), inclusief status en risico-inschatting. Geen gelikte foto’s van de (producten van) ondernemingen, die op vrijwel alle andere sites wel staan, maar puur zakelijke, inhoudelijke informatie over de aanvraag. En de mogelijkheid tot het stellen van vragen aan de leningvrager, waarbij zowel vraag als antwoord gewoon te lezen zijn. Heel fijn. Ook wordt niet alleen zeer duidelijk aangegeven hóe kredietaanvragen door Collin worden beoordeeld, er staat ook bij door wie, en wat hun achtergrond is. Naar eigen zeggen wijst Collin 75% van alle kredietaanvragen sowieso af. Collin richt zich op het MKB, veelal op partijen die willen doorgroeien, niet op startups. Instappen is eenvoudig en overzichtelijk. Na een paar maandjes rondkijken heb ik daarom gisteren besloten mijn eerste investering via Collin te plaatsen. Op vragen die ik daarover mailde werd vrijwel direct gereageerd, tot nu toe ben ik zeer tevreden. Nu eens zien of het ook echt gaat werken de komende jaren…

Update 29 juli 2015: Er zijn wat vragen gekomen naar aanleiding van dit stuk, die ik hier even zal behandelen. Zo stelden Stephan en Joop dat ik oneplanetcrowd.nl nog ben vergeten. Tja, er zijn meer dan 80 crowdfundsites, dus ik ben er wel meer vergeten. Maar ik noem deze met alle liefde nog even. Ook vroeg crowdfundmarkt.nl wat ik van hun initiatief vind om alle projecten van alle platforms op één site te bundelen: dat vind ik best handig. Wel erg irritant dat je zodra je op die komt een popup krijgt die stelt dat de site je locatie wil weten. Waarom? Totaal irrelevant voor zo’n site. Haal dat er alsjeblieft uit.. Tot slot twee vragen van Wim: waarom je niet zou investeren in goede doelen projecten: dat doe ik ook, dat is juist het leuke van ál die platforms: er zitten veel innovatieve bedrijven bij die geld nodig hebben voor het realiseren van bijvoorbeeld duurzame producten. Wat een ‘goed doel’ is hangt natuurlijk erg af van je definitie, maar het viel een paar weken geleden bijvoorbeeld wel erg op toen een kleine boekhandel 120.000 euro financiering zocht, en die binnen twee uur rond had op Collin. Dan zie je toch dat mensen dat min of meer ook als een goed doel zien. Zelf zoek ik vooral naar investeringsmogelijkheden in duurzame energie en hernieuwbare producten etc. Die zijn op bijna alle platforms wel in diverse varianten terug te vinden. De laatste vraag ging over de risico’s van crowdfunding: tja, de variant waar ik voor kies, geld uitlenen (er zijn ook andere varianten, zoals aandelen kopen etc), heeft natuurlijk per definitie een risico. Het kan altijd zijn dat een partij niet terug kan betalen. Daarom hecht ik ook veel waarde aan platformsites die uitgebreide beschrijvingen hebben van eerdere winst- en omzetcijfers van bedrijven, die creditscores toekennen en financieel capabele mensen hebben die beoordelingen schrijven. We hebben uitgerekend dat je bij een rente van zo’n 6,5% of meer veilig zit als 1 van de 10 projecten waar je in investeert direct om zou vallen nadat je een lening hebt gegeven. Dan nog blijft het rendabel met die andere 9. Het punt is: zodra je een lening verstrekt, is de kans erg groot dat in ieder geval de eerste tijd het bedrijf de verplichtingen voor de lineaire aflossing wel kan voldoen: ze hebben immers veel geld in kas dan. Dus dat je ál je geld voor een investering kwijt bent, is sowieso erg onwaarschijnlijk. Collin meldt overigens dat ze nu een jaar bestaan, 57 gefunde projecten hebben, en dat niemand achterloopt op betalingsschema’s. Garantie tot de deur uiteraard, maar ik vind dit in ieder geval veel minder risicovol dan aandelen of fondsbeleggingen.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , , , , , | 8 Comments

Te gast bij PAUW over de rellen in Baltimore

Afgelopen week was ik te gast bij PAUW over de rellen in Baltimore. Dit deel van de uitzending is hieronder terug te kijken:

Posted in In de media, Verenigde Staten | Tagged , , | Leave a comment

Te gast bij EenVandaag over Hillary Clinton

Afgelopen vrijdag was ik te gast bij EenVandaag over de kandidaatstelling van Hillary Clinton voor het presidentschap in 2016. Je kunt dat deel van de uitzending hieronder terug kijken.

sitestat

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Te gast bij PAUW over kandidaatstelling Hillary Clinton

Woensdag was ik te gast bij PAUW over de kandidaatstelling voor het Amerikaanse presidentschap van Hillary Clinton. Je kunt dat deel van de uitzending hieronder terugkijken.

Posted in In de media, Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , | 1 Comment

Tien vragen (en antwoorden) over Hillary’s campagne voor 2016

1. Wat wordt Hillary’s inhoudelijke campagneboodschap voor 2016?
Ze zal vermoedelijk met name inzetten op de economie en op ‘gender’-gerelateerde zaken: verbetering van de positie van vrouwen, betaald verlof, glazen plafond en qua economie een hoger minimumloon, gelijke lonen, etc; het verheffen van de middenklasse zonder de top zwaar aan te vallen, maar wel een wat gelijkere verdeling van de welvaart. Kortom: een relatief algemene economische boodschap.

2. Buitenlandbeleid is misschien wel 70% van het werk van een president. Wat kunnen we van Hillary verwachten op dat gebied?
Haar filosofie als minister van Buitenlandse Zaken werd ‘smart power’ genoemd: militaire inzet mixen met diplomatie, economie, technologie, ontwikkelingshulp en inzet voor mensenrechten. Overigens heeft ze als minister daar geen opvallende successen mee weten te boeken. Ze is wel meer een hardliner dan Obama: waar Obama liefst eerst praat en pas als dat mislukt militair ingrijpt, is het uitgangspunt voor Hillary meer de mogelijke greep naar geweld als handelingsoptie. Kanttekening daarbij: als je eenmaal president bent ligt een en ander vaak iets genuanceerder, dus misschien valt dat wel mee in de praktijk.

3. Is Hillary iemand van de grote idealen of een pragmaticus?
Het is ‘in between’: ze is boven alles een incrementalist, iemand die met telkens kleine stapjes vooruit probeert te zetten: hier aan een knop draaien, daar een beetje tweaken… kleine succesjes die alles bij elkaar serieus op tellen. Grote plannen doorvoeren vindt ze wat eng, met name na Hillarycare. Toelichting: toen ze First Lady was tijdens Bill’s presidentschap en zij zelf met een plan kwam om de gezondheidszorg te hervormen, zette dat zó veel kwaad bloed (geen overheidsingrijpen in de zorgmarkt!) dat ze zelfs een tijdje met kogelvrij vest rond moest lopen. Ondanks een Democratische meerderheid in Huis én Senaat sneuvelde het plan.

4. Wat waren Hillary’s grootste fouten in 2008?
Inhoudelijk achtervolgde haar steun voor de oorlog in Irak haar lang. Verder verloor ze veel steun na het eerste debat, waarin ze stuntelde. Haar campagne en zijzelf werden als arrogant gezien: haar kandidatuur was ‘onvermijdelijk’. Zelf zei ze dat ze na 5 februari ‘klaar’ zou zijn met de campagne: ze ging er blind van uit dan de Democratische voorverkiezingen te hebben gewonnen. In plaats daarvan deed Obama het heel goed. Hillary’s team had niet eens geld meer voor de campagne ná 5 februari.. Zelfoverschatting dus, en het onderschatten van Obama.

5. Verloor ze eigenlijk dik van Obama in 2008?
Het was heel nipt: beiden haalden meer dan 17 miljoen stemmen. Na het verlies op 5 februari veranderde ze haar campagnetoon en ze wist nog bijna terug te komen.

Eén van de meest onderbelichte punten uit de campagne van 2008 is wat er gebeurde tijdens de voorverkiezingen: je hebt daarbij primaries, waarbij mensen gewoon een stemformulier invullen, en caucussen, waarbij kiezers in een zaal in de hoek moeten staan van de kandidaat van hun keuze. Haalt iemand minder dan 15% van de stemmen? Dan worden de kiezers herverdeeld over de andere kandidaten. Mensen die daar al bij staan, proberen die kiezers te overtuigen. Er waren 15 caucussen en daarvan won Obama er 13, terwijl de verdeling bij de primaries ongeveer 50-50 was! Reden: de Obama-aanhang was jonger, hoger opgeleid, rijker, kon beter debatteren en wist zo caucus na caucus te winnen. Als er overal primaries waren geweest, had Hillary -met gemak- gewonnen…

6. Kan Hillary goed speechen en debatteren?
Hillary kan redelijk speechen en debatteren, maar ze blinkt er niet bepaald in uit. En ze is wat roestig, nu ze al een paar jaar relatief buiten beeld is. Daar staat tegenover: haar speech in 2008 op de Democratische conventie waarbij ze haar steun voor Obama uitsprak was zo emotionerend dat veel mensen in de zaal in tranen waren. Ze kán het dus wel.

7. Waar moet je straks op letten als ze op een podium staat om te speechen?
Als ze het podium op komt zwaait ze naar de zaal. Vervolgens wijst ze vaak naar specifieke mensen in die zaal, waarna ze naar hen persoonlijk zwaait. Althans: zo lijkt het. Dit doet ze om het te doen lijken of ze mensen in de zaal kent, zodat ze ‘in touch’ lijkt met de kiezer. Vaak echter wijst ze naar volkomen vreemden, die dan ook wel eens verbaasd achterom kijken om te zien naar wie ze wijst. (point and wave, point and wave…)

8. Heeft Hillary van haar fouten uit 2008 geleerd? Wat voor campagne gaat ze voeren?
Dat valt te bezien, ze zegt zelf van wel: ze wil niet meer de ‘gedoodverfde’ kandidaat zijn en zal dus een grassroots campagne gaan voeren, waarbij ze zichzelf ‘herintroduceert’ aan het Amerikaanse volk. Ze zal proberen minder arrogant, defensief en berekend over te komen. Dat kán ze wel (liet ze in 2008 zien nadat ze van Obama had verloren), maar de druk op haar zal immens zijn, en of ze dan niet de veilige vlucht terug kiest naar de politieke en persoonlijke houding die haar al die jaren overeind heeft gehouden… moeilijk te zeggen! Het zal in ieder geval meer low key zijn in het begin: veel kleine gesprekjes in plaats van grote speeches, veel focus op Iowa en New Hampshire ook, waar de eerste voorverkiezingen begin januari zullen zijn. Meer aandacht ook voor social media en jongeren. En ze zal moeten laten zien waarom zij als verpersoonlijking van de Washingtonse machine (First Lady, minister, senator) nog vernieuwend kan zijn…. Lastig!

9. Wie wordt Hillary’s running mate?
Het is te vroeg om die vraag te kúnnen beantwoorden: de keuze van een vice-presidentskandidaat hangt namelijk sterk af van de zwaktes die in de campagne blijken. Is Hillary impopulair onder mannen? Neem dan een man als running mate. Blijkt er relatief weinig steun onder Hispanics? Dat is wellicht op te lossen door een Latijns-Amerikaanse nummer twee te nemen. Etc… Mijn eigen favoriet is nog steeds Elizabeth Warren als Democratische presidentskandidate, maar die zegt het niet te gaan doen. Laat haar dan maar Hillary’s VP worden… maar dat is inhoudelijk dus vooralsnog een zinloze exercitie. Eerst zien hoe de campagne loopt. En óf Hillary wel de Democratische kandidaat wordt. 

10. Komen er nog andere Democratische kandidaten?
Sterker nog: er zijn er al drie, waarvan er een paar al jaren kandidaat zijn. Die zijn echter niet serieus te nemen (tenzij je ‘Vermin Supreme’ een serieuze kandidaat acht. Joe Biden heeft gezegd geïnteresseerd te zijn, maar dat  moet je opvatten als: ‘als Hillary onderuit gaat, dan stap ik graag in de race’. De enige echt serieuze kandidaat is Martin O’Malley, maar die is zeer onbekend bij het Amerikaanse publiek. Dat lijkt toch ook een klein beetje op een poging wellicht vice-presidentskandidaat te worden. Op dit moment is Hillary echt de gedoodverfde favoriet. Maar ja, dat was ze in 2007 ook. Toen wist iedereen zeker dat het Clinton-Giuliani zou worden. Het werd Obama-McCain… Genoeg schandalen uit heden en verleden die haar in de loop van het komend jaar de das om zouden kúnnen doen. Republikein Rand Paul valt niet voor niets Hillary nu al aan op haar ‘honesty’. Iedereen zal daar op hakken. Het wordt spannend. Hoe dan ook.

Bonus: 11. Als ze de Democratische genomineerde wordt: Wie wordt haar tegenstander bij de Republikeinen? 
De media -ook in Nederland- roepen vooral ‘Jeb Bush’, maar in de peilingen heeft Scott Walker een voorsprong op Bush. Maar ja, die kennen we niet en een strijd ‘Bush-Clinton’ klinkt natuurlijk gewoon leuker. Dat is ook de reden dat ik denk dat Bush kans heeft, simpelweg door die medialogica. Daar komt bij dat hij relatief gematigd is en daardoor ook onafhankelijke kiezers voor zich zou kunnen winnen. Maar vlak gouverneur Walker dus niet uit: een echte conservatief, bekend geworden door zijn pogingen om vakbonden in Wisconsin om zeep te helpen. Anti-abortus (vanaf conceptie), tegen het homohuwelijk, het hele standaard riedeltje..

Bonus: 12. Winnen de Democraten of de Republikeinen?
Ah, de hamvraag. Tja, dat ligt er onder andere aan in hoeverre de kandidaten hun achterban weten te enthousiasmeren. Iemand als Hillary zal ook haar menselijke kant moeten laten zien om campaigners echt voor haar te laten lopen. Maar de Democraten hebben wellicht een paar kleine extra voordelen: het gaat langzaam beter met de economie, Obamacare blijkt succesvol en in de afgelopen jaren zijn er steeds meer Latijns-Amerikaanse en zwarte kiezers bijgekomen. Die neigen van oudsher meer naar een Democratische kandidaat.

Posted in Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , , , , | 1 Comment