Lezing Kirsten Verdel: Dromen van Rembrandt en de pelgrims

Lezing door Kirsten Verdel – Leiden, november 2017

Ik ben gevraagd om te proberen de geschiedenis van Rembrandt en van de pelgrims aan elkaar te knopen, en die ook nog eens in verband te brengen met de verhouding tussen de toenmalige gouden 17e eeuw, en onze huidige 21e eeuw. Een aardige uitdaging, zo kan ik u verzekeren, maar ik heb een poging gewaagd die ik nu voor u uiteen wil zetten.

We beginnen het verhaal in 1606, het jaar waarin Rembrandt Harmenszoon van Rijn werd geboren. Dat was precies rond dezelfde tijd dat een groepje zogeheten puriteinse Calvinisten uit Engeland vluchtte naar Nederland, op zoek naar een plek waar ze in vrijheid hun religie konden beoefenen en in staat konden zijn om door henzelf gestelde regels te leven. Die vluchtelingen trokken om onbegrijpelijke redenen niet metéén naar Leiden, maar togen eerst naar… Amsterdam, waar ze het uiteraard maar enkele jaren uithielden. Niemand houdt het daar lang uit, tóch?

In 1609, toen Rembrandt drie jaar oud was, verhuisden de vluchtelingen vanuit Amsterdam naar Leiden, waar ze het een stuk langer uithielden. Ze zouden hier elf jaar zouden verblijven.

Rembrandt had geluk dat hij juist in deze periode kon opgroeien. Hij was het negende kind van een welgesteld gezin en groeide op in relatief welvarende omstandigheden. En dan ook nog eens net in de periode dat de 12-jarige wapenstilstand van de 80-jarige oorlog plaatsvond. Hij kon zich dus in vrijheid ontplooien.

De Engelse vluchtelingen hadden het zwaarder. Ze vonden de Nederlandse samenleving te libertijns, en economisch gezien hadden ze het moeilijk. Daarom besloot een groot deel van hen in 1620 naar de Nieuwe Wereld te vertrekken, op zoek naar nieuwe kansen, naar een plek die ze echt voor zichzelf konden bouwen.

Rembrandt was toen inmiddels 14, en werd in datzelfde jaar door zijn ouders ingeschreven bij de Universiteit van Leiden. Op zijn 14e al ja. Maar denk nu niet dat dit de aanzet was voor een grootse en meeslepende carrière in de wetenschap; want bij dat inschrijven bij de universiteit is het zo ongeveer gebleven: Rembrandt wist op zijn 14e namelijk al een tijdje wat zijn toekomstdroom was: hij wilde schilder worden. Dat was zijn toekomstdroom. Zoals de Engelse vluchtelingen de Nieuwe Wereld dus als toekomstdroom hadden.

Zowel Rembrandt als de pelgrims zetten rond 1620 koers naar die nieuwe toekomst. Rembrandt was inmiddels in de leer bij historieschilder Jacob van Swanenburgh, de pelgrims zetten via een kleine omweg voet aan boord van het nu beroemde schip de Mayflower.

Zowel de pelgrims als Rembrandt hadden op zich een mooi moment gekozen -of getroffen- om aan hun toekomst te bouwen: de gouden eeuw was net begonnen, dé bloeiperiode op het gebied van handel, wetenschap en kunsten. Het leverde gunstige omstandigheden op voor Rembrandt om zijn talent voor de schilderskunst te kunnen en laten ontplooien. En met succes. In de loop der jaren zou Rembrandt uitgroeien tot een gerenommeerd schilder. Hij maakte naast honderden schilderijen en etsen ook zo’n 2000 tekeningen. En dat leverde hem flink wat op: de gemiddelde prijs voor een schilderij van Rembrandt was 340 gulden. Dat terwijl een ambachtsman op zo’n 250 gulden zat. Per jaar. En dan was Rembrandt ook nog eens een slimme ondernemer, want leerling schilders moesten hem 100 gulden per jaar betalen, wat ook nog eens 2500 gulden op jaarbasis opleverde.

In het beloofde land Amerika troffen de pelgrims een wat minder fortuinlijk lot. Door ziekten overleed bijna de helft van de mensen die de reis met de Mayflower hadden doorstaan al voor het einde van de eerste winter. De pelgrims bouwden snel aan een nederzetting, maar honger werd een gevaarlijke vijand. Na de hongerwinter kregen ze echter hulp van de Wampanoag, een indianenstam die hen leerde hoe ze bepaalde gewassen moesten verbouwen in het nieuwe land. Dit was de redding voor de pelgrims. In het najaar hadden ze een goede oogst, waar ze uiteraard heel dankbaar voor waren. Althans, dat is wat er uit de overlevering over is gebleven, de gedachte dat in deze levensreddende oogst de oorsprong te vinden is van het fenomeen Thanksgiving. Ze zeggen altijd: never mess with a good story, maar de eerlijkheid gebied natuurlijk wel om te zeggen dat er bewijsmateriaal is dat er al in 1564, dus meer dan 50 jaar eerder, een Thanksgiving feest werd gevierd in de buurt van het huidige Jacksonville in Florida. En belangrijker nog, het 1621-feest was helemaal geen dankwoord vanuit het perspectief van de Pelgrims. Zoals zij het begrepen, was een dankzegging een plechtige viering, een ‘heilige dag’ gewijd aan aanbidding ter erkenning van een specifieke, buitengewone zegening van de Heer. Dat had dus niet zoveel met die oogst te maken. Maar, zoals gezegd: never mess with a good story! Zeker niet als Leiden hier linksom of rechtsom een rol in speelt!

Maar goed, ook na de initiële problemen die de pelgrims met de moeilijke reis naar Amerika en de harde hongerwinter ondervonden, werd het leven voor de groep weliswaar stabieler, maar bleef het toch zwaar. Ze hadden minder geluk dan bijvoorbeeld een groep pelgrims die pas in 1630 naar de Nieuwe Wereld zou afreizen, en het rijke Boston zou stichten. Nee, de reizigers die met de Mayflower mee waren gekomen hadden juist voortdurend te maken met economisch moeilijke omstandigheden. Ze konden een aardig bestaan opbouwen, maar de economische welvaart in bijvoorbeeld Boston, daar kwamen ze niet in de buurt. Misschien is dat ook wel de reden dat er veel informatie te vinden is over de reis naar Amerika en het moeilijke eerst jaar, maar relatief weinig over de vele decennia daarna, waarin het leven voor de meeste overlevers uit de groep maar een beetje voortkabbelde. In 1692 werden hun nederzettingen dan ook roemloos -toen althans- geabsorbeerd in de grotere entiteit van Massachusetts.

Hoewel ze economisch gezien wellicht wat minder fortuinlijk waren, hadden ze inmiddels echter wel de basis gelegd voor een rijke toekomstige geschiedenis van Amerika. Maar liefst negen Amerkaanse presidenten stammen af van de pelgrims: Grant, Coolidge, Adams, Quincy Adams, Taylor, Franklin Deleanor Roosevelt, Bush jr, Bush senior en zelfs Barack Obama. Dat waar de enige afstammeling van Rembrandt die in 1991 na langdurig onderzoek gevonden kon worden momenteel een loodgieter is, en die is dan niet eens een directe afstammeling van Rembrandt zelf, maar van zijn broer Adriaen, maar dat terzijde. Wat de grote namen die van de pelgrimfamilies afstemmen betreft zou je kunnen zeggen dat de pelgrims wellicht niet voor henzelf de grote kansen van de gouden eeuw hebben weten te verzilveren, maar dat ze die toekomst wel mogelijk hebben gemaakt voor talloze generaties na hen. En dat is hun nalatenschap.

Rembrandt intussen verging het in Nederland dus wat beter. Zijn werken verkochten goed, hij gaf geld uit als water, hij had veel status en aanzien en hij kon en wist zich als kunstenaar op fantastische wijze te ontwikkelen. Het leverde een lange lijst aan schilderijen op die nu als meesterwerken worden beschouwd, van het Joodse bruidje tot de Staalmeesters, van Titus aan zijn lezenaar tot De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp, -die laatste vind ik altijd een beetje eng, alsof je naar zo’n ziekenhuisdocumentaire zit te kijken waarin ze een open hart operatie uitvoeren. En dan is er natuurlijk zijn beroemdste werk, de Nachtwacht, die hij in 1642 schilderde, zodat de Amerikaanse president Barack Obama, nagezaat van de pelgrims, deze 372 jaar later zou kunnen bekijken. En zo is de cirkel met de pelgrims natuurlijk weer rond.

Even serieus: heel veel parallellen tussen de strijd van de pelgrims en de carriere van Rembrandt zijn er natuurlijk niet. Waar de pelgrims het eigenlijk voortdurend moeilijk hadden, heeft Rembrandt het relatief makkelijk gehad. Tot hij zichzelf voor de voeten ging lopen door teveel geld uit te geven, wat leidde tot een faillissement. Maar zelfs dát heeft zijn carriere uiteindelijk niet gebroken, hij is altijd gewoon doorgegaan met schilderen en tekenen. Zoals de pelgrims altijd doorgingen met leven en bouwen. Ze moesten wel. Iedereen moest wel. Iedereen moet wel. Ook nu geldt:, anno 2017 allemaal bouwen we aan een toekomstdroom. Voor de een is die ‘schilder worden’, voor de ander ‘het opbouwen van een bestaan in Amerika.’ En met die beide opties kún je dus ook heel erg beroemd worden. Ook honderden jaren later nog. Want niet alleen in Amerika, maar zelfs in Nederland, of in ieder geval Leiden, vieren we zoals vandaag Thanksgiving, geïnspireerd nota bene op Leidens Ontzet. Net zoals Rembrandt tot op de dag van vandaag wordt herdacht en bewonderd in zowel Amerika als Nederland, en ver daarbuiten.

De Gouden Eeuw heeft met de pelgrims en Rembrandt en tal van andere gebeurtenissen en personen veel moois voortgebracht. We associëren die tijd met groei en bloei. Met vooruitgang. Met het streven naar een betere toekomst, een tijd waarin mensen durfden te dromen. We kijken er vaak met gevoelens van nostalgie op terug. Soms zijn die terecht, de werken van Rembrandt zíjn immers toch mooi? Het verhaal van de pelgrims ís immers toch inspirerend geweest voor talloze generaties sinds het vertrek van de Mayflower?

Toch is het ook wel tricky, om niet te zeggen gevaarlijk om het verleden te romantiseren. Niet iedereen kijkt er hetzelfde op terug. Om een mooi voorbeeld te geven, neem de Nachtwacht. Volgens het Rembrandthuis is de Nachtwacht, en ik citeer: ‘een groepsportret van schutters. Dat waren weerbare mannen die, als de nood aan de man was, oproepbaar waren om de stad te verdedigen of oproeren te onderdrukken. Rembrandt koos voor een gedurfde compositie. De mannen zijn in volle actie, bezig zich te formeren. Door de wijze waarop Rembrandt de figuren heeft gerangschikt, is een grote levendigheid bereikt. Dat wordt versterkt door de in het oog springende werking van licht en donker. De schutters lijken uit een donkere poort in het volle licht te treden.’

Mooi verhaal, toch?

De Engelse krant The Guardian keek er na de heropening van het Rijksmuseum in 2014 echter met heel andere ogen naar. Ik citeer wederom: ‘Iedereen op het schilderij kijkt ergens anders naar en elke figuur is anders uitgelijnd. In plaats van discipline suggereert Rembrandt iets dat dichter bij chaos in de buurt komt. Het lijkt een beetje op de comedyserie Dad’s Army. Waarom wordt de Nachtwacht beschouwd als een nationaal symbool terwijl het de Nederlanders lijkt te bespotten als parttime soldaten en dwaze burgers?’ Einde citaat.

Kortom: wat voor de één wit is, is voor de ander zwart. Wat voor de pelgrims de redding betekende, de hulp van de Wampanoag, betekende voor een deel van die Wampanoag en voor tal van andere inheemse stammen juist het einde, bijvoorbeeld door vanuit Europa overgedragen ziektes.

De Gouden Eeuw moeten we dus ook kritisch bekijken, alleen al omdat dat lessen oplevert voor onze eigen 21e eeuw. Net als toen zijn er ook nu veel ontwikkelingen, veel innovaties, en is er sprake van meer migratie dan ooit, met alle positieve en negatieve gevolgen van dien. In Amerika is die discussie natuurlijk heel actueel, met Trump die een muur met Mexico wil bouwen om migranten buiten de deur te houden, en die een reisverbod voor mensen uit een aantal landen in wil stellen, terwijl er tegelijkertijd een enorme behoefte is aan innovatieve en goedkope arbeidskrachten. Dat bijt elkaar dus. Ben je nu welkom of niet? Krijg je nu kansen of niet? En grijp je die aan of niet? Krijg je de kans om aan een betere toekomst te bouwen?

Dat laatste, het krijgen van kansen, dat is misschien nog wel de belangrijkste link tussen Rembrandt en de pelgrims. Waar Rembrandt in 1606 het levenslicht zag en vanaf het begin die kans in de schoot geworpen kreeg én daadwerkelijk aangreep om zijn dromen waar te maken, namen de pelgrims in datzelfde jaar het heft in eigen hand om hún eigen toekomst te verbeteren, via Amsterdam en Leiden tot uiteindelijk het beloofde land, Amerika.

Wij hebben die kansen ook allemaal gehad. Zoals we hier in deze zaal bijeen zitten, weten we dat het leven soms heel zwaar kan zijn, maar dat we over het algemeen het geluk hebben om in Nederland geboren te zijn en om hier te mogen leven. Ook in Amerika heerst ondanks alle misere die je soms met name in het heartland van de de Verenigde Staten kunt vinden, bij de meeste mensen nog altijd de keiharde overtuiging dat iedereen in Amerika in staat is The American Dream te realiseren.

We zijn de pelgrims dankbaar voor het creëren van het fundament van de vrije wereld. En we zijn Rembrandt dankbaar voor zijn prachtige kunstwerken, wat de Guardian ook zegt. En dat op Thanksgiving Day. En zo is de cirkel wéér rond.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

FENOMENALE documentaire Jim and Andy

In 1999 kwam de film Man On The Moon uit, met Jim Carrey in de hoofdrol als de beroemde Amerikaanse komiek Andy Kaufman. Ik vind het tot de dag van vandaag een van de beste films die ik ooit heb gezien. Het is een krankzinnig verhaal, en Jim Carrey acteerde er waanzinnig goed in. Hij won er zelfs een Golden Globe voor. Voor iedereen die de film nog niet gezien heeft: ga kijken! Hij is tijdloos en weergaloos, en ontzettend vreemd. Vooral omdat het een waargebeurd verhaal is dat zo ongeloofwaardig is, dat je het je nauwelijks voor kunt stellen dat het echt zo gegaan is.

Nu, bijna twintig jaar later, is er iets geweldigs gebeurd: tijdens de opnames van de film blijkt er ook een cameraploeg (geleid door de voormalige vriendin van Andy Kaufman!!) rondgelopen te hebben die achter de schermen opnames maakte. Een soort ‘making of’. Die beelden lagen al die tijd te verstoffen. Nu zijn ze openbaar, in de Netflix documentaire Jim and Andy. Jim Carrey zelf blikt anno nu terug op de opnames, en er zijn veel beelden te zien van tijdens die opnames.

Echt, ik heb een aantal keer met open mond zitten kijken, of juist kei- en keihard lachend, in totale verbijstering over hóe geweldig Jim Carrey toen dus buiten de opnames om zijn rollen doorzette. Het is alsof je een film in een film zit te kijken. Het is echt fenomenaal, ik heb er bijna geen ander woord voor. Iedereen die Man On The Moon gekeken heeft MOET deze documentaire zien. Het is echt ge-wel-dig. Ik wil niet teveel spoilen, dus ga gewoon kijken en laat je verbazen.

Cijfer: een hele, hele dikke 10.

Posted in Films, Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

Journalistiek móet juist kritisch zijn op Trump (Joop.nl)

Het is inmiddels ruim een jaar geleden dat Donald Trump is gekozen tot president van Amerika. Dit was aanleiding voor veel media om terug te blikken, waarbij door een aantal commentatoren werd gesteld dat ‘de media’ veel te kritisch zijn over Trump. Ze zouden te negatief over hem zijn, en feitelijke en evenwichtige berichtgeving zou moeten prevaleren. Daar ben ik het mee eens. Maar dat zou mijns inziens juist betekenen dat journalisten misschien nog wel kritischer op Trump zouden moeten zijn dan ze nu zijn.

Zo wordt bijvoorbeeld gewezen op de resultaten die Trump geboekt zou hebben: Economische groei: 3 procent. Werkloosheid: 4,1 procent. Wall Street: op recordhoogte. Maar de economische groei is op kwartaalbasis al járen regelmatig 3 procent of zelfs hoger. De werkloosheid daalt ook al jaren: waar Obama 908.000 banen creëerde in zijn laatste vijf maanden, wist Trump er ‘slechts’ 863.000 bij te krijgen in zijn eerste vijf maanden. En Wall Street? De koeren gaan al 104 maanden omhoog, twaalf daarvan onder Trump.

Ook wordt gewezen naar oud-president Carter, die in een interview met de New York Times stelde dat de media ‘harder zijn voor Trump dan voor enig ander president’. Dat is in lijn van onderzoek van het Media Research Center dat stelt dat meer dan 90% van de berichtgeving over Trump negatief van toon is. Dat klopt, maar om dat nu als verwijt bij de media neer te leggen is te makkelijk. En simpelweg onjuist. Een bericht als ‘Trump’s steun onder Amerikaanse kiezers is lager dan elke andere president’ is inderdaad ‘negatief van toon’, maar wel een nieuwswaardig feit.

Er zijn twee redenen waarom media kritisch op Trump móeten zijn.

Ten eerste zijn ze negatief omdat Trump vaak dingen zegt die onjuist of misleidend zijn. In oktober onderzocht de Washington Post alle uitspraken die Trump in zijn toen eerste 263 dagen als president had gedaan. Ze kwamen op maar liefst 1318 uitspraken die misleidend of onjuist waren. Deze varieerden van ‘ik heb meer wetten ondertekend dan alle andere presidenten voor mij’ (het waren er 42, tegenover bijvoorbeeld de 228 van Eisenhower en 200 van Kennedy) tot ‘door 3 tot 5 miljoen illegaal uitgebrachte stemmen heb ik de popular vote verloren’ (hier is geen enkel bewijs voor).

Voorbeeldfunctie
Ook durf ik de stelling wel aan dat Trumps toon én beleid weldoordacht zouden moeten zijn, daar hij een zeer verantwoordelijke rol heeft als ‘leider van de vrije wereld’. Maar Trump weet nauwelijks iets over de issues waar hij ingrijpende besluiten over moet nemen en hij heeft niet de wil om te leren: hij herhaalt aangetoonde leugens doorlopend. Daarbij weet hij niet eens fatsoenlijk te spellen (covfefe, anybody?) of normale interpunctie en hoofd- of kleine letters te gebruiken.

Ten tweede mogen journalisten best kritisch zijn over wat Trump zegt en doet. Als je – bijvoorbeeld – Amerika uit het klimaatverdrag van Parijs wilt halen, terwijl de rest van de wereld juist maatregelen wil nemen, dan is kritiek daarop niet meer dan logisch. En nog wat anders: Politifact houdt al vanaf het begin van Trump’s presidentschap bij welke beloftes hij waar heeft gemaakt, en welke niet. Hun ‘Trump-O-Meter’ staat op 8% wat betreft gerealiseerde beloftes. Hij krijgt dus ook weinig voor elkaar. Dat kun je het congres verwijten, zoals veel Trump-aanhangers doen, maar Trump krijgt het dus simpelweg niet voor elkaar.

Het wordt ‘de linkse media’ vaak verweten dat ze ten onrechte stellen dat de Republikeinse Partij door de uitspraken en handelswijze van Trump op instorten zou staan, terwijl ze nu in veel staten een grote meerderheid hebben. Maar tussentijdse verkiezingen vorige week lieten zien dat de Republikeinen wel degelijk onder druk staan: in Virginia wonnen de Democraten met een grotere voorsprong dan velen verwacht hadden. In de peilingen is Trumps ‘approval rating’ gedaald van 45% na zijn aantreden naar minder dan 38% nu. Lager dan welke president ook in dit stadium van het presidentschap. Dat heeft grote gevolgen gehad in veel tussentijdse verkiezingen.

Tot slot is er ook nog het verwijt aan de media dat ze kritisch zijn op Trump, terwijl Hillary Clinton overal maar mee weg komt. Dit terwijl Clinton vanwege de negatieve berichtgeving in de media over haar het presidentschap wellicht juist is misgelopen (het FBI-onderzoek naar ‘emailgate’). Clinton verdient heus ook kritiek, maar ze is niet de president van Amerika. Dat is Trump. En die mag en moet onder een permanent vergrootglas van de journalistiek liggen.

Alleen al gezien de gemiddeld vijf keer per dag dat Trump zaken zegt die misleidend of onjuist zijn, mag dat vergrootglas zelfs nog wel sterker zijn dan het nu al is.

Posted in Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , | Leave a comment

Two rooms for rent in Rotterdam city center (near central station)

Two rooms AVAILABLE FROM JANUARY 2018 or per FEBRUARY (the latter is preferred, but start date Jan 7 is possible as well).

There is place for two more people in this fully furnished house with backyard. Walking distance to Rotterdam CS. The apartment has 3 bedrooms, one is already rented, two places are still  available in this 145m2 large house with backyard. This offer is for ONE person per room (not everybody is reading this ad carefully enough I guess). Details about the rooms can be find below.

You will share the bathroom, kitchen, two toilets (one upstairs, one downstairs), backyard, shed, cloakroom and living room with the 3 of you. The downstairs area with the living room, cloakroom, toilet and kitchen is about 70m2 in total, the backyard is about 70m2 as well. The living room has a couch, a tv cabinet and two built-in closets. The dining room has another two built-in closets, a 6 person table and 6 seats. The kitchen has an oven, a microwave, a dishwasher, cutlery, pots, pans, glasses, fridge, freezer, plates; all the basic stuff you will need. In the bathroom there are both a laundry machine AND a dryer! Towels included as well. One washing basket available in the bathroom.

There are two parking permits available, which provide on street parking (almost always space available right in front of the house). The first one to ask for a permit pays 66 EUR a year, the second person has bad luck: for him or her it’s 132 EUR a year. Permits can be obtained at the city hall, through a website (I will explain if you need one). No permit? Parking is free on Sundays and on weekdays after 18:00. There is also a charger for electric cars in front of the door.

There are two toilets, one upstairs and one downstairs. The bathroom has both a shower (separate) ánd a bathtub. The location of the house is more than perfect: only a 5 minute walk to Rotterdam Central Station.
In the backyard there is a 12m2 shed, really big. Lots of storage space. There is also garden furniture (4 seats and a table).

Please be aware. This is our house, not just some rental apartment. It was completely renovated a few years ago (new bathroom, new toilet, new walls, new ceilings, new wiring, new floors, new kitchen, new outer wall, new backyard, new everything basically, except the basement where you can’t store stuff because it’s too damp). We will be away ourselves for some time, therefore we rent it out. People who want to rent a room are expected to take really good care of it. Quiet, clean and responsible people (we have neighbours too) are therefore preferred. And you will need to take care of the backyard as well. The planted area is small, it will only take about half an hour per month.

Supermarkets are within walking distance (two), as well as a nightshop (one). The zoo is within walking distance as well (yes, there are lions, elephants and icebears within 500 meters from your room). 🙂
There is also a nightshop nearby, and Rotterdam Central Station (trains, buses, metro, trams) is about a 5 minute walk, in one straight line from the house. In front of the house are two soccer fields, and a basketball field. Indoor swimming pool and bowling ally are a 2 minute walk from the house (behind the soccer field). A track and field running course is a two minute walk away as well. There are many schools, daycare facilities, and international schools within walking distance from the house!

Room 1: double bed / couch
– 2 clothing closets
– WiFi
– 16m2
– hometrainer
– set of sheets, pillow and blankets
– Analogue tv connection
This room is 735 EUR, including gas/taxes/water/light/internet/tv-connection/forementioned furniture.
Registration at city hall IS possible!

Rooms 2 and 3 (you get BOTH rooms, but it’s only for one person!):
Room 2: single bed
– Closet
– Small table
– WiFi
– 9m2
– set of sheets, pillow and blankets
– Analogue tv connection
Room 3: storage or work space
– Book closet
– WiFi
– 6m2
– TV (can be placed in your bedroom as well of course)
There is NO space in room 3 to sleep in, it’s meant to work in, and/or to store things in. You get both rooms, all for yourself, but it’s only for ONE person. You can not have a second person sleeping in the other room, simply because it’s not big enough.

The rooms are 595 EUR in total, including gas/taxes/water/light/internet/tv-connection/forementioned furniture.
Registration at city hall IS possible!

For information: please e-mail me at loc@ipimuu.org or send a message/call +31624524437.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Oproep: namenhulp gezocht…

OPROEP!
Wie helpt er mee brainstormen over een naam voor ons derde kindje? Het is heel moeilijk, als je kijkt aan welke criteria het moet voldoen. En extra gecompliceerd doordat we nog niet weten of het een jongen of een meisje wordt, dus namen gezocht voor beide opties…
Criteria:

– naam mag NIET beginnen met een K, G, T of D

– naam moet bij voorkeur Fries/Scandinavisch aandoen (net zoals Doke en Thule. Doke is Fries voor ‘volk van wolven’ en Thule betekent ‘Groenland’).

– naam moet zeldzaam zijn. Zowel Thule als Doke stonden in geen enkel namenboekje en komen in de Meertens namendatabank beide minder dan vijf keer voor. 

– bij voorkeur korte naam, eindigend op een ‘eh’ klank, eveneens dus net als Doke en Thule 

– bij voorkeur simpel te spellen (Maarten kwam met ‘Eyse’, wat een leuke naam is, maar lastig te spellen/schrijven/raden hoe je het spelt)
Mocht je een naam weten die bij de andere past maar toch voor geen meter aan bovenstaande wensen voldoet: roep ook maar gewoon. 🙂

Posted in Uncategorized | 30 Comments

Witte Weekblad – Interview met Kirsten Verdel, 21 juni 2017

Zwerftocht over de wereld
In actie voor de Alkeburcht

KAAG EN BRAASSEM – Kirsten Verdel heeft met de groten van deze aarde de handen geschud; of het nu voormalig Amerikaans president Barack Obama of voormalig president van de Sovjet Unie Michail Gorbatsjov is. Ook stond ze op de PvdA-lijst voor de Tweede Kamerverkiezingen, maar ze besloot andere paden te bewandelen. Het leidde haar tot een trektocht over de hele wereld; inmiddels heeft ze 65 landen bezocht. De hoogste tijd om te vragen: ,,Wie is Kirsten Verdel, die onlangs een groot deel van de bevolking van Roelofarendsveen wist te mobiliseren in de strijd voor het behoud van de Alkeburcht?”

PRO
Verdel (39) groeide op in Roelofarendsveen, maar kwam hier na tientallen jaren omzwervingen pas in januari van dit jaar weer wonen. Ze meldde zich aan als lid van PRO, omdat ze enthousiast was over de manier waarop deze partij aangaf om te gaan met inwonerparticipatie. ,,Maar met de discussie over de Alkeburcht werden de inwoners op geen enkele wijze serieus genomen. Ik vond het onvoorstelbaar: er waren zoveel ideeën en mogelijkheden om de Alkeburcht nog langer open te houden. Maar de meerderheid van de politici hier wilden geen enkel voorstel ook maar in overweging nemen.’

SPIJT
Ze begon haar werkzame leven bij XS4ALL, ging daarna door naar het Ministerie van Binnenlandse Zaken en werd PvdA-campagneleider bij de gemeenteraadsverkiezingen voor 2006 in Rotterdam. In 2007 kreeg ze de Canadese Sauvé Scholarship Beurs toegewezen, waarna ze gevraagd werd om actief te worden op het landelijke hoofdkwartier van de Democratische Partij in Amerika. Verdel kwam in 2012 op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen, maar ze trok zich daar van terug, toen bleek dat ze ‘slechts’ op de 48ste plek stond. Achteraf bleek, door de enorme verkiezingsoverwinning, dat Verdel hier wél mee in de Tweede Kamer zou zijn gekomen. Heeft ze er spijt van, dat ze zich indertijd heeft teruggetrokken? ,,In het begin wel, maar nu absoluut niet meer. Als ik was gekozen, had ik nooit mijn man leren kennen en had ik nu niet twee geweldige kinderen.”

OBAMA
Verdel schreef twee boeken: één over haar activiteiten tijdens de verkiezingscampagne van Obama en één boek over de ondergang van de DSB-Bank. Nog altijd is Verdel er van overtuigd, dat deze bank niet failliet had hoeven gaan. De toenmalige directeur Dirk Scheringa was een luis in de pels van de vier grote banken. ,,DSB had foute producten, maar de bank had niet failliet hoeven gaan. En daardoor werden nog veel meer mensen de dupe. DSB is bewust de afgrond ingeduwd en andere banken hadden daar baat bij: alle klanten van DSB moesten na het faillissement immers naar andere banken overstappen. En direct na het DSB-faillissement schoten de leenrentes omhoog en gingen de spaarrentes omlaag.”

WEESHUIS
Verdel is het meest trots op haar werk in een Chinees weeshuis. Wat ze daar zag, trok haar emotioneel zo aan, dat ze veel geld inzamelde, zodat veel van die kinderen geopereerd konden worden aan bijvoorbeeld een hazenlip. Hierdoor werden deze kinderen alsnog geadopteerd en wachtte hen een beter leven. Maar hoe kan het, dat Verdel zó actief is geweest en zoveel ervaring heeft opgedaan, maar nog niet is doorgestoten tot de top van de samenleving en de politieke wereld? ,,Politieke partijen hebben graag mensen op de lijst, die zich aan de fractiediscipline houden. Ze zitten niet te wachten op iemand die een eigen mening heeft. Er zijn weinig partijen die het aandurven om mensen met een eigenzinnig karakter neer te zetten.’

Door de jaren heen heeft Verdel veel ervaring opgedaan in de nationale en internationale politiek. Ze was spil in de (succesvolle) PvdA-verkiezingscampagne van 2006 en hielp Barack Obama met het behalen van diens eerste verkiezingsoverwinning. Als de politici hier zo slecht luisteren; wil Verdel dan niet haar eigen politieke partij (helpen) opzetten, of zich verkiesbaar stellen? Inderdaad heeft ze hier met meerdere mensen over gesproken. Drie lokale partijen hebben haar al gevraagd om zich aan te sluiten, maar Verdel houdt dit af. ,,Ik ga het de komende jaren echt niet doen. Ik wil dat mijn kinderen rustig opgroeien in dit dorp. In de afgelopen 25 jaar heb ik krankzinnig veel gedaan; nu wil ik er zijn voor mijn man, zoon en dochter.”

Joep Derksen

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Spam van elkedagietsleuks.nl

Sinds vier dagen krijg ik op drie verschillende mailadressen mails van elkedagietsleuks.nl. Pure spam, want ik heb me nergens voor aangemeld. Dus belde ik net met die club, om te vragen hoe ze aan mijn mailadressen kwamen. ‘U heeft zich vast toch ergens aangemeld met die adressen.’ Nee dus, want zeker een van de adressen is nog nóóit ergens publiekelijk ingevuld. ‘Nou, dan kunnen ze misschien gekocht zijn,’ vertelde de medewerker. ‘Oh, dat mag toch helemaal niet, want daar heb ik geen toestemming voor gegeven?’ ‘Dat mag wel hoor.’

Niet dus. Afijn, daarna vroeg hij om welke adressen het ging. Geen van de drie bleek in hun systeem te staan. Ra ra ra. En de mails kwamen toch écht wel vanaf elkedagietsleuks.nl, zo bleek ook uit de headers. Dus of hij liegt, of is incompetent.

In ieder geval: foute boel dus, dat elkedagietsleuks.nl. Kwam op een paar klachtensites ook al veel klachten tegen over hetzij spam, hetzij nep- -of niet geleverde producten door deze site.

Just so you know.

Verder natuurlijk spam gerapporteerd. Irritant dit.

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

De beste tv-serie van dit moment. By far. 

Hier dé tv-tip van het jaar. Dacht je dat Better Call Saul, Breaking Bad, House of Cards, The Walking Dead etc leuk waren? Klopt!!!! 

Maarrrr… dé beste serie die nu op tv is, is The Leftovers. Seizoen 1 was redelijk, maar seizoen 2 is fe-no-me-naal. Totaal andere tv dan je gewend bent. En een mindboggling verhaal. Mijn tip: lees er niets over, maar ga gewoon kijken. Als je seizoen 1 onverhoopt niet zo geweldig vindt: blijf kijken. Want seizoen 2 is zó buitenaards goed, van de eerste tot de laatste seconde, dat je het niet eens fatsoenlijk kunt beschrijven. 

Het derde en laatste seizoen is gisteren begonnen. En ik ben weer blown away. Helaas maar acht afleveringen dit laatste seizoen. Ik kan niet wachten op de volgende aflevering. En ik ben ongelooflijk benieuwd wat jullie er van vinden. Het is oa te zien op HBO, bijv via Ziggo XL.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Fully furnished apartment for rent in Rotterdam center – including private parking!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAApartment for rent per September 1st, 2018. It’s a modern and bright 2-room (1 bedroom, 1 living room) apartment right in the heart of Rotterdam city center. It’s perfect for one person, or for a couple. Address: Vondelweg 51. Minimum rental period is 3 months. There is no maximum period.

Price: 1300 EUR per month excl. g/w/l/t, 1400 EUR incl. all
Included: internet, television, fridge, laundry machine, laundry dryer, microwave, FREE car parking on premises, double bed, couch, tables, (design) chairs, closets, bookcase, cutlery.

For viewing or questions, call 0624-524437 (Kirsten) or mail.

Information
Very well maintained 2-room apartment on the 3rd floor (elevator available). The apartment building is located in the city center of Rotterdam. Shops, public transportation and nightlife are all reachable on foot. A free private parking spot can be found at the back of the building, which is unique for the city center of Rotterdam.

Layout:
Entrance at ground level with closed porch, doorbells, mailbox and entry to staircase and elevator. Storage room and parking spot both reachable from the ground level entrance. The storage room is approximately 6m3. There is also a locked bicycle parking space available as well.

3rd floor: Entrance,enclosed porch, spacy closet, hallway, modern toilet with fountain, bright through lounge livingroom (9.60 x 3.80). Partially closed kitchen, renovated in 2007. Bedroom (4.00 x 3.60) with access to balcony (4.10 x 1.05) situated on the south/east. Modern bathroom with shower and washbasin.

Details:
Roof renewal of the complex in 2016.
Bathroom renovated in 2013.
The apartment received double-glazed windows in 2012 on both sides.
New windows in bedroom in 2012.
Private parking behind the building.
Separate storage room on ground level (6m3).
Heating through district heating.
Electrical blinds at the back of the apartment.
Nice neighbours included!

Total living area approx. 75m2.

Volume: circa 185 m³.

Attention: FREE car parking included!

Other things you should know:
Supermarket (Albert Heijn) on the corner of the street, a 30 second walk.
Central Station is a 5 minute bike ride.
City center (Meent/Coolsingel) is a 1 minute walk.
Closed off cycle shed available.
Kitchen, bathroom and toilet renovated in 2006. New floors, wallpaper and ceiling plaster were added then as well.

Some of the furniture below (like the book closet) will be moved out of the house, but the above mentioned things like the couch, table/chairs, bed etc will all stay!)

“>

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

Hoe Harry van Bommel vandaag viral ging #vandaaggingik10minuten

Harry van Bommel ging vandaag viral op Twitter, dankzij een wat ongelukkige tweet:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De reacties lieten bepaald niet lang op zich wachten: #harryvanbommel #harryvbommel #harry

@Rbaruch Vandaag heb ik tien minuten m’n mond gehouden om te voelen hoe het is om in Noord-Korea te wonen.

@Rabaruch Vandaag ben ik tien minuten langer in bed blijven liggen om te ervaren hoe het is om narcolepsie te hebben.

@locuta Vandaag heb ik 10 minuten niets gedaan achter mijn bureau om te beleven hoe een werkloze zich voelt.

@marktraa Vandaag heb ik tien minuten geen vlees gegeten om te beleven hoe een vegetariër zich voelt.

@ingevanwolferen Vandaag heb ik 10 minuten hardgelopen om te ervaren hoe het is om een marathon te lopen.

@dokterbertho Vandaag heb ik 10 min. met een net sinaasappels onder mijn trui gelopen om te weten hoe een hoogzwangere zich voelt.

@benvanbakel Vandaag heb ik in 10 minuten een glas water leeggedronken om te ervaren hoe slachtoffers van waterboarding zich voelen.

@vnnbrg Vandaag heb ik 10 minuten niet gegeten om te beleven wat slachtoffers van hongersnood voelen.

@yorickdupon Vandaag heb ik 10 minuten geen geld uitgegeven om te beleven wat arme mensen voelen.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Met zijn drieën twee stemmen uitgebracht

‘Mag je met twee personen in een stemhokje? Nee? Dan gaan we wel met zijn drieën.’

PvdA vanwege het belang van de sociaal-democratie, D66 vanwege het belang van milieu en klimaat. 

Thule vond stemmen niet zo leuk zoals je ziet. 😉

Posted in Uncategorized | Leave a comment

PARTIJEN MOETEN CREATIEF ZIJN IN HUN STRIJD OM DE KIEZER

Dit stuk stond maandag in de Telegraaf (31-01-2017). In de laatste twee alinea’s kom ik aan het woord:

Campagne zonder geld is kansloos
Met het enorme aanbod aan politieke partijen is opvallen noodzakelijk. Het inschakelen van reclamebureaus ligt daarbij voor de hand. Maar marketing is duur, terwijl Nederlandse partijen betrekkelijk arm zijn. Creativiteit om in de media te komen is dus onmisbaar. Zeker voor de nieuwkomers die hopen op een zeteltje in het parlement.
De brief van VVD-lijsttrekker Rutte in de landelijke dagbladen maakte vorige week de tongen los. Het zag er volgens velen goed uit. De boodschap ’doe normaal of ga weg’ was helder, het droeg het leiderschap van de premier uit en stak met het moreel appèl concurrenten CDA en PVV de loef af. „In technische zin heel goed”, analyseert Erik van Bruggen van campagnebureau BKB.

Volgens hem voert de VVD misschien wel de meest professionele campagne van het moment. „Je ziet dat er een team achter zit dat het snapt.” Wel jammer dat de opzet mislukte, zegt campagnestrateeg Kay van de Linde. „Geeft de VVD tonnen uit om zich als moraalpartij te positioneren, zitten ze nog dezelfde week met een liegende minister.”

De liberalen doen schimmig over het reclamebureau achter de campagne. Niks zeggen over strategie, is het devies van campagnemanager Bas Erlings. „Voor je het weet, krijg ik alleen nog maar telefoontjes over de strategie in plaats van over de inhoud.” Hij wil na enig aandringen wel toegeven dat de partij voor campagne-uitingen gebruikmaakt van reclamebureau XXS, bekend van spotjes voor Hema, Mercedes, Basic Fit en Dirk van den Broek.
Partij van de straat

Door het bureau onderscheidde de VVD zich vanaf 2010 met verkiezingsposters met onderstreepte stellingen als ’Wie hard werkt verdient beter’ en ’Auto’s veroorzaken geen files, slecht beleid wel’. Doel was destijds de VVD te positioneren als ’partij van de straat met beschaafde afstand van de gevestigde orde’. Die missie geldt nog steeds, al is daar in de partijtop ook weerstand tegen. Zo zou partijprominent Ben Verwaayen meer het premierwaardige van de partij willen uitdragen.

Het luistert nauw met wie je in zee gaat, erkent CDA-campagneleider Hans Janssens. De partij koos bewust voor Joe Public, een wat kleiner bureau dat ook verzekeraar Ohra, Gamma, PostNL en Amstel als klanten heeft en daarvoor warme, knusse spots maakt. „We hebben daar een paar gesprekken gevoerd en daaruit bleek dat ze het gevoel snappen dat het CDA wil uitdragen. De partij wil deze campagne drie waarden uitdragen: toekomstperspectief, familiewaarden en rentmeesterschap. Ze kwamen samen in de slogan ’voor het land dat je wilt doorgeven’.”

Het bureau heeft vooral de tv-spot voor z’n rekening genomen. De poster, folder, ledenblad en sociale media doen de eigen mensen. De partij heeft 1,5 miljoen euro in de campagnekas.

Strakke campagne
Toch hoef je geen grote partij te zijn om strak campagne te voeren, vindt Van Bruggen. „Kijk maar naar GroenLinks.” De partij heeft 500.000 euro in de campagnekas plus 170.000 euro aan donaties. GroenLinks kan er een vormgever en een filmmaker van in dienst nemen. Ook maakt de partij gebruik van Blue State Digital, het campagnebureau dat met digitale strategie ook Obama terzijde stond. De partij voert via sociale media een ’grassroots- campagne’, waarbij potentiële kiezers de boodschap eerder via vrienden dan van bovenaf krijgen aangereikt.

Omdat het kabinet niet tussentijds is gevallen, hebben de partijen langer kunnen sparen. De PVV heeft echter nog steeds amper geld. De partij heeft namelijk geen leden en mist daardoor miljoenen aan subsidie. „En we hebben ook geen miljonairs in de achterban”, zegt Kamerlid Fleur Agema. „Geert is ons reclamebureau.”
Als reclamemaker voor zijn partij boert de blonde leider goed. Zijn tactiek: schaarste creëren, niet bij elk programma aanschuiven, niet overal op reageren. Zijn statements leveren daardoor bijna altijd nieuws op – gratis reclame. De filmpjes met boodschappen van Wilders, hoe amateuristisch soms ook, vinden hun weg gemakkelijk via de sociale media.

De SP werkt al sinds 2005 met Thonik, een grafisch ontwerpbureau dat ook klussen deed voor dagblad NRC en omroep VPRO en waarvan de ontwerpers verklaarde socialisten zijn. Ze doen de spotjes, de posters, sowieso de hele huisstijl van de partij. In 2012 gaf de SP 1,6 miljoen euro uit aan de verkiezingen. Nu is ’de munitie vergelijkbaar’, zegt partijvoorzitter Ron Meyer. De SP is door de afdrachtregeling de rijkste partij van Nederland, met meer dan 10 miljoen euro in kas. Dat je hiermee al rijk bent, zegt genoeg, merkt Van de Linde op. „Nederlandse partijen zijn arm, zeker in vergelijking met de VS.”

Knullig
Daardoor zijn campagnes Nederland ook tamelijk knullig, vindt Kirsten
Verdel, medewerker van de Obama-campagne in 2008. Maar je kunt arm zijn,
als je de beschikbare middelen ook nog eens verkeerd inzet, wordt je campagne
wel erg pover. „Flyeren op een markt, ballonnen uitdelen in een winkelstraat:
het helpt niks en en toch doet iedereen het nog. De campagnetechnieken uit de
VS worden hier wel toegepast, maar altijd halfslachtig.”

In de VS weten de partijen van 300 miljoen kiezers duizend kenmerken. „Niet
alleen of ze een auto hebben en wat ze de vorige keer hebben gestemd, maar
ook of ze vrienden hebben die hun stem nog niet hebben bepaald. Vervolgens
moet je langs de deuren om die mensen te overtuigen hun vrienden over te
halen op je te stemmen.” Natuurlijk: Nederland gaat terughoudender om met
persoonsgegevens. „Maar ook hier zijn genoeg data beschikbaar. Alleen
worden die onvoldoende gebruikt. Daar is niet alleen geld voor nodig, maar
vooral creativiteit.”

Posted in In de media, Politiek | Tagged , , , , | Leave a comment

Oma Verdel overleden

Vanmorgen is mijn oma begraven. Ze overleed afgelopen zaterdagochtend op 99-jarige leeftijd. Op 5 april zou ze 100 zijn geworden. ‘Het is goed zo’ stond er op de overlijdensadvertentie in de krant, en op de rouwkaart. En dat is het ook, want ze was weliswaar tot het laatste moment nog helemaal helder van geest, maar ze kon nauwelijks meer lopen, nauwelijks meer zien en nauwelijks meer horen. Dan word je wereld wel heel klein. En dan begrijp je de wens om niet meer te willen leven ook.

Maar het blijft toch je oma.

Bij de uitvaart vanmorgen werd haar levensgeschiedenis kort verhaald. Theodora Johanna Verdel-Van Beek werd in 1917 geboren, roepnaam Dora. Toen ze anderhalf jaar oud was overleed haar moeder, aan de Spaanse griep. Ze trouwde met Jan Verdel en kreeg maar liefst tien kinderen: Jan (mijn vader), Jos, Joke, Herman, Hans, Theo, Kitty, Ben, Dorothé en Mary. Mary was de jongste, zij overleed enkele jaren geleden. De rest heeft ze al die tijd mee mogen maken. Opa overleed een half jaar na hun 60-jarig huwelijk, in 2004.

In 2015, toen ze 98 werd, was er een groot feest. De hele familie was er. We maakten foto’s, met de kinderen, met de kleinkinderen, en met de achterkleinkinderen.

Er waren 26 achterkleinkinderen. Tot afgelopen week. Nadat oma anderhalve week geleden -toen het eigenlijk prima met haar ging- last kreeg van haar buik, ging ze ineens snel achteruit. Het werd al snel duidelijk dat het ook niet meer beter zou worden. Een paar dagen later beviel een van mijn nichtjes van haar zoontje. Weken te vroeg, maar op tijd om direct vanuit het ziekenhuis nog bij oma langs te gaan. Het leverde het laatste mooie moment op. En het is gelukkig nog vastgelegd op foto ook.

Nog weer enkele dagen later zag ik oma voor het laatst. Ze had net een slaapmiddel gekregen en het was de laatste keer dat ik haar zag.

Oma, ik zal je vreselijk missen.


Posted in Uncategorized | Tagged , , | 1 Comment

Hoogte- en dieptepunten van 2016

Voor de twaalfde keer blik ik op mijn blog op 31 december terug op mijn jaar. Ik begon het jaar ziek. Hoofdpijn, griep, algehele malaise. Iedereen klaagt aan het eind van dit jaar zo over 2016, maar ik deed dat in het begin al hoor. Maar goed, het ziek zijn had bij mij wel een leuke reden: het had er veel mee te maken dat ik acht maanden zwanger was toen 2016 begon. Het werd wel een slow start, want dat ziek zijn duurde een dikke week, waardoor ook het jaarlijkse ex-XS4ALL-etentje voor mij een beetje in het water viel. En toen kwam het nieuws dat David Bowie was overleden. Niet veel later viel Thule hard op haar hoofd (megabult) en raakte ik mijn autosleutel kwijt.

Rond 19 januari keerde het tij. In mijn aantekeningen van toen staat nota bene dat ik in mijn jaaroverzicht moet zetten hoe geweldig KNMV wel niet is, mijn motorverzekeraar: ze lieten die 19e januari namelijk weten de volledige 1255 euro schade aan mijn motor door een poging tot diefstal te vergoeden. Daar heb je tenminste wat aan. En een paar dagen later vond een logé ineens mijn autosleutel terug. Hoezee (een half jaar later zou ik mijn autosleutel nog een keer kwijtraken, maar ook die keer werd hij terug gevonden: door zwembadpersoneel)!

Toen werd het 1 februari. Met Geert en Thule stond ik bij de kassa in de AH toen ik een wat vervelend gevoel kreeg. Het leek een beetje op een wee. Thuis toch maar even de verloskundige gebeld. Die zei: ‘nu naar het ziekenhuis’. Afijn: een uur en tien minuten na dat ‘vervelende gevoel’ liep ik een aantal trappen op in het ziekenhuis, waarbij ik na elke tien treden een wee kreeg, en nog eens een 20 minuten later was zoontje Doke er! Hoera!

De weken er na stonden in het teken van herstel, kraambezoek en andere felicitaties. Net als bij Thule’s geboorte was ook nu Ruud Lubbers weer een van de eersten die belde om te feliciteren. Stiekem toch wel grappig dat je door een oud-premier welkom wordt geheten op deze planeet. Bij ons inmiddels traditie dus.

En tegen maart begon ik ook weer langzaam met ‘normale’ dingen. Zoals een lezing geven over Bernie Sanders in Arnhem. Want ja: 2016 was ook verkiezingsjaar in Amerika, dus daar kreeg ik het in de loop van het jaar steeds drukker mee. Lezingen over de presidentsverkiezingen (van Hillary tot Trump en van Obama tot Sanders dus) bij tal van bedrijven, scholen, non-profits en overheden en veel media-optredens. bij onder andere Radio 1, PAUW en RTL Z.

‘Allemaal leuk en aardig intussen dat Doke er is, maar ik wil ook aandacht’, zo liet Thule duidelijk blijken. Dus togen we dit jaar ook talloze malen naar kinderspeeltuinen als Ballorig, Monkey Town en Plaswijckpark. Andere uitjes zoals Blijdorp, bowlingbaan en vele zwembaden werden eveneens gearrangeerd, de tijd verstreek, en zo speelde Doke al kruipend tegen het eind van dit jaar vrolijk mee met zijn grote zus.

Maar voor die tijd deden we meer leuke dingen. In april een weekendje Sauerland. Doke’s eerste sneeuw! Waar we overigens flink naar moesten zoeken in april: alleen de opgespoten sneeuw voor de skihellingen lag er nog zeg maar.. Veel vakantie was er niet: een weekendje Tropical Islands bij Berlijn, en een dag of tien op campings bij de Beekse Bergen en de Droomgaard, en nog een paar verdwaalde korte weekendjes.

Thule groeide als kool dit jaar. Ze leerde trampolinespringen, ze leerde veel woordjes en ze is inmiddels met korte zinnen bezig, zoals de kaskraker: ’neehee, mama kan niet dansen’. Ook leerde ze om Doke kusjes te geven, maar helaas leerde ze ook dat je kleine broertjes best makkelijk weg kunt duwen als ze lastig zijn. Foei! Oh ja, dat leerde ze dus ook: in de hoek staan. En ze leerde Doke’s naam zeggen. Na zes maanden. Tot die tijd was het ‘Koke’. Eind april zei ze ook haar eigen naam voor het eerst. Klonk als ‘Thoele’. Tegenwoordig is het ‘Thune’. Ze komt er wel. 🙂

Er waren ook later in het jaar weer duffe dipjes en ronduit deprimerende gebeurtenissen. Zoals een lekkage door een verstopte dakgoot. Of die week dat ik bij de IKEA achteruit reed tegen een auto. Mijn schuld. En dat in diezelfde week Geert te horen kreeg dat hij geen vast contract zou krijgen omdat het Deense hoofdkantoor van zijn werkgever wilde saneren. Na eindeloos en vooral vruchteloos proberen om via een uitzendbureau of payrollbedrijf toch in dienst te kunnen blijven, schakelden we over naar het zoeken naar een nieuwe baan. Net toen dat geregeld leek, kon Geert alsnog via een uitzendbureau in vaste dienst (!) weer bij zijn oude werkgever aan de slag. Een geluk na een (stressvol) ongeluk!

En over werk gesproken: eind mei liep mijn zwangerschapsverlof af en ging ik weer aan de slag. Het blijft raar voelen: twee hele kleine kindjes hebben en dan het grootste deel van de dag weg zijn. Wat hebben we dat als maatschappij toch eigenlijk raar geregeld.

Eén van de dieptepunten van dit jaar (Trump’s verkiezing) viel samen met één van mijn hoogtepunten: ik ging op een heuse Theatertour, samen met o.a. Ferry Mingelen en Charles Groenhuijsen stond ik onder andere in het Chassé Theater en het Oude Luxor. Het mooiste was het echter in de verkiezingsweek zelf: op één van die dagen trad ik eerst op voor 20 man in Tilburg met een verhaal over hoe Amerikaanse verkiezingscampagnes georganiseerd zijn, en een paar uur later stond ik met een lezing voor meer dan 1000 mensen in de Pieterskerk in Leiden. Dat was mooi.

Wat ook mooi was, was het moment waarop zowel Doke als Thule ineens allebei de hele nacht doorsliepen. 2016 was dus ook het jaar waarin het woord ‘nachtrust’ langzaam weer wat betekenis kreeg.

Wat we ook erg veel deden dit jaar was huizen kijken. Heel veel huizen kijken. In De Lier, in Moordrecht, in Den Haag, in Pijnacker, maar vooral in Roelofarendsveen en omgeving. En daar kochten we begin september uiteindelijk een nieuw huis. 27 december zou de overdracht zijn, dus juist aan het einde van het jaar was het ineens verschrikkelijk druk met verhuizen, werken, klussen, voor de kinderen zorgen en de feestdagen vieren. Daar zijn we nog niet mee klaar: oud en nieuw moet vanavond nog even gevierd worden en 7 januari gaan we pas écht over, dus het is een ‘2016 plus’ zeg maar.

Afijn, al met al geen heel spannend jaar qua gekke dingen doen (zeker niet als je het vergelijkt met eerdere jaren, zie hieronder), maar het belangrijkste voor mij was om gewoon te kunnen genieten van Geert, Thule en Doke. En dat lukt prima!

Hieronder zoals elk jaar het lijstje hoogte- en dieptepunten van 2016. De jaaroverzichten van voorgaande jaren kun je vinden door hier te klikken: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 20132014 en 2015.

In 2016 bezochte landen
01. Duitsland (Sauerland, Tropical Islands)
02. Nederland

Beste films
Arrival
The Revenant

Slechtste film
Eye In The Sky

Beste Acteur
Niemand die me per se opviel

Beste album
David Bowie – Blackstar

Boek
Maarten Reijnders – Complotdenkers

Sport
Niks. Echt, niks. Ik schaam me dood.

Eten
Volle melk

TV
Better Call Saul
West World
Black Mirror
Narcos
The Walking Dead

Hoogtepunten
Doke geboren
Verhuisd naar Roelofarendsveen
Eigen theatertour
Huwelijk Elly en Henny
Bona reünie
Thule die de 180 treden van De Trap bij het Groothandelsgebouw op liep

Dieptepunten
David Bowie overleden
Trump
Veel klimaatextremen

Woord van het jaar
Koke

Things I thought I’d never do
Vinzwemmen kijken
Hypotheek afbetalen
Een 0- en 1-jarige meenemen naar een festival (DVGV)
Kinderbedje kopen van een handweigerende moslim (‘niks persoonlijks, mag niet van mijn religie’)
Niet stemmen (Oekraïne referendum)
Een heel jaar he-le-maal niets aan sport doen (nul, nada)
Matthijs van Nieuwkerk spelen door een DWDD-achtige tafel voor te zitten
In het theater staan, in een tour nota bene!
Keynote speaker zijn voor 1000 man in de Pieterskerk in Leiden
10 maanden oud zoontje de trap helemaal op laten klimmen

Man van het jaar
Doke

Wetenschapper van het jaar
Neil deGrasse Tyson

Dagen van het jaar
1 februari (Doke geboren)
28 juli (2 jaar getrouwd)
12 augustus (Thule 2 jaar oud)
14 november (Thule zegt voor het eerst ‘ik’)
27 december (Sleuteloverdracht voor ons nieuwe huis)

Media-optredens
Onder andere: Radio 2, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Radio 1, Radio 1, Radio 1, Radio 1, PAUW, Joop, RTL Z, RTL Z, Radio 1, Joop, Joop, Open Rotterdam, Van Liempt Live, Radio Rijnmond, WNL, Wereldstad Radio Amsterdam, Studio040, Dagblad van het Noorden, AD.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

14 films in de bioscoop in 2016

Voor het elfde jaar op rij houd ik bij hoeveel en welke films ik in de bioscoop heb gezien. Dit jaar werden het er slechts 14, een nieuw dieptepunt. In andere jaren zag ik véél meer films in de bioscoop. Hier de hele lijst:
2015 – 23 films
2014 – 37 films
2013 – 58 films
2012 – 78 films
2011 – 150 films
2010 – 58 films
2009 – 47 films
2008 – 143 films
2007 – 100 films
2006 – 61 films (helaas geen overzicht meer van)

Mijn excuus voor het lage aantal dit jaar heet Doke. Gecombineerd met zijn zusje Thule is dat een van de voornaamste redenen dat ik er gewoon minder aan toe kom om naar de bioscoop te gaan.

Maar: er is een reden die minstens net zo belangrijk is als het gaat om de vraag waarom ik zo weinig films zag: er komen gewoon steeds minder goede films uit. Net zoals vorig jaar is er steeds meer standaard fluff in de bioscoop: standaard plots, standaard plot twists, uitgekauwde re-runs, remakes, delen 18 en 19 van filmseries, voorspelbare Hollywood bagger, goedkope Nederlandse troep: er komt gewoon steeds meer zooi uit. En die probeer ik te vermijden. Er zijn dus meer dan genoeg weken geweest waarin ik wél tijd had om te gaan, maar simpelweg niks goed genoeg vond om er mijn tijd aan te willen besteden.

En dus zag ik maar 14 films. En die hebben dan ook nog eens de pech dat ik al zoveel gezien heb, dat ik ook nog eens steeds kritischer word. Het hoogste cijfer dit jaar is dus een 7. Dat is ook een dieptepunt. Vroeger gaf ik nog tienen. Toen negens. Toen achten. En nu is zelfs dat al moeilijk. Of zelfs onhaalbaar dit jaar. Voor series is dat overigens anders, maar dat zien jullie wel terug in mijn jaaroverzicht van 2016, de andere blog posting van eind dit jaar!

7 Fantastic Beasts And Where To Find Them
7 The Revenant
7 Absolutely Fabulous: The Movie
7 Arrival
7 The Big Short
6 The Jungle Book
6 Star Trek Beyond
6 Jason Bourne
6 Lo and Behold
6 Nocturnal Animals
6 Star Wars Rogue One
5 La La Land
5 Eye In The Sky
5 The Hateful Eight

Posted in Uncategorized | Leave a comment