Ik ben weer zwanger!

Jaja, Thule krijgt een broertje of zusje, zo rond eind januari 2016! We hebben het lang geheim gehouden, want we wilden het nieuws graag op Thule’s verjaardag (gisteren) aan de wederzijdse families melden. Intussen ben ik dus al 3,5 maand zwanger. De zwangerschap verloopt minder heftig dan de vorige: nog wel misselijk, maar niet zo extreem als de vorige keer. Ach ja!

Geert is er blij mee, ik ben er blij mee, en ons kleine kaboutertje weet nog niet wat een mening überhaupt is, maar zij is er vast ook blij mee. Ze kan er in ieder geval om lachen, zoals jullie zien.

Ideeën voor een leuke jongens- of meisjesnaam die past bij Thule zijn welkom. Dat wordt misschien nog de lastigste uitdaging het komende half jaar. :)

kabouter2

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

Crowdfunding platforms in Nederland – met welke in zee gaan?

In 2008 wist ik nog spaargeld vast te zetten tegen een rente van maar liefst 5,25%, bij diverse banken die onder het depositogarantiestelsel vielen. Maar sindsdien is het alleen maar downhill gegaan. Letterlijk, want sinds die tijd is er geen één bank geweest die de spaarrente heeft verhoogd. Sterker nog, hij is nog steeds verder omlaag te gaan. Bij de grootbanken krijg je inmiddels zelfs minder dan 1%. Maar ook bij de wat meer competitieve partijen als Leaseplanbank, OHRA, ASN, Crediteurope, MoneYou en ATbank (waaronder overigens dus ook labels van grootbanken) is je spaargeld momenteel nauwelijks geld meer waard. Een deposito openen (waarbij je geld voor langere tijd vast zet) levert nog steeds het meest op, maar ook daar zijn de rentes nu zo laag, dat het beste wat je kunt krijgen 2,45% is als je je geld 17 jaar (!) vastzet. Dat kan bij Regiobank. Kortom: dit gaat echt nergens meer over. Tijd voor een alternatief.

Beleggen in aandelen en fondsen heb ik een jaar of wat geleden geprobeerd, maar ik heb er simpelweg te weinig tijd voor om me er echt goed in te verdiepen, dus dat werd een sof: op de aandelen verloor ik bakken geld, op de fondsen won ik juist veel, per saldo kwam ik na een jaar of vijf op nul uit. Daar ben ik maar mee gestopt.

Maar wat dan? Het enige echt interessante alternatief dat ik nog zag en zie is crowdfunding. Maar dat was in Nederland lange tijd een onderontwikkeld fenomeen. Ongeveer twee jaar geleden verdiepte ik me een beetje in de platforms die in Nederland beschikbaar waren, maar daar haakte ik op af. Er zijn überhaupt verrassend weinig grotere platforms in Nederland. Er zijn zo’n 80 crowdfund websites in Nederland, maar het gros krijgt praktisch geen leningsaanvraag of investeerder binnen. Hier een mini-overzichtje van de wat bekendere/grotere, plus mijn oordeel daarover. Met als laatste de voor mij vooralsnog enige ‘winnaar.’

Lendex.nl
Consumenten en kleine bedrijven kunnen leningen aanbieden. Ik haak echter direct af: je kunt pas zien welke leningen open staan als je een account hebt aangemaakt. Een belachelijk hoge drempel.

Aygodutch.com
Richt zich op MKB-leningen. Ze hebben er echter pas vier op hun site staan. Er staat uitgebreide informatie bij elk project, inclusief een risico-inschatting. Op zich prima, maar het is dus nog wat klein.

Capitalcircle.nl
Richt zich eveneens op MKB-leningen. Maar op de site is nergens een overzicht te vinden van die leningen. Daarvoor moet je eerst weer een account aanmaken. Ja doei.

Symbid.nl
Een van de bekendere, maar ik vind ze irritant. Grote foto’s overal, een onduidelijke navigatiestructuur, en als je bij ‘over ons’ kijkt, staat daar een niet fatsoenlijk opgemaakt visieverhaal in het Engels. Terwijl de rest van de site in het Nederlands is. Veel leningaanvragen staan nog open, maar lopen niet vol. Veel andere wel overigens. Je kunt hier niet alleen geld uitlenen, maar ook aandelen kopen, waarbij je dus alleen dividend uitgekeerd krijgt. Dat kan interessant zijn, maar ik ben daar (nog?) niet echt naar op zoek.

Zencap.nl
Loopt zo te zien ook aardig, maar ook hier word je weer gedwongen eerst een account aan te maken voordat je belangrijke gegevens in mag zien. Dat jaagt mij dus weg. Ik wil transparantie.

Crowdaboutnow.nl
Een van de grotere, maar ik heb er onvoldoende vertrouwen in. Alleen al omdat er wordt gezegd dat je 20% rendement krijgt, ‘omdat je vier jaar lang 5% terug krijgt.’ Zo werkt dat niet in de communicatie… los daarvan: een project dat de benodigde 30.000 euro ophaalt en puur daarom maar doorgaat voor de 60.000 euro, dat klinkt ook weinig professioneel. Je had toch maar 30.000 euro nodig? Kennelijk staat crowdaboutnow.nl dit ook zomaar toe en is er bijvoorbeeld geen extra check of ze een dergelijk bedrag dan ook terug kunnen betalen.

Geldvoorelkaar.nl
Geld Voor Elkaar is het grootste crowdfundplatform in Nederland. Op zich een prima site, met zeer uitgebreide informatie over de projecten, governance structuur, winst en omzet van de bedrijven en diverse kredietwaardigheids- en risicoscores.

Collincrowdfund.nl
Maar dan mijn winnaar: Collin. Een zeer overzichtelijke site, waarop direct op de voorpagina al de openstaande investeringsaanvragen te zien zijn (zonder dat je daar voor moet inloggen), inclusief status en risico-inschatting. Geen gelikte foto’s van de (producten van) ondernemingen, die op vrijwel alle andere sites wel staan, maar puur zakelijke, inhoudelijke informatie over de aanvraag. En de mogelijkheid tot het stellen van vragen aan de leningvrager, waarbij zowel vraag als antwoord gewoon te lezen zijn. Heel fijn. Ook wordt niet alleen zeer duidelijk aangegeven hóe kredietaanvragen door Collin worden beoordeeld, er staat ook bij door wie, en wat hun achtergrond is. Naar eigen zeggen wijst Collin 75% van alle kredietaanvragen sowieso af. Collin richt zich op het MKB, veelal op partijen die willen doorgroeien, niet op startups. Instappen is eenvoudig en overzichtelijk. Na een paar maandjes rondkijken heb ik daarom gisteren besloten mijn eerste investering via Collin te plaatsen. Op vragen die ik daarover mailde werd vrijwel direct gereageerd, tot nu toe ben ik zeer tevreden. Nu eens zien of het ook echt gaat werken de komende jaren…

Update 29 juli 2015: Er zijn wat vragen gekomen naar aanleiding van dit stuk, die ik hier even zal behandelen. Zo stelden Stephan en Joop dat ik oneplanetcrowd.nl nog ben vergeten. Tja, er zijn meer dan 80 crowdfundsites, dus ik ben er wel meer vergeten. Maar ik noem deze met alle liefde nog even. Ook vroeg crowdfundmarkt.nl wat ik van hun initiatief vind om alle projecten van alle platforms op één site te bundelen: dat vind ik best handig. Wel erg irritant dat je zodra je op die komt een popup krijgt die stelt dat de site je locatie wil weten. Waarom? Totaal irrelevant voor zo’n site. Haal dat er alsjeblieft uit.. Tot slot twee vragen van Wim: waarom je niet zou investeren in goede doelen projecten: dat doe ik ook, dat is juist het leuke van ál die platforms: er zitten veel innovatieve bedrijven bij die geld nodig hebben voor het realiseren van bijvoorbeeld duurzame producten. Wat een ‘goed doel’ is hangt natuurlijk erg af van je definitie, maar het viel een paar weken geleden bijvoorbeeld wel erg op toen een kleine boekhandel 120.000 euro financiering zocht, en die binnen twee uur rond had op Collin. Dan zie je toch dat mensen dat min of meer ook als een goed doel zien. Zelf zoek ik vooral naar investeringsmogelijkheden in duurzame energie en hernieuwbare producten etc. Die zijn op bijna alle platforms wel in diverse varianten terug te vinden. De laatste vraag ging over de risico’s van crowdfunding: tja, de variant waar ik voor kies, geld uitlenen (er zijn ook andere varianten, zoals aandelen kopen etc), heeft natuurlijk per definitie een risico. Het kan altijd zijn dat een partij niet terug kan betalen. Daarom hecht ik ook veel waarde aan platformsites die uitgebreide beschrijvingen hebben van eerdere winst- en omzetcijfers van bedrijven, die creditscores toekennen en financieel capabele mensen hebben die beoordelingen schrijven. We hebben uitgerekend dat je bij een rente van zo’n 6,5% of meer veilig zit als 1 van de 10 projecten waar je in investeert direct om zou vallen nadat je een lening hebt gegeven. Dan nog blijft het rendabel met die andere 9. Het punt is: zodra je een lening verstrekt, is de kans erg groot dat in ieder geval de eerste tijd het bedrijf de verplichtingen voor de lineaire aflossing wel kan voldoen: ze hebben immers veel geld in kas dan. Dus dat je ál je geld voor een investering kwijt bent, is sowieso erg onwaarschijnlijk. Collin meldt overigens dat ze nu een jaar bestaan, 57 gefunde projecten hebben, en dat niemand achterloopt op betalingsschema’s. Garantie tot de deur uiteraard, maar ik vind dit in ieder geval veel minder risicovol dan aandelen of fondsbeleggingen.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , , , , , | 8 Comments

Te gast bij PAUW over de rellen in Baltimore

Afgelopen week was ik te gast bij PAUW over de rellen in Baltimore. Dit deel van de uitzending is hieronder terug te kijken:

Posted in In de media, Verenigde Staten | Tagged , , | Leave a comment

Te gast bij EenVandaag over Hillary Clinton

Afgelopen vrijdag was ik te gast bij EenVandaag over de kandidaatstelling van Hillary Clinton voor het presidentschap in 2016. Je kunt dat deel van de uitzending hieronder terug kijken.

sitestat

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Te gast bij PAUW over kandidaatstelling Hillary Clinton

Woensdag was ik te gast bij PAUW over de kandidaatstelling voor het Amerikaanse presidentschap van Hillary Clinton. Je kunt dat deel van de uitzending hieronder terugkijken.

Posted in In de media, Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , | Leave a comment

Tien vragen (en antwoorden) over Hillary’s campagne voor 2016

1. Wat wordt Hillary’s inhoudelijke campagneboodschap voor 2016?
Ze zal vermoedelijk met name inzetten op de economie en op ‘gender’-gerelateerde zaken: verbetering van de positie van vrouwen, betaald verlof, glazen plafond en qua economie een hoger minimumloon, gelijke lonen, etc; het verheffen van de middenklasse zonder de top zwaar aan te vallen, maar wel een wat gelijkere verdeling van de welvaart. Kortom: een relatief algemene economische boodschap.

2. Buitenlandbeleid is misschien wel 70% van het werk van een president. Wat kunnen we van Hillary verwachten op dat gebied?
Haar filosofie als minister van Buitenlandse Zaken werd ‘smart power’ genoemd: militaire inzet mixen met diplomatie, economie, technologie, ontwikkelingshulp en inzet voor mensenrechten. Overigens heeft ze als minister daar geen opvallende successen mee weten te boeken. Ze is wel meer een hardliner dan Obama: waar Obama liefst eerst praat en pas als dat mislukt militair ingrijpt, is het uitgangspunt voor Hillary meer de mogelijke greep naar geweld als handelingsoptie. Kanttekening daarbij: als je eenmaal president bent ligt een en ander vaak iets genuanceerder, dus misschien valt dat wel mee in de praktijk.

3. Is Hillary iemand van de grote idealen of een pragmaticus?
Het is ‘in between’: ze is boven alles een incrementalist, iemand die met telkens kleine stapjes vooruit probeert te zetten: hier aan een knop draaien, daar een beetje tweaken… kleine succesjes die alles bij elkaar serieus op tellen. Grote plannen doorvoeren vindt ze wat eng, met name na Hillarycare. Toelichting: toen ze First Lady was tijdens Bill’s presidentschap en zij zelf met een plan kwam om de gezondheidszorg te hervormen, zette dat zó veel kwaad bloed (geen overheidsingrijpen in de zorgmarkt!) dat ze zelfs een tijdje met kogelvrij vest rond moest lopen. Ondanks een Democratische meerderheid in Huis én Senaat sneuvelde het plan.

4. Wat waren Hillary’s grootste fouten in 2008?
Inhoudelijk achtervolgde haar steun voor de oorlog in Irak haar lang. Verder verloor ze veel steun na het eerste debat, waarin ze stuntelde. Haar campagne en zijzelf werden als arrogant gezien: haar kandidatuur was ‘onvermijdelijk’. Zelf zei ze dat ze na 5 februari ‘klaar’ zou zijn met de campagne: ze ging er blind van uit dan de Democratische voorverkiezingen te hebben gewonnen. In plaats daarvan deed Obama het heel goed. Hillary’s team had niet eens geld meer voor de campagne ná 5 februari.. Zelfoverschatting dus, en het onderschatten van Obama.

5. Verloor ze eigenlijk dik van Obama in 2008?
Het was heel nipt: beiden haalden meer dan 17 miljoen stemmen. Na het verlies op 5 februari veranderde ze haar campagnetoon en ze wist nog bijna terug te komen.

Eén van de meest onderbelichte punten uit de campagne van 2008 is wat er gebeurde tijdens de voorverkiezingen: je hebt daarbij primaries, waarbij mensen gewoon een stemformulier invullen, en caucussen, waarbij kiezers in een zaal in de hoek moeten staan van de kandidaat van hun keuze. Haalt iemand minder dan 15% van de stemmen? Dan worden de kiezers herverdeeld over de andere kandidaten. Mensen die daar al bij staan, proberen die kiezers te overtuigen. Er waren 15 caucussen en daarvan won Obama er 13, terwijl de verdeling bij de primaries ongeveer 50-50 was! Reden: de Obama-aanhang was jonger, hoger opgeleid, rijker, kon beter debatteren en wist zo caucus na caucus te winnen. Als er overal primaries waren geweest, had Hillary -met gemak- gewonnen…

6. Kan Hillary goed speechen en debatteren?
Hillary kan redelijk speechen en debatteren, maar ze blinkt er niet bepaald in uit. En ze is wat roestig, nu ze al een paar jaar relatief buiten beeld is. Daar staat tegenover: haar speech in 2008 op de Democratische conventie waarbij ze haar steun voor Obama uitsprak was zo emotionerend dat veel mensen in de zaal in tranen waren. Ze kán het dus wel.

7. Waar moet je straks op letten als ze op een podium staat om te speechen?
Als ze het podium op komt zwaait ze naar de zaal. Vervolgens wijst ze vaak naar specifieke mensen in die zaal, waarna ze naar hen persoonlijk zwaait. Althans: zo lijkt het. Dit doet ze om het te doen lijken of ze mensen in de zaal kent, zodat ze ‘in touch’ lijkt met de kiezer. Vaak echter wijst ze naar volkomen vreemden, die dan ook wel eens verbaasd achterom kijken om te zien naar wie ze wijst. (point and wave, point and wave…)

8. Heeft Hillary van haar fouten uit 2008 geleerd? Wat voor campagne gaat ze voeren?
Dat valt te bezien, ze zegt zelf van wel: ze wil niet meer de ‘gedoodverfde’ kandidaat zijn en zal dus een grassroots campagne gaan voeren, waarbij ze zichzelf ‘herintroduceert’ aan het Amerikaanse volk. Ze zal proberen minder arrogant, defensief en berekend over te komen. Dat kán ze wel (liet ze in 2008 zien nadat ze van Obama had verloren), maar de druk op haar zal immens zijn, en of ze dan niet de veilige vlucht terug kiest naar de politieke en persoonlijke houding die haar al die jaren overeind heeft gehouden… moeilijk te zeggen! Het zal in ieder geval meer low key zijn in het begin: veel kleine gesprekjes in plaats van grote speeches, veel focus op Iowa en New Hampshire ook, waar de eerste voorverkiezingen begin januari zullen zijn. Meer aandacht ook voor social media en jongeren. En ze zal moeten laten zien waarom zij als verpersoonlijking van de Washingtonse machine (First Lady, minister, senator) nog vernieuwend kan zijn…. Lastig!

9. Wie wordt Hillary’s running mate?
Het is te vroeg om die vraag te kúnnen beantwoorden: de keuze van een vice-presidentskandidaat hangt namelijk sterk af van de zwaktes die in de campagne blijken. Is Hillary impopulair onder mannen? Neem dan een man als running mate. Blijkt er relatief weinig steun onder Hispanics? Dat is wellicht op te lossen door een Latijns-Amerikaanse nummer twee te nemen. Etc… Mijn eigen favoriet is nog steeds Elizabeth Warren als Democratische presidentskandidate, maar die zegt het niet te gaan doen. Laat haar dan maar Hillary’s VP worden… maar dat is inhoudelijk dus vooralsnog een zinloze exercitie. Eerst zien hoe de campagne loopt. En óf Hillary wel de Democratische kandidaat wordt. 

10. Komen er nog andere Democratische kandidaten?
Sterker nog: er zijn er al drie, waarvan er een paar al jaren kandidaat zijn. Die zijn echter niet serieus te nemen (tenzij je ‘Vermin Supreme’ een serieuze kandidaat acht. Joe Biden heeft gezegd geïnteresseerd te zijn, maar dat  moet je opvatten als: ‘als Hillary onderuit gaat, dan stap ik graag in de race’. De enige echt serieuze kandidaat is Martin O’Malley, maar die is zeer onbekend bij het Amerikaanse publiek. Dat lijkt toch ook een klein beetje op een poging wellicht vice-presidentskandidaat te worden. Op dit moment is Hillary echt de gedoodverfde favoriet. Maar ja, dat was ze in 2007 ook. Toen wist iedereen zeker dat het Clinton-Giuliani zou worden. Het werd Obama-McCain… Genoeg schandalen uit heden en verleden die haar in de loop van het komend jaar de das om zouden kúnnen doen. Republikein Rand Paul valt niet voor niets Hillary nu al aan op haar ‘honesty’. Iedereen zal daar op hakken. Het wordt spannend. Hoe dan ook.

Bonus: 11. Als ze de Democratische genomineerde wordt: Wie wordt haar tegenstander bij de Republikeinen? 
De media -ook in Nederland- roepen vooral ‘Jeb Bush’, maar in de peilingen heeft Scott Walker een voorsprong op Bush. Maar ja, die kennen we niet en een strijd ‘Bush-Clinton’ klinkt natuurlijk gewoon leuker. Dat is ook de reden dat ik denk dat Bush kans heeft, simpelweg door die medialogica. Daar komt bij dat hij relatief gematigd is en daardoor ook onafhankelijke kiezers voor zich zou kunnen winnen. Maar vlak gouverneur Walker dus niet uit: een echte conservatief, bekend geworden door zijn pogingen om vakbonden in Wisconsin om zeep te helpen. Anti-abortus (vanaf conceptie), tegen het homohuwelijk, het hele standaard riedeltje..

Bonus: 12. Winnen de Democraten of de Republikeinen?
Ah, de hamvraag. Tja, dat ligt er onder andere aan in hoeverre de kandidaten hun achterban weten te enthousiasmeren. Iemand als Hillary zal ook haar menselijke kant moeten laten zien om campaigners echt voor haar te laten lopen. Maar de Democraten hebben wellicht een paar kleine extra voordelen: het gaat langzaam beter met de economie, Obamacare blijkt succesvol en in de afgelopen jaren zijn er steeds meer Latijns-Amerikaanse en zwarte kiezers bijgekomen. Die neigen van oudsher meer naar een Democratische kandidaat.

Posted in Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , , , , | 1 Comment

Vijf dingen die je niet wist over Hillary Clinton

De afgelopen week is Nederland in de media doodgegooid met nieuws over Hillary Clinton, mede door ondergetekende. Reden? Ze stelt zich morgen kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap en ze is op dit moment één van de grootste kanshebbers om het ook daadwerkelijk te worden in 2016. Let wel: de verkiezingen zijn pas over anderhalf jaar (november 2016). In maart 2007, toen eveneens anderhalf jaar voor de verkiezingen, wist iedereen zéker dat Hillary de Democratische presidentskandidaat voor 2008 zou worden en Giuliani de Repulikeinse. Het werden Obama en McCain. Dus niets is zeker. Maar goed, voorlopig hebben we het dus onder andere veel over Hillary (en Bush, en Walker, etc…) dus hier even vijf feitjes over haar die je waarschijnlijk nog niet wist… enne, check ook de links… je zult zien dat er allerlei controversieels rondgaat over deze zaken… story of her life…

1. Hillary was de eerste vrouw in de directie van Wal-Mart, een van Amerika’s grootste bedrijven. Ze zat daar zes jaar.
2. Hillary was niet altijd Democraat, ze begon haar politieke carrière als Republikein.
3. Hillary weigerde meerdere huwelijksaanzoeken van Bill: ze was bang als ‘de vrouw van’ gezien te worden. Ze wilde een eigen carrière.
4. Hillary is geruime tijd als advocate actief geweest. Ze werd daarbij twee keer tot de top 100 meest invloedrijke advocaten van Amerika verkozen.
5. Hillary zat in het team dat onderzoek deed naar het Watergate schandaal dat leidde tot Nixon’s aftreden.

Posted in Politiek, Verenigde Staten | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Radio 1: Stand.nl over de complottheorie van minister Schippers

Gisteren was ik te gast bij Stand.nl (Radio 1) om te reageren op de stelling ‘Edith Schippers heeft gelijk.’ Het resultaat is hier terug te horen: Stand.nl fragment 16 maart 2015.

Posted in In de media | Tagged , , , , , | Leave a comment

Interview Aboutaleb: ‘Ik wil boven de partijen staan, mét een kleur’

Hij werd verkozen tot beste lokale bestuurder van 2014, maakte wereldwijd indruk met de uitspraak dat islamitische jongeren die niet van de Nederlandse vrijheid houden beter kunnen oprotten en tekende voor zes jaar bij als burgemeester van Rotterdam. In gesprek met Ahmed Aboutaleb over een Egyptische zangeres, zijn wens om mensen te verbinden zonder kleurloos te zijn en over de verschillen tussen Rotterdam en Amsterdam.

Was het je ultieme droom om burgemeester te worden?
‘Ik wilde altijd dichter worden. Als kind luisterde ik naar muziek van de legendarische Egyptische zangeres Umm Kulthum. Haar teksten vond ik geweldig. Ik was toen een jaar of twaalf.’

Veranderde die droom toen je naar Nederland kwam?
‘Tot die tijd lag mijn interesse vooral bij de alfa-vakken. Ik was goed in letterkunde en voor aardrijkskunde leerde ik alle bergen met bijbehorende hoogten uit mijn hoofd. Maar ik raakte in de ban van wiskunde en deed uiteindelijk een technische opleiding op de HTS. In het maatschappelijk leven werd ik gevormd door vrijwilligerswerk bij de 4-5 mei vereniging in Den Haag en ik werd actief in de vredesbeweging. Ik was daar min of meer bij toeval mee in aanraking gekomen, dankzij twee Marokkaanse mannen die mij overal introduceerden. Daarmee begon mijn sociale engagement.’

Wat was je drijfveer om actief mee te gaan doen?
‘Ik vind dat je altijd moet proberen een bijdrage te leveren. Met mensen die klagen kan ik niet zoveel. Ik heb liever mensen die helpen met oplossingen. Toen ik vier à vijf jaar in Nederland was, gaf ik Nederlandse les aan andere nieuwkomers. Ik vind dat we elkaar moeten helpen.’

Hoe heb je dat in de jaren daarna vormgegeven?
‘Ik probeerde telkens posities te vinden waarin ik een verschil kon maken. Eind jaren ’90 leerde ik VVD-politicus Hans Dijkstal kennen. Hij introduceerde mij bij de Tweede Kamerfractie van de PvdA. Dat was in de periode van Wallage, Melkert en Wöltgens. Daarna werkte ik als voorlichter bij de SER. Ik leerde veel over pensioenen, ziektewetgeving, kenniseconomie en hoe je inflatie berekent. Alle grote thema’s. Het voelde soms alsof ik in een collegezaal zat. De volgende stap was directeur van Forum, een onderzoeksinstituut voor multiculturele vraagstukken. Zes jaar later werd ik voor de PvdA wethouder in Amsterdam. Overigens heb ik sinds 1986 nooit iets anders dan PvdA gestemd.’

Inmiddels zit je eerste termijn als burgemeester van Rotterdam erop. Je hebt ongetwijfeld veel geleerd. Heb je ook fouten gemaakt?
‘Het is altijd lastig om op die manier over je functioneren te spreken. Een wijze les die ik proefondervindelijk heb vastgesteld, is dat je actief de straat op moet gaan. Je moet oppassen dat je niet teveel opgezogen wordt door de instituties van een gemeente: de raad, lobbyisten, mensen die de weg al weten te vinden. Die instituties zijn natuurlijk waardevol, maar burgers en kleine ondernemers vinden de weg naar het stadhuis minder makkelijk. Die moet je opzoeken. Je moet hen letterlijk het stadhuis binnenhalen, bijvoorbeeld door een lunch te organiseren voor een actiegroep.’

Een andere les: als verantwoordelijke voor openbare orde en veiligheid is het belangrijk om burgers middelen te bieden om zelf over oplossingen mee te denken. Dat heb ik gedaan door de klassieke driehoek (burgemeester, korpschef en officier van justitie) openbaar te maken. Concreet betekent dat: samen met de korpschef en de officier van justitie de wijken ingaan om met mensen te praten. Gemeentelijke diensten sluiten hierbij aan. We kunnen klachten sneller naar oplossingen vertalen, omdat we er bovenop zitten. Ook kunnen we bewoners nadrukkelijker aanspreken op hun eigen verantwoordelijkheid.

Een derde leerpunt heeft te maken met de strandrellen in Hoek van Holland, maar ik weet niet of je mij dat persoonlijk aan moet rekenen. Informatie over de hooligans die daar wilden losgaan bereikte mij en de korpschef niet. Ik was pas net burgemeester en had nog geen reden om processen anders in te richten. Pas bij de rellen bleek dat de procedures beter konden. Inmiddels is daar veel aan veranderd. Ik word bijvoorbeeld eerder geïnformeerd. Ook hebben we bij de politie een snelle interventie-eenheid met 90 mensen ingericht. Zij kunnen overal in de regio binnen een half uur ingezet worden. Daarnaast is de toestemming verruimd voor het gebruiken van de lange lat en is het communicatiesysteem voor de hulpdiensten verbeterd.’

Welke zaken hebben je verrast in het burgemeesterschap?
‘Ik wist door mijn functioneren als wethouder naast Job Cohen al het een en ander van het lokaal bestuur. Ik had ervaring met economische zaken, met sociale vraagstukken en, als gevolg van de moord op Theo van Gogh, helaas ook met het managen van een crises. Maar de haven was voor mij een black box. In het begin was er kritiek. Ik was niet snel genoeg naar de haven gegaan. Maar ik had in Rotterdam een inwerkprogramma van zes maanden waar de haven gewoon onderdeel van was. Dus of dat nu heel terecht was? Ik voel me inmiddels echt een havenman. Ik promoot de haven veel. Ik heb een half uur geleden toevallig net een Chinese admiraal op bezoek gehad en ik ga zo’n vier à vijf keer per jaar met een grote delegatie op handelsmissie naar het buitenland.’

Je bent in Amsterdam wethouder en directeur van de bestuursdienst geweest. In welk opzicht is Rotterdam anders dan Amsterdam?
‘Het zijn twee verschillende maar complementaire steden. Amsterdam lijkt gebouwd te zijn op sociale schokdempers. In Rotterdam stuitert alles. De twee steden hebben elk een eigen DNA. In Amsterdam is geprobeerd een lokale Leefbaar-partij te starten. Dat lukte niet. De schokdempers pruimden dat niet. In Rotterdam is Leefbaar Rotterdam juist een gevestigde politieke partij, ontstaan uit de beweging van Pim Fortuyn. En in Rotterdam gaat iedereen prat op de mentaliteit van hard werken. Die mentaliteit heeft ervoor gezorgd dat Rotterdam de stad is geworden die zij nu is. Amsterdammers vinden het meer vanzelfsprekend om als wereldstad op de eerste rij te zitten.’

Is de bestuurscultuur ook anders?
‘Ja, en dat zie je aan alles, ook aan het type burgemeesters. Ivo Opstelten was geen Job Cohen, zoals ik geen Eberhard van der Laan ben. We doen dingen op onze eigen manier. We lobbyen ook op een andere manier en op andere thema’s. Bij ons gaat het vaak over sociaaleconomische onderwerpen zoals werk en zorg, terwijl het in Amsterdam bijvoorbeeld gaat over de komst van een nieuwe sluis.’

Je bent de laatste tijd veel in het nieuws geweest, onder andere met de ‘rot op’ uitspraak bestemd voor extremisten die de wapens op willen pakken. Is dat ook een Rotterdamse uitspraak?
‘In 2002 was mijn boosheid over dat soort mensen niet minder dan nu. Toen zei ik alleen dat sympathisanten van de moordenaar van Theo van Gogh ‘‘hun koffers moesten pakken”. Als ik toen in Rotterdam had gewoond, had ik ongetwijfeld een uitdrukking als “rot op” gebruikt. Maar in de kern is mijn denken daarover niet veranderd.’

Is het radicaliseren van jongeren te voorkomen?
‘Je moet weerstand organiseren en in gesprek gaan. Naar aanleiding van Charlie Hebdo heb ik een aantal bijeenkomsten georganiseerd om met mensen te praten, in moskeeën en elders. Ik luister dan de hele avond en spreek pas aan het eind. Ik zei daar: “als er nog zoveel achterstanden zijn in de islamitische gemeenschap op het gebied van onderwijs en werk, dan begrijp ik niet dat het kennelijk belangrijker is om in Jemen een kalasjnikov  te leren bedienen dan hier onderwijzer te worden.” Ik snap die prioriteiten niet.’

Laatst zei een vijftienjarige vmbo-leerling met Marokkaanse achtergrond over autochtone leeftijdgenootjes:  ‘maar ik ben toch niet hetzelfde als zij, ik word toch anders behandeld?’ Als burgemeester val je extremisten aan, maar anderen voelen zich hierdoor ook aangesproken. Hoe ga je om met die gevoeligheden?
‘Ik vind het fascinerend dat dit gebeurt. Als je de gebeurtenissen in Parijs veroordeelt, eis ik bijna dat daar geen ‘maar…’ achteraan komt. Dat jonge kinderen het moeilijk vinden om mijn betoog te volgen, begrijp ik. Mijn “rot op” is natuurlijk niet voor hen, hun ouders en andere welwillende mensen bedoeld.’

Maar dat geloven ze niet?
‘Ik ben ook anders behandeld omdat ik uit het buitenland kwam. Ik besloot als jongere niet naar discotheken te gaan om te voorkomen dat ik geweerd zou worden. Ik ging expres naar de andere kant van de straat als er ‘s avonds een oude vrouw liep, om te vermijden dat ik als tasjesdief werd gezien. Ik deed van alles om zelf niet weggezet te worden. En ik word nog steeds dé moslimburgemeester genoemd. Me daartegen verzetten heb ik opgegeven, maar voor mij was het in het begin ook moeilijk. Daarom hoop ik dat zo’n vijftienjarige scholier begrijpt dat ik zijn gevoelens herken. Maar ik hoop ook dat hij naar mijn advies luistert: je dient je lot en positie het beste door je tegen extremisten te keren. Door zelf op een positieve manier aan je toekomst te bouwen. De zon gaat morgen niet briljanter schijnen, maar het is wel een beter vertrekpunt.’

Ligt de sleutel bij kinderen zelf?
‘Nee, het begint bij de ouders. Als een kind van vijf jaar in Amsterdam-West “dood aan de joden” roept dan heeft hij dat niet zelf bedacht. Dat kind ontvangt geen openbaringen maar heeft die tekst ergens vandaan. Hij heeft het thuis gehoord, of op straat.’

En wat is jouw rol als burgemeester?
‘Je kunt niet voorkomen dat er fanatici opstaan die denken dat ze een verheven vorm van religie hebben. Die denken dat ze het goddelijk recht hebben mij en jou te corrigeren, al dan niet met een kalasjnikov. Die mensen kun je niet meer deprogrammeren. Dat is valse hoop. Maar voor anderen geldt: investeren in onderwijs is het antwoord. Daarom breiden we in Rotterdam-Zuid de leertijd voor kinderen uit met acht uur per week. Dat betalen we deels zelfs, deels komt er geld van het Rijk. Daarnaast hebben we al langere tijd een unit die zich bezighoudt met het signaleren van onbehagen en radicalisering. We luisteren daarbij niet alleen, maar reiken ook de hand aan ouders en scholen.’

Waar hebben kinderen behoefte aan?
‘Aan een gidsfunctie. Ze willen weten: hoe verhoud ik mij als Nederlander tot een islamitisch geloof, hoe gaat dat samen? Een deel van het antwoord moet van de religieuze gemeenschap zelf komen. Zij moeten bijvoorbeeld goed nadenken over de imam die voorgaat: is dat iemand die elke vrijdag over het conflict tussen Israël en Palestina preekt, of juist over de gemeenschap hier? Kies lokale thema’s, praat bijvoorbeeld over de ontwrichting van Nederlandse gezinnen of over het vinden van werk. Dat soort zaken.’

Heb je als burgemeester voldoende invloed?
‘Ik heb een makelaarsfunctie als burgemeester, maar klare taal is daarbij tegenwoordig ook gangbaar. Een burgemeester was altijd een kleurloos figuur boven de partijen en achter de schermen. Ik wens boven de partijen te staan mét een kleur. Ik wil energie steken in het verbinden van mensen, maar ook met duidelijke bewoordingen grenzen stellen.’

Je hebt net bijgetekend als burgemeester, wat kunnen we van je verwachten? Waar zet je op in?
‘Ik wil doorgaan met wat ik nu doe. Er is veel werkloosheid, ook onder jongeren. Ik heb geen reden om tevreden achterover te leunen. Het is ook de komende zes jaar hard werken geblazen.’

Gepubliceerd in: Lokaal Bestuur, maart 2015
Geschreven door: Kirsten Verdel

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Waarom god oorlogen en ziektes niet tegengaat

Ik geloof niet in god. In kan tegelijkertijd niet uitsluiten dat er niets is (geen bewijs tégen het bestaan van god gezien), waardoor ik dan officieel een agnost schijn te zijn. Vandaag had ik een leuke discussie op werk over kunstmatige intelligentie. We komen als mensheid steeds verder met nanotechnologie, supercomputers, etc. Best kans dat we daarmee uiteindelijk een computer weten te bouwen met kunstmatige intelligentie die onze eigen intelligentie te boven gaat, waardoor wij de kennis van die intelligentie niet meer kunnen bevatten. Misschien ontwikkelt die nieuwe intelligentie, dat nieuwe wezen, wel een bewustzijn. En zelfs een geweten. Maar ja, de morele oordeelsvorming van dat nieuwe superwezen kan dan natuurlijk ook doodleuk besluiten dat de menselijke construct van normen en waarden zoals wij die kennen -en waar onderling in tal van landen en culturen nu al zoveel verschillen in zijn- irrelevant is, waarna de mensheid wordt uitgezet. Letterlijk. Omdat we niet langer relevant zijn. Alsof we een oude commodore zijn.

De crux: we zouden goden zijn als we zo’n nieuwe intelligentie weten te bouwen, maar we zouden geen controle, geen invloed meer hebben op die intelligentie, omdat het (hij? zij?) slimmer zou zijn dan wij kunnen bevatten. En dat is misschien allemaal wat minder science fiction dan we enkele decennia geleden dachten. De wet van Moore (elke twee jaar verdubbeling van het aantal transistors in een geïntegreerde schakeling) is nog steeds van toepassing. Computers zijn en worden steeds slimmer.

Maar, zo ging de discussie verder: wat nu als we deze ontwikkeling terug redeneren? Wat als god (even in de hypothese dat die wél bestaat) ons gecreëerd heeft, al dan niet 5000 of 6 miljard jaar geleden, maar dat wij daarna net als de eerder geschetste supercomputers slimmer zijn geworden dan god, waardoor god niet meer kán bevatten wat wij doen, laat staan dat god dat kan beïnvloeden? Dat zou verklaren waarom er oorlogen zijn, en ziektes, en al die andere ellende die miljarden mensen naar de hemel heeft doen opkijken met de vraag: wáárom?

Daarom dus.
Maar dat is vast vloeken in de kerk.

Posted in Uncategorized | 3 Comments

Hoogte- en dieptepunten van 2014

Voor de tiende keer blik ik op mijn blog op 31 december terug op mijn jaar. En waar ik elk jaar sowieso altijd al kan afsluiten met ‘wauw, wat is er weer veel gebeurd’, gelden die woorden dit jaar wellicht meer dan ooit.

2014 begon met het jaarlijkse (ex)-XS4ALL-etentje direct na onze terugkomst uit Florida. Jetlag all over the place dus. Niet veel later gezellig naar de Wielerzesdaagse. Maar verder bestonden de eerste zes maanden van 2014 vooral uit heel hard werken, in de wetenschap dat het tweede half jaar een ander soort werken zou worden. Reden: ik was zwanger. 6 januari had ik mijn eerste echo (7 weken) en een paar weken later verhuisden we de eerste spullen van Geert definitief vanuit Middelburg naar Rotterdam. Samenwonen dus! 4 maart was het officieel zover.

In de tussentijd kreeg ik een telefoontje van Job Cohen dat ik op plek 10 voor de lijst voor de Europese Parlementsverkiezingen stond. Balen, want dat zou onverkiesbaar zijn. Ik kreeg nog wel een erg leuk stemadvies: Boris van der Ham riep mensen die PvdA wilden stemmen op om dat dan maar op mij te doen.

Er waren veel leuke dingen: ik sprak in België op de MarCom beurs, mijn vader en Geert en zijn vader bouwden een schuurtje in de achtertuin, mijn vader vierde zijn 70e verjaardag, met de Rotterdampas struinden we de hele omgeving af (Euromast, miniworld, Louwman museum, kunsthal, fotomuseum, Panorama Mesdag), maar die waren allemaal overdag in het weekend. De avonden waren tot ver in mei rampzalig: ik had geen last van ochtendziekte, maar van avondziekte. Tot eind mei ben ik in totaal drie avonden de deur uit geweest, de rest van de tijd was ik daar te ziek voor. Het is inmiddels al weer een tijdje geleden, maar mijn zwangerschap was echt misselijkmakend. Letterlijk.

Gelukkig lukte het zelfs tijdens die moeilijke maanden én daarna wel om nog veel tripjes te maken. We bezochten Natalie in Zwitserland waar we zelfs een dagje gingen skiën, iets waarvan ik had gedacht dat nooit meer te kunnen dankzij mijn slechte rug. Sinds dag 1 van mijn zwangerschap was de herniapijn echter helemaal weg, wat hormonaal gestuurd schijnt te zijn, dus was dat ineens geen enkel probleem. Dat was dus een hele fijne dag. Ook deden we een weekendje Rome, waar we Obama nog langs zagen rijden na zijn bezoek aan de paus. Niet veel later gingen we wat langer weg: een dag of tien naar Corsica en Sardinië. Bij Cala Golone hadden we een van de mooiste dagen van het jaar: strandjes, zon, super relaxed. Op Corsica voelde Geert de baby voor het eerst bewegen… Eind mei gingen we weer een weekendje weg: dit keer naar Coo in België: Geert fietste mee met de SVR ter voorbereiding op de fietsweek in Italië in juni. Ik paste op het huisje. Voor mij geen sport dit jaar helaas. Geert dus wel, die mocht de Stelvio en de Gavia op fietsen. Vanuit Venetië reden we uiteindelijk terug naar Nederland, waar het raampje van de auto ingeslagen bleek. Niks gestolen echter.

We zagen veel films in de bioscoop. Nou ja, relatief veel (zie blog van gisteren), we gingen heel veel naar zwembaden (het enige wat de zwangerschap in de laatste fase nog wat verlichtte) en op 7-7-2014 ging Geert op zijn knieën -op zijn zwemplankje omdat het anders zo’n pijn aan zijn knie zou doen- om mij ten huwelijk te vragen. Hij trouwde nog bijna met zichzelf dankzij een fout van de ambtenaar op het deelgemeentekantoor, maar dat kwam net op tijd goed. Ons huwelijk werd in alle stilte voltrokken op 28 juli. Niemand wist er van, behalve onze ouders en zusjes.

Een paar dagen later kreeg Geert een baanaanbod van Falck. Per 1 september kon hij daar beginnen. Helemaal geweldig. Het werd nog even spannend: ik was uitgerekend op 21 augustus. Wat als de baby te laat zou komen? Dan zou hij precies bij het begin van een nieuwe baan vader worden. Geen wenselijke situatie. Maar het viel mee: Thule besloot om al 12 augustus te verschijnen! Het leek perfect getimed: ik was al maandenlang bezig geweest met mijn todolijstje leegmaken voordat ik zou bevallen. Het enige wat telkens maar op die lijst was blijven staan was het uitzoeken van de 12.000 foto’s van de afgelopen jaren. Op de ochtend van de bevalling was ik daar eindelijk mee klaar… op de motor naar het ziekenhuis, waar bleek dat ik al weeën had gehad op de motor, en daarna was het snel bekeken: op 12 augustus om 21:12 uur was ze er: 3115 gram zwaar, 47 centimeter lang.

Sinds die dag draait alles logischerwijs om Thule. Slapen doe ik niet meer. De eerste nacht na haar geboorte sliep ik 4,5 uur. De nacht erna 3,5 uur. De dag daar weer na 2,5 uur. En het is sindsdien niet heel veel beter geworden zeg maar. Thule is nu 4,5 maand oud en ze wordt nog steeds 2, 3, 4 of 5 keer per nacht wakker. Het went, sort of.

Ik ging nog steeds naar de bioscoop, soms met Geert als we oppas hadden, soms met Thule in de draagzak. Gewoon omdat het kon. Verder kabbelde alles voort. Een auto reed zichzelf na een politie-achtervolging total loss voor onze deur, we zochten kinderopvang uit, we keken de complete West Wing serie (ik voor de derde keer), we bezochten de nieuwe Markthal, we verkochten Geert’s auto, we plukten appels bij de Olmenhorst, we kregen enorme bergen kraambezoek (was erg gezellig) en ik bezocht met Thule (oud-)collega’s bij het ministerie van V&J, bij EZ, de Tweede Kamer en bij DR2. Ook gezellig.

We vlogen met z’n drietjes naar Londen voor weer een weekendje weg, en we staken per boot over naar Texel voor nog zo’n paar dagen Escape From 010. Eind november gaven we alsnog een groot bruiloftsfeest, in Zoetermeer. Dat was overweldigend, we zijn drie dagen bezig geweest met cadeautjes uitpakken! De foto’s komen in januari eindelijk op dit blog.

En toen ging het mis: een week na ons feest ging Geert onderuit met zijn motor: hup, been in het gips en heel veel schade aan de motor. Na tien dagen mocht dat er gelukkig weer af, maar normaal lopen zat er voorlopig niet in. Ons laatste tripje van het jaar, naar Winterberg, werd dus wat anders dan verwacht. Skiën zat er niet in. Dus zwommen we er. En lieten we Thule voor het eerst in de sneeuw los. :)

En daar zijn we nu net van terug. Klaar voor 2015, waarin ik weer aan het werk moet. Van 4 uur per week zonder Thule straks ineens naar 40 uur per week zonder haar. Dat zal pas echt wennen worden…

Hieronder zoals elk jaar het lijstje hoogte- en dieptepunten van 2014. De jaaroverzichten van voorgaande jaren kun je vinden door hier te klikken: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 en 2013.

Boek
David Finkel – Thank You For Your Service

Twitteraar van het Jaar
@rohy

Beste nummer
Holland, 1945 (Colbert versie)

In 2014 bezochte landen
01. Nederland
02. België (Hasselt, Gent)
03. Italië (Rome, Corsica, Sardinië, Venetië)
04. Verenigde Staten (Florida)
05. Engeland (Londen)
06. Zwitserland (Geneve, Luzern)
07. Frankrijk
08. Monaco
09. Duitsland
10. Oostenrijk

Beste films
Dallas Buyers Club
Interstellar

Slechtste film
The Purge: Anarchy

Beste Acteur
Stephen Colbert

Sport
Bevallen

Eten
Obba (Markthal)
Red Pepper (hotpot)

TV
Breaking Bad
Sons of Anarchy
Colbert Report
House Of Cards
Lilyhammer
The Walking Dead
Game Of Thrones
The Daily Show
Top Gear
Heel Holland Bakt
Toren C
John Oliver’s Last Week Tonight

Hoogtepunten
Thule
Trouwen
Geert naar Falck
Geen last hernia
Samenwonen
Zwemmen
OS, WK en Tour kijken

Dieptepunten
Val Geert
Zwangerschapskwaaltjes
Rugpijn terug
Slaapgebrek
WRFJR
Overlijden Maarten Oosterhagen

Quote
“The point is America does not torture. But we had to. And we’ll never do it again—unless it’s to protect America.”
“But the report said it didn’t protect America!”
“Oh I’m not talking about the actual country—I’m talking about the idea of America. The idea of America would never torture.”
“And the actual America?”
“Have you read that report?!”

Woord van het jaar
Rustenticiteit

Things I thought I’d never do
Thule krijgen
Trouwen
Een wee hebben op de motor
Een jurk aan
Skiën
Nóg een keer trouwen 😉
West Wing voor de derde keer afkijken
Over de drempel gedragen worden

Motordealer van het Jaar
Domburg Motoren

Beste website
imdb.com

Man van het jaar
Geert

Vrouw van het jaar
Thule

Dagen van het jaar
28 Juli, 12 augustus en 27 november

Cijfers van het jaar
21:12 uur
47 cm
3115 gram

Media-optredens
Radio 1, Lokaal Bestuur, De Volksvertegenwoordiger, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Stand.nl, Trouw, Radio 1, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Lokaal Bestuur, Metro, Radio Eindhoven.

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , , , , | 2 Comments

37 films in de bioscoop in 2014

Voor het negende jaar op rij houd ik bij hoeveel en welke films ik in de bioscoop heb gezien. Dit jaar werden het er slechts 37, een dieptepunt. Vorig jaar waren het er ook al weinig, slechts 58, in 2012 waren het er nog 78, het jaar daar weer voor was mijn absolute record met maar liefst 150 films. Dat terwijl ik er in 2010 ‘maar’ 58 zag. 2009 was het vorige dieptepunt, met slechts 47 stuks. In 2008 waren het er nog 123, toen mijn record (zie hier voor de lijst). In 2007 zat ik op exact 100 (zie hier), in 2006 zag ik ook nog steeds 61 films in de bios (helaas geen overzicht van). Mijn excuus voor 2014? Het krijgen van een baby. Maar, het moet gezegd, zelfs sinds Thule er is -en dat is nu 4,5 maand- is het toch een aantal keer gelukt naar de bios te gaan, 10 keer maar liefst!

Dan naar de inhoud: ook 2014 was weer een matig filmjaar. Wederom veel films waar een deel zoveel van uit kwam, veel Nederlandse en Amerikaanse fluff films en weinig originaliteit. Dallas Buyers Club die ik al begin februari zag was een positieve uitschieter, evenals Interstellar. Zo slecht als Gravity was, zo goed was Interstellar, terwijl het toch hetzelfde type film was.

Eigenlijk verdienen De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween en La Grande Bellezza in retrospect misschien ook een 8. Waren allebei feel good originele films. Heerlijk.

Voor het eerst (als mijn geheugen het goed doet) deelde ik een 0 uit, voor The Purge: Anarchy. Pure verheerlijking van geweld, ik had echt het gevoel dat deze film niets meer doet dan jonge kijkers op gekke ideeën brengen. Geweld wordt teveel de norm in Hollywoodfilms de laatste tijd. En ik ben wel wat gewend zeg maar…

8 Dallas Buyers Club
8 Interstellar
7 De 100-jarige Man Die Uit Het Raam Klom en Verdween
7 La Grande Bellezza
7 X-Men Days Of Future Past
7 Boyhood
7 Last Vegas
7 Heli
7 Muppets Most Wanted
7 Parkland
7 Twelve Years A Slave
7 Ender’s Game
7 Joe
7 Gone Girl
6 Robocop
6 Edge Of Tomorrow
6 Jack Ryan: Shadow Recruit
6 Dawn Of The Planet Of The Apes
6 Need For Speed
6 Sorrow and Joy
6 The Mazerunner
6 Guardians Of The Galaxy
6 Captain America: Winter Soldier
6 Monument’s Men
6 A Most Wanted Man
6 Lucia de B.
6 Fury
6 The Hunger Games: Mockingjay
6 Divergent
6 Noah
5 The Equalizer
5 The Grand Budapest Hotel
5 Planes 2
4 Exodus
4 Transcendence
3 Enemy
0 The Purge: Anarchy

Posted in Films | Tagged , , | Leave a comment

We’ll meet again, don’t know where, don’t know when… #colbert

Het is gewoon een must see: de finale van The Colbert Report… Wat een enorme berg bekende mensen die met alle liefde Stephen uitzwaaien tijdens het nummer ‘Holland, 1945.’ George Lucas, Patrick Stewart, Elijah Wood, Elliot Spitzer, Henry Kissinger, Pino, Randy Newman, Bryan Cranston, Willy Nelson, Jon Stewart, Yo-Yo Ma, Neil deGrasse Tyson, Bill Clinton, Cyndi Lauper, Charlie Rose, Michael Stipe, Bill de Blasio, Barry Manilow, Alan Alda, Bradley Whitford, Pussy Riot, Vince Gilligan, Thomas Friedman en nog tientallen anderen. Wow-factor keer tien. Wat zal ik Colbert vreselijk missen!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Het is helemaal niet schandalig dat Eerste Kamerleden tegen de zorgwet stemden

Overal zie ik nu in kranten en andere nieuwsbronnen dat het ‘schandalig’ zou zijn dat ‘de PvdA’ afspraken uit het coalitieakkoord heeft geschonden door in de Eerste Kamer tegen de nieuwe zorgwet te stemmen. Journalisten die dat zó klakkeloos opschrijven snappen niet wat het verschil is tussen Eerste en Tweede Kamer.

De Eerste Kamer is helemaal niet gebonden aan het coalitieakkoord dat in de Tweede Kamer is gesloten… Na verkiezingen voor de Tweede Kamer overleggen de partijen in de Tweede Kamer met elkaar over een akkoord. Daar zijn de partijen in de Tweede Kamer die in die coalitie komen dan in principe aan gebonden, afspraak is immers afspraak. Maar de Eerste Kamer heeft daar niets mee te maken. De leden van de Eerste Kamer worden op een ander moment gekozen, door de Provinciale Staten, die ook niets met de Tweede Kamer te maken hebben. Als een wetsvoorstel door de Tweede Kamer is aangenomen (al dan niet voorgesteld door de coalitie aldaar), dan gaat dat voorstel naar de Eerste Kamer, waar hij getoetst wordt op de juridisch-technische kant (kan het allemaal wel wat ze in de Tweede Kamer bedacht hebben) en er wordt een staatsrechtelijke check uitgevoerd (mag het allemaal wel: is het bijv niet in strijd met andere, hogere wetten, zoals EU-wetgeving). Ook kijken ze of een wet wel uitvoerbaar is, of het niet bijvoorbeeld een enorme bureaucratische ramp zou worden.

De Eerste Kamer kan een wet niet amenderen (wijzigingsvoorstellen doen), maar alleen aannemen of verwerpen. Als hij wordt aangenomen, dan is het klaar: dan kan de wet in werking treden. Als hij wordt verworpen, gaat hij feitelijk terug naar de Tweede Kamer (‘ga jullie huiswerk maar opnieuw doen.’). Maar Eerste Kamerleden hebben dus geen enkele binding met het regeerakkoord. Nul. Hooguit zouden ze omdat leden binnen dezelfde politieke partij zitten onderling wel min of meer afspraken kunnen maken. Hoe werkt dat in de praktijk: een Eerste Kamerlid dat bezwaren heeft over een wetsvoorstel meldt dat bijvoorbeeld bij een partijgenoot in de Tweede Kamer. Die kan daar dan bij de vormgeving van een voorstel in de Tweede Kamer alvast rekening mee houden. Kennelijk is dat met het zorgvoorstel niet of onvoldoende gebeurd. Overigens schets ik hiermee de praktijk: of het wenselijk is dat Eerste- en Tweede Kamer overleggen is een heel ander verhaal.

Overigens: de Tweede Kamerleden zijn óók niet gebonden aan het coalitieakkoord. De grondwet zegt daar niets over. Alleen dat leden ‘zonder last of ruggespraak’ gekozen zijn. Daarom dus hooguit: ‘afspraak is afspraak’.

Hoe dan ook: je kunt Eerste Kamerleden dus niet verwijten ‘afspraken geschonden te hebben’ uit het coalitieakkoord. Die afspraken hebben zij immers nooit gemaakt. Het is alsof je met je buurman afspreekt samen een boom te gaan snoeien, en vervolgens de Gamma verwijt dat zij dat niet gedaan hebben. Dat idee.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Lokaal Bestuur: breng bewoners in contact met vluchtelingen

photo-33Nederland kende dit jaar een extra grote toestroom aan vluchtelingen in vergelijking met eerdere jaren. Reguliere opvangplaatsen raakten vol, waardoor staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie per direct op zoek moest naar alternatieve plekken om vluchtelingen op te vangen. Hij vond die onder andere in de IJsselhallen in Zwolle en het vakantiepark Oranje in Midden-Drenthe. Lokaal Bestuur sprak met PvdA’ers in deze twee gemeenten.

Wie: Frankwin Mussche
Wat: Raadslid in Zwolle

Hoe gaat het, een maand na de komst van een groep van 400 Syrische vluchtelingen?
‘Sinds half september zitten er 400 mannen in de IJsselhallen en dat gaat eigenlijk wel goed. Je hoort in de stad vrijwel alleen maar positieve geluiden. Niet dat de inwoners van Zwolle juichend door de stad lopen, maar er zijn veel activiteiten vanuit de stad zelf om dingen met de vluchtelingen te doen. Sportverenigingen zijn bijvoorbeeld bij elkaar gaan zitten om te kijken welk sportaanbod ze kunnen bieden aan de vluchtelingen. Zo zijn er voetbalclubs die op woensdagen voetbalwedstrijden organiseren, hardloopclubs die ook meteen schoenen leveren aan de mensen die willen lopen en een outdoorclub die vorige week een parcours had uitgezet. Dat is heel spontaan ontstaan.’

En daar is ook animo voor?
‘Ja, dat lopen en die voetbalwedstrijden worden goed opgepakt. Ik zag toevallig net nog een bericht op een lokale site dat er 110 deelnemers waren aan een buitensportdag die net georganiseerd is.’

Dat klinkt gezellig. Maar het was toch niet allemaal koek en ei in de IJsselhallen? De NRC schreef dat er ruzies en spanningen waren in de hal.
‘We zijn daar begin oktober gelijk achteraan gegaan toen we dat lazen, omdat we ons niet herkenden in het verhaal. De burgemeester zei dat ook. Het lijkt een wat opgeklopt verhaal. Kijk, er zitten natuurlijk 400 mannen in die hal. Dat daar mensen tussen zitten die soms gedoe veroorzaken, dat kan bijna niet anders. Het zijn natuurlijk geen ideale omstandigheden en daarom is de opvang ook maar heel tijdelijk. Maar de ruzies en spanningen waarover werd geschreven, daar hebben wij niets van gezien of gehoord.’

Hoe lang zitten de vluchtelingen er?
‘De bedoeling is in principe één tot drie weken. Het is echt een noodopvang. Deze mannen, er verblijven alleen mannen omdat er voor gezinnen met vrouwen en kinderen te weinig privacy in de IJsselhallen is, moeten zo snel mogelijk naar de reguliere opvang doorstromen. De totale duur van de IJsselhallen als opvanglocatie is daarom ook maar een paar maanden. Het COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers) regelt dat uiteraard allemaal. De wethouder zit er wel bovenop. Ik heb persoonlijk geen zicht op individuele vluchtelingen. Het is misschien wel een idee om in de gaten te gaan houden of ze ook daadwerkelijk kortstondig in de hallen verblijven.’

Moet de gemeente veel praktische zaken regelen?
‘Dat valt wel mee, omdat er alleen mannen zijn. Als er kinderen bij hadden gezeten, had er bijvoorbeeld ook in onderwijs moeten worden voorzien. Nu is het vooral zaak ervoor te zorgen dat die mensen iets te doen hebben. Ze mogen niet werken, maar niemand zit er op te wachten dat ze alleen maar wat rondhangen. De vluchtelingen zelf niet, maar ook de buurtbewoners niet. We richten ons daarom ook op beheersing van het gebied om de IJsselhallen.’

Welke lessen hebben jullie daarbij al geleerd?
‘We hebben ervoor gezorgd dat medewerkers van het COA van het begin af aan in de buurt aanwezig waren, herkenbaar door hesjes. Zij moesten zichtbaar en aanspreekbaar zijn, zodat mensen weten naar wie ze toe kunnen. Dat werkt goed, want we horen geen klachten. Daarnaast houden we een vinger aan de pols door zelf naar buurtbewoners toe te gaan. Duidelijke communicatie is belangrijk.’

Hebben jullie extern advies gevraagd over hoe je met de opvang van zo’n grote groep vluchtelingen om moet gaan?
‘Daar was geen tijd voor. 48 uur nadat het COA de vraag had gesteld of we mensen konden opvangen, gaf het college van B&W zijn akkoord. Een week later waren de eerste mensen er al. Als fractie waren we niet echt in de gelegenheid om vragen te stellen, het was een voldongen feit. Een week later hadden we wel een bijeenkomst over wat er in de buurt leefde, maar dat gaat allemaal voorbeeldig.’

Er zijn geen wanklanken?
‘Ik heb vorige week toevallig een gastles gegeven op een vmbo-school. Dan hoor je ook wel kinderen met opmerkingen waarvan je denkt: Wilders is er niets bij. Die zitten er heel negatief, maar ook erg persoonlijk, in. Aan het eind van het jaar zou er een groot feest zijn in de IJsselhallen. Dan hoor je: “door die asielzoekers gaat ons feest niet door, en dan zijn ze ook nog tegen onze Zwarte Piet”.’

Omwonenden zijn dus over het algemeen tevreden. Helpen ze ook mee?
‘Ja, het sportaanbod kwam uit de stad zelf, en er zijn ook veel mensen geweest die bij de informatieavond hebben ingetekend als vrijwilliger. Er waren zelfs te weinig intekenlijsten aanwezig.’

Wie: Rieja Raven
Wat: Raadslid in Midden-Drenthe

Er is veel ophef over de opvang van vluchtelingen in Oranje. Wat is er precies gebeurd?
‘Eind september kregen we tijdens een besloten raadsvergadering te horen dat staatssecretaris Teeven had gebeld. Midden-Drenthe werd als opvanglocatie voor vluchtelingen gezien en ondernemer Hennie van der Most bood zijn vakantiedorp aan voor onderdak. Daar zijn in totaal 1400 bedden, dus werd gesteld dat er ook 1400 asielzoekers zouden kunnen worden opgevangen. In die tijd speelde in de media ook de noodopvang in de IJsselhallen, een locatie waarvan werd gezegd dat die eigenlijk niet geschikt was voor opvang, dus was onze eerste reactie: je kunt ze niet in de kou laten staan, laat maar komen.’

Wat ging er mis?
‘In eerste instantie niets. Een paar dagen na de raadsvergadering hadden we al een informatiebijeenkomst voor de inwoners van Oranje georganiseerd waar rustig en rationeel gereageerd werd. Natuurlijk waren er wel opmerkingen en vragen: of mensen hun hond nog wel konden uitlaten en of kinderen nog wel op straat konden spelen. Er werd zelfs gevraagd of het carbid schieten met oud en nieuw nog wel door kon gaan. Maar dat was allemaal wel constructief. Het COA vertelde daar dat er gezinnen uit Syrië naar Oranje zouden komen die, nadat ze een oorlogsgebied waren ontvlucht, vooral rust nodig zouden hebben.’

Maar toen…
‘Tja, meteen dat eerste weekend kwamen er niet alleen Syrische gezinnen, maar ook 100 alleenstaande mannen uit Eritrea, die helemaal niet net in Nederland waren aangekomen maar al verder in de asielprocedure zaten. Deze vluchtelingen hadden ook al een budget en gingen daarom bijvoorbeeld kilometers ver naar de supermarkt lopen. Ze gingen niet aan de kant voor auto’s, ze probeerden terug te liften op de Rijksweg, liepen bij mensen door de voortuin en zaten in hun raamkozijnen. Daardoor dacht iedereen ineens: wat is hier aan de hand? Dat schaadde het vertrouwen heel erg: als dit nu al gebeurt, wat kunnen we dan verwachten als er straks 1400 vluchtelingen zijn?’

Wat deden jullie?
‘We konden ons de zorgen van de bewoners goed voorstellen en gingen het gesprek met hen aan, toonden begrip voor de situatie. Het klinkt als een open deur, maar ik raad elke fractie aan om het directe contact te zoeken én te onderhouden. Er waren echt veel zorgen. Eind oktober werd een commissie Leefbaarheid Oranje in het leven geroepen die met een petitie kwam die door 400 mensen werd ondertekend, ook vanuit buurtdorpen. Maximaal 250 vluchtelingen in Oranje, stond in die petitie. Dat zette de boel verder op scherp.’

Hoe werkt het eigenlijk: wie bepaalt die aantallen?
‘Het COA moet een accommodatie als geheel afhuren, en wil de locatie dan graag optimaal benutten. In het recreatiepark op Oranje zijn 1400 bedden, dus is er plek voor maximaal 1400 vluchtelingen.  Aanvankelijk was iedereen overdonderd, ook onze fractie, en hebben we daar misschien  te gelaten op gereageerd. Wij zouden in de bestuursovereenkomst tussen de gemeente en het COA willen vastleggen dat de instroom geleidelijk gaat, dat er evaluatiemomenten worden ingebouwd en dat het uiteindelijke aantal vluchtelingen daarmee afhangt van de ervaringen in de praktijk. De raad besloot begin november het aantal vluchtelingen te ´bevriezen´ op iets minder dan 600 personen. We praten eind november als raad verder over de inhoud van de bestuursovereenkomst.’

Hoe belangrijk is dat getal?
‘Het is wat arbitrair. Een groep van 20 raddraaiers kan meer overlast veroorzaken dan 200 mensen die heel rustig zijn. De samenstelling van zo’n groep maakt het verschil. Maar je moet natuurlijk luisteren naar je eigen inwoners. Op 140 inwoners zouden 1400 nieuwkomers de verhoudingen erg scheef kunnen trekken. Het zijn geen vakantiegangers die met de auto komen en grotendeels op het terrein blijven. Je ziet  voor de ingang van het park nu soms groepen mensen staan, soms ook bij auto’s die van alles vanuit de kofferbak verkopen. Het verandert de leefomgeving natuurlijk wel.’

Welke lessen hebben jullie geleerd?
‘Ik woon zelf in een dorp waar we tien jaar een asielzoekerscentrum hebben gehad waar in het begin ook weerstand tegen was. Niet veel later hielp daar het halve dorp met vrijwilligerswerk. Veel mensen vonden het jammer dat het AZC uiteindelijk weer sloot. Het is belangrijk dat het COA en de gemeente activiteiten organiseren zodat mensen elkaar kunnen leren kennen. Wat je vaak ziet is dat het vast zit op communicatie. Het COA is natuurlijk ook onzorgvuldig geweest met de communicatie over de vluchtelingen uit Eritrea. Ze zouden er sowieso maar een paar dagen zitten, maar dat was niet gecommuniceerd.’

Wat is het belangrijkste voor jullie?
‘Het contact met de omwonenden en de lokale gemeenschap. We willen bijvoorbeeld ook dat lokale werklozen als eerste in aanmerking komen voor arbeidsplaatsen in het park, mocht dat nodig zijn. En we vinden dat dagbesteding bij voorkeur door lokale organisaties moet worden geregeld. Zodra er contact ontstaat tussen inwoners en vluchtelingen gaan mensen er ook anders tegenaan kijken. Als gemeente kun je daar een bijdrage aan leveren. Net zoals de sportverenigingen dat nu al doen overigens: die hebben aangeboden dat de vluchtelingen kunnen komen sporten als ze willen.’

Zijn er eigenlijk nog financiële of andere lasten voor de gemeente?
‘Het basisonderwijs komt op het terrein zelf in een apart schooltje. De gemeente krijgt daar een budget voor. Een zorginstelling die dat ook op asielzoekerscentra elders in het land doet, verzorgt het onderwijs.’


KATERN: En wat doen we met het onderwijs?
In veel gemeenten waar Syrische gezinnen worden opgevangen, moet ook het onderwijs geregeld worden. Jan Slagter, voormalig directeur openbaar onderwijs in Hoogeveen, werd vlak voor zijn pensionering geconfronteerd met de mededeling dat ongeveer 120 kinderen van Syrische vluchtelingen moesten worden opgevangen in het lokale onderwijs. ‘Het openbaar en christelijk onderwijs in de gemeente besloten ieder de helft van de kinderen op te vangen. De kinderen komen niet meteen in klassen met Nederlandse leerlingen. Voor de nieuwe klassen worden aparte docenten geworven die ervaring hebben met NT2. Hierin staat onderwijs voor anderstalige kinderen centraal.’

Het is volgens Slagter nog onduidelijk hoe de bekostiging precies loopt. ‘De gemeente zorgt voor gebouwen, inrichting en materialen, maar de school moet zelf het personeel bekostigen. Op basis van een telling krijgen scholen hiervoor geld van het ministerie. Deze telling heeft op 1 oktober echter al plaatsgevonden.’ Het COA, de gemeente en de rijksoverheid zouden, wat Slagter betreft, dichter bij de schoolbesturen moeten gaan staan om dat samen op te lossen.

‘Een ander punt dat beter zou kunnen is de communicatie van het COA en de gemeente met de ouders van kinderen in Hoogeveen. Zij voelden zich overvallen, omdat het niet duidelijk was wat de komst van de Syrische kinderen betekende voor hun eigen kinderen. Die communicatie is essentieel en had beter en eerder gemoeten.’

Geschreven door: Kirsten Verdel
Verschenen in: Lokaal Bestuur december 2014.

Posted in In de media | Tagged , , , , | Leave a comment